Wyrok NSA z dnia 3 lipca 2026 r., sygn. I OSK 1154/25
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Przybysz Sędziowie Sędzia NSA Mariola Kowalska (sprawozdawca) Sędzia del. WSA Maria Grzymisławska-Cybulska po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 grudnia 2024 r. sygn. akt III SA/Kr 1325/24 w sprawie ze skargi M. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 12 czerwca 2024 r., nr SKO.NP/4115/124/2024 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 3 grudnia 2024 r., sygn. akt III SA/Kr 1325/24 oddalił skargę M.T. (dalej "skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z 12 czerwca 2024 r., nr SKO.NP/4115/124/2024 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżając go w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu, na podstawie art. 174 pkt 1 P.p.s.a. zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj.:
1. art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2023 r. (Dz. U. z 2023 r., poz. 390 ze zm., dalej "u.ś.r.") poprzez jego błędną wykładnię skutkującą uznaniem, iż dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego dziecku osoby niepełnosprawnej konieczne jest wykazanie, iż pozostałe dzieci niepełnosprawnej są obiektywnie niezdolne do sprawowania opieki i wywiązywania się z ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego, podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu nakazuje przyjąć, iż możliwości realizacji obowiązku alimentacyjnego przez pozostałe osoby zobowiązane w tym samym stopniu pozostaje bez wpływu na prawo wnioskodawcy do świadczenia pielęgnacyjnego;
2. art. 17b ust. 1 pkt 1 i ust. 2 u.ś.r. poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na niezasadnym przyjęciu, że fakt pobrania przez skarżącą dopłat do gospodarstwa rolnego z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w 2023 r. świadczy o tym, że nie zaprzestała ona prowadzenia gospodarstwa rolnego przed końcem 2023 r., w związku z czym nie doszło do powstania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego przed tą datą, podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu nakazuje przyjąć, że możliwe jest uzyskanie uprawnień do świadczenia pielęgnacyjnego mimo pobierania dopłat, jeśli do zmiany okoliczności w sprawie uzasadniających zaprzestanie prowadzenia gospodarstwa rolnego doszło po złożeniu wniosku o przyznanie tych dopłat.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
