Wyrok NSA z dnia 13 stycznia 2026 r., sygn. I OSK 2742/23
Dnia 13 stycznia 2026 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Niczyporuk Sędziowie: sędzia NSA Karol Kiczka sędzia del. WSA Joanna Skiba (spr.) Protokolant: starszy asystent sędziego Artur Dral po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 sierpnia 2023 r., sygn. akt II SA/Ol 439/23 w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 5 kwietnia 2023 r. nr SKO.82.1632.2022 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego 1. uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę; 2. odstępuje od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 17 sierpnia 2023 r. sygn. akt II SA/Ol 439/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie (dalej również: Sąd I instancji) w sprawie ze skargi K. S. (dalej również: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie (dalej również: Kolegium, SKO, organ II instancji, organ odwoławczy) z 5 kwietnia 2023 r., nr SKO.82.1632.2022 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej daty początkowej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.
Stan faktyczny w sprawie przedstawia się w sposób następujący:
K. S. 31 października 2022 r. złożył do działającego jako organ pierwszej instancji – Prezydenta Miasta Olsztyna wniosek o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad matką J.S.. Decyzją z 18 listopada 2022 r., Prezydent Miasta Olsztyna odmówił przyznania K. S. świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad niepełnosprawną matką J. S..
W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji stwierdził, że przyczyną odmowy było niespełnienie warunków wynikających z ustawy o świadczeniach rodzinnych. Prezydent powołał się na treść art. 17 ust. 1 ustawy z 29 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 615, dalej jako u.ś.r.). Organ wyszczególnił, że matka strony, zgodnie z orzeczeniem Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z 22 sierpnia 2022 r., została zaliczona na stałe do osób o znacznym stopniu niepełnosprawności. W orzeczeniu tym wskazano, że nie da się ustalić, od kiedy istnieje niepełnosprawność. Organ pierwszej instancji odniósł się do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 21 października 2014 r. sygn. akt K 38/13, w którym orzeczono, że art. 17 ust. 1b u.ś.r. w zakresie, w jakim różnicuje prawo do świadczenia pielęgnacyjnego osób sprawujących opiekę nad osobą niepełnosprawną po ukończeniu przez nią wieku określonego w tym przepisie ze względu na moment powstania niepełnosprawności jest niezgodny z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. Pomimo tego wyroku, postępowanie w sprawach świadczeń rodzinnych reguluje ustawa o świadczeniach rodzinnych. W wyniku przeprowadzonego postępowania ustalono, że strona nie spełnia warunku z art. 17 ust. 1b u.ś.r. do otrzymania świadczenia pielęgnacyjnego. Wobec tego, organ odmówił przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
