Wyrok NSA z dnia 28 listopada 2025 r., sygn. I FSK 837/24
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Hieronim Sęk, Sędzia NSA Marek Olejnik, Sędzia WSA del. Dominik Mączyński (sprawozdawca), Protokolant asystent sędziego Łukasz Trzpiot, po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2023 r., sygn. akt III SA/WA 1734/23 w sprawie ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 23 maja 2023 r., nr 1401-IOV-5.4103.26.2022.EKu w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do września 2019 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie na rzecz S. sp. z o.o. z siedzibą w Ł. kwotę 8.100 (słownie: osiem tysięcy sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Skarga kasacyjna.
1.1. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 6 lutego 2024 r., wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2023 r., III SA/Wa 1734/23. Wyrokiem tym Sąd uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 23 maja 2023 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do września 2019 r.
1.2. Wyrok Sądu pierwszej instancji zaskarżono w całości, zarzucając mu:
I. Na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a., art. 133 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651) w zw. z art. 7 ust. 1, art. 15 ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a) oraz w zw. z art. 13 ust 1 i art. 42 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o PTU), poprzez uchylenie decyzji na skutek dokonania błędnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, przejawiającej się w niezasadnym stwierdzeniu przez Sąd, że zaskarżona decyzja organu odwoławczego narusza reguły postępowania dowodowego oraz zasadę legalizmu, a także zasadę prawdy obiektywnej, a w konsekwencji wadliwym uznaniu oraz że w zakresie obrotu samochodami, Spółka prowadziła rzeczywistą, zorganizowaną, zarobkową oraz samodzielną działalność gospodarczą, w sytuacji gdy z okoliczności sprawy wynika, że działalności Spółki w zakresie obrotu samochodami, której jedynym celem było obejście umów dealerskich wiążących C. sp. z o.o. sp. k. w S. nie można uznać za rzeczywistą, zorganizowaną, zarobkową oraz samodzielną w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o PTU.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
