Wyrok NSA z dnia 15 października 2025 r., sygn. III FSK 538/24
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski (sprawozdawca), Sędzia NSA Bogusław Woźniak, Sędzia NSA Jolanta Sokołowska, Protokolant asystentka sędziego Julia Zielska, po rozpoznaniu w dniu 15 października 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej E. G. i D. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 września 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 395/23 w sprawie ze skargi E. G. i D. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 2 stycznia 2023 r., nr SKO.F/41.4/710/2022/12047 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2021 r. oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 27 września 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 395/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę E. G. i D. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 2 stycznia 2023 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2021 r.
Wymieniony wyrok, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych, publikowane są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym.
Organ pierwszej instancji decyzją z 4 lipca 2022 r. ustalił Podatnikom wymiar podatku od nieruchomości za 2021 r. w wysokości 3.358 zł.
Kolegium decyzją z 2 stycznia 2023 r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazano, że podatnicy prowadzą co najmniej dwie rodzinne firmy zajmujące się świadczeniem usług zdrowotnych. Podatnik 4 kwietnia 2019 r. oświadczył, że Skarżący zakupili nieruchomość, jako osoby fizyczne, gdyż zakup nie był wykonany w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodarczej – D. s.c. Jednakże umową z 17 grudnia 2018 r. zawartą pomiędzy Skarżącymi a G. sp. z o.o. w W. (później I. sp. z o.o. w W.) oraz aneksem do tej umowy również z tej samej daty, Skarżący oddali spółce G. nieruchomość w posiadanie, w celu wykonania remontów i adaptacji nieruchomości na potrzeby późniejszej działalności gospodarczej. Jedynymi udziałowcami spółki byli Podatnicy. Dodatkowo Skarżący sprawował w spółce funkcję prezesa zarządu, natomiast Skarżąca była samoistnym prokurentem. Podatnicy jako współwłaściciele nieruchomości zobowiązali się do wynajęcia spółce całej nieruchomości, po zakończeniu remontu na potrzeby prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej polegającej m.in. na świadczeniu usług zdrowotnych. Podmiotem prowadzącym [...] początkowo była spółka G., natomiast w okresie późniejszym – C. sp.k. Prace budowlane i adaptacyjne miały na celu zaadaptowanie nieruchomości do przyszłego prowadzenia działalności gospodarczej przez spółkę na tej nieruchomości, a właściciele zobowiązali się - w czasie wykonywania remontu - do powstrzymania się od korzystania z tej nieruchomości w trakcie obowiązywania umowy, za co otrzymywali miesięczne wynagrodzenie. Ponadto, jak wynikało z zawartej umowy wszelkie koszty eksploatacyjne, takie jak zużycie energii elektrycznej, wody i innych mediów ponosiła spółka. Wszelkie prace remontowe, budowlane i adaptacyjne prowadzone były na koszt i ryzyko spółki. Umowa ta została rozwiązana za porozumieniem stron 30 lipca 2019 r. Dalsze prace budowlane prowadzone były przez C. sp.k. (aktualnie C1 sp.k.), gdyż z dniem 1 sierpnia 2019 r. Podatnicy zawarli umowę z C. sp.k., w której Podatnik pełnił funkcję prezesa zarządu, natomiast Podatniczka - prokurenta. Spółka powstała 24 maja 2019 r. Przedmiotem zawartej umowy było zezwolenia spółce na prowadzenie dalszych prac budowlanych i adaptacyjnych na nieruchomości. Niezależnie zatem od zmiany inwestora każdorazowo nieruchomość była w posiadaniu przedsiębiorcy.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
