Wyrok NSA z dnia 29 stycznia 2026 r., sygn. I OSK 46/25
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska Sędzia del. WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2024 r., sygn. akt I SA/Wa 750/24 w sprawie ze skargi M.D. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 13 lutego 2024 r. nr DSZ-V.4321.2.712.2022.BS w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 24 października 2024 r., sygn. akt I SA/Wa 750/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi M.D. (dalej także "skarżąca"), na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (dalej jako "organ", "minister", "skarżący kasacyjnie") z 13 lutego 2024 r. nr DSZ-V.4321.2.712.2022.BS w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewody Lubuskiego z 30 czerwca 2022 r. nr PS-VII.9905.597.2022.IBru - obie w części dotyczącej zobowiązania M.D. do uiszczenia odsetek ustawowych za opóźnienie w zwrocie nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego, oddalając skargę w pozostałej części.
Powyższy wyrok zaskarżył Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, wnosząc skargę kasacyjną. Skarżący kasacyjnie zarzucił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie:
I. na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 25 ust. 3 i 9 ustawy z 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576 zwanej dalej "u.p.p.w.d."), w brzmieniu obowiązującym w dniu orzekania o należności dochodzonej w przedmiotowej sprawie zobowiązującej do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, przez błędną wykładnię i uznanie, że długotrwałe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Wojewodę Mazowieckiego w przedmiotowej sprawie jest tożsame z błędem podmiotu realizującego zadania z zakresu świadczenia wychowawczego, określonym treścią art. 25 ust 3 u.p.p.w.d., a w konsekwencji stanowi okoliczność zwalniającą stronę od obowiązku uiszczenia odsetek od nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego, wbrew obowiązkowi wskazanemu w art. 25 ust. 9 u.p.p.w.d., uzasadniając to koniecznością zastosowania w przedmiotowej sprawie rozszerzającej wykładni pojęcia "błąd organu", które należy utożsamiać z bezczynnością organu oraz przewlekłością prowadzonego przez organ postępowania, określoną w treści art. 37 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r., - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, zwany dalej: k.p.a.), podczas gdy w związku z brakiem definicji legalnej terminu "błąd organu" w celu wyjaśnienia normy prawnej zawartej w przepisie art. 25 ust. 3 u.p.p.w.d. należy odwołać się do wykładni językowej jako dyrektywy interpretacyjnej pierwszego stopnia, zgodnie z którą terminowi "błąd organu" należy przypisać węższe znaczenie i odnieść go wyłącznie do takiego rozstrzygnięcia organu, którego podjęcie stało w obiektywnej sprzeczności ze stanem faktycznym lub obowiązującymi przepisami, przez który rozumiemy sytuację, w której to organ błędnie przyznał stronie postępowania świadczenie wychowawcze,
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
