Wyrok NSA z dnia 28 kwietnia 2026 r., sygn. III OSK 2362/25
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Wincenciak (sprawozdawca) Sędziowie: sędzia NSA Piotr Korzeniowski sędzia del. WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2025 r. sygn. akt. II SA/Wa 43/25 w sprawie ze skargi P.K. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia 14 października 2024 r. nr 5398 w przedmiocie zwolnienia ze służby 1) oddala skargę kasacyjną; 2) zasądza od P.K. na rzecz Komendanta Głównego Policji kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2025 r. sygn. akt. II SA/Wa 43/25 oddalił skargę P.K. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia 14 października 2024 r. nr 5398 w przedmiocie zwolnienia ze służby.
U podstaw rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji legły następujące ustalenia oraz stan faktyczny.
Komendant Główny Policji rozkazem personalnym z dnia 14 października 2024 r. nr 5398, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej w skrócie: "k.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania P.K. (dalej w skrócie: "skarżący" lub "policjant") od rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia 25 lipca 2024 r. nr 3042/2024 o zwolnieniu skarżącego ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j.: Dz. U z 2024 r., poz. 145 ze zm., dalej w skrócie: "ustawa"), uchylił zaskarżony rozkaz personalny w części dotyczącej daty zwolnienia ze służby w Policji i ustalił tę datę na dzień 19 sierpnia 2024 r., natomiast w pozostałej części zaskarżony rozkaz personalny utrzymał w mocy.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że zgodnie z art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy, policjanta można zwolnić ze służby w przypadku, gdy wymaga tego ważny interes służby. Użycie w cytowanym przepisie zwrotu "można zwolnić" oznacza, że zwolnienie takie ma charakter fakultatywny i pozostawione zostało tzw. uznaniu administracyjnemu. Organ podkreślił, że w toku prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w [...] postępowania karnego o sygn. akt [...] skarżącemu postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2024 r. przedstawiono zarzut popełnienia przestępstw określonych w art. 231 § 1 i art. 228 § 3 Kodeksu karnego oraz art. 62 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, tj. o to, że w dniu 2 października 2019 r. w [...], przy ul. [...], przekraczając uprawnienia funkcjonariusza publicznego – funkcjonariusza Policji i działając tym na szkodę interesu publicznego dokonał od M.S. zaboru znacznej ilości środka odurzającego w postaci [...] w ilości [...] gramów oraz substancji psychotropowej w postaci [...] w ilości [...] gramów oraz nie dopełnił obowiązków funkcjonariusza publicznego – funkcjonariusza Policji i działając tym na szkodę interesu publicznego, odstępując od sporządzenia dokumentacji zatrzymania rzeczy oraz przekazania informacji o zatrzymanych narkotykach przełożonym w celu wszczęcia i przeprowadzenia postępowania przygotowawczego, przyjmując korzyść majątkową w kwocie 3.000 złotych od M.S. w zamian za naruszenie przepisów prawa – odstąpienie od sporządzenia dokumentacji zatrzymania rzeczy oraz przekazania informacji o zatrzymanych narkotykach przełożonym w celu wszczęcia i przeprowadzenia postępowania przygotowawczego, a następnie posiadał wbrew przepisom ustawy znaczną ilość środka odurzającego w postaci [...] w ilości [...] gramów oraz substancji psychotropowej w postaci [...] w ilości [...] gramów. Ponadto, w powołanym postępowaniu karnym postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2024 r. Prokurator Prokuratury Rejonowej, delegowany do Prokuratury Okręgowej w [...], zastosował wobec policjanta środek zapobiegawczy w postaci zawieszenia w czynnościach służbowych w Komendzie Wojewódzkiej Policji w [...] na czas trwania tego postępowania. Prowadzone śledztwo zostało zakończone skierowaniem w dniu 25 września 2024 r. do sądu aktu oskarżenia przeciwko policjantowi. Organ podkreślił, że czyny, o popełnienie których podejrzany jest skarżący, dotyczą przestępstw umyślnych ściganych z oskarżenia publicznego. Przedmiotem ochrony w odniesieniu do przestępstwa stypizowanego w art. 231 § 1 Kodeksu karnego jest prawidłowa działalność instytucji państwowych i samorządu terytorialnego (główny przedmiot ochrony) oraz interes społeczny i prywatny (dodatkowy przedmiot ochrony). Nie bez znaczenia dla tej sprawy jest także fakt, że podejrzanym o popełnienie wymienionego przestępstwa jest osoba pełniąca funkcję publiczną (funkcjonariusz publiczny – policjant), a także, że czyn ten pozostaje w ścisłym związku z wykonywanymi czynnościami służbowymi funkcjonariusza publicznego. Z powyższych względów za niezasadny organ uznał zarzut naruszenia art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Przed wydaniem zaskarżonego rozkazu personalnego Komendant Wojewódzki Policji w [...] dokonał wnikliwej analizy i obiektywnej oceny całokształtu materiału dowodowego istotnego z punktu widzenia przepisu art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy, a na podstawie zebranej dokumentacji bezsprzecznie można ustalić stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy. Zgromadzona w sprawie dokumentacja jest wystarczającym materiałem dla ustalenia okoliczności istotnych dla tego postępowania i pozwalającym na jego merytoryczne zakończenie. Wszelkie inne ustalenia nie zmieniłyby przyjętej oceny o utracie przymiotu nieposzlakowanej opinii policjanta, a tym samym dalsze gromadzenie innej dokumentacji, albo wykonanie innych czynności, w sposób oczywisty powodowałoby przedłużenie tego postępowania. Odnosząc się natomiast do twierdzenia strony zawartego w odwołaniu, że organy Policji dysponowały innymi, niż zwolnienie ze służby, instrumentami prawnymi, które byłyby wystarczające do ochrony interesu służby, organ wyjaśnił, iż brak stosownych działań wobec policjanta podejrzanego o popełnienie przestępstwa umyślnego, ściganego z oskarżenia publicznego, mógłby mieć w dłuższym okresie niekorzystny wpływ na wizerunek i dobre imię Policji oraz nie sprzyjałby budowaniu autorytetu omawianej formacji oraz jej funkcjonariuszy. Sprawne działanie Policji opiera się (w szczególności) na zaufaniu społecznym. Formacja ta w odbiorze społecznym musi być bowiem postrzegana jako instytucja zdolna organizacyjnie i osobowo do ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego. Społeczeństwo musi mieć uzasadnione podstawy do przekonania, że służbę w Policji pełnią i pełnić będą wyłącznie osoby niekarane oraz pozostające poza sferą jakichkolwiek podejrzeń o łamanie przepisów prawa, a ponadto, że formacja ta jest w stanie zwalczać i zapobiegać wszelkim przejawom patologii społecznej – nawet we własnych szeregach. Nałożenie na policjantów szczególnych obowiązków i zadań związanych z działalnością Policji wymaga zagwarantowania wykonywania tych obowiązków przez osoby o nieskazitelnej opinii. Ważny interes służby należy zatem utożsamiać z koniecznością eliminacji ze środowiska policyjnego osób niespełniających wymogów określonych w art. 25 ust. 1 ustawy o Policji.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
