Postanowienie NSA z dnia 1 kwietnia 2026 r., sygn. I FSK 299/26
Doręczenie decyzji jako czynność materialno-techniczna nie może stanowić samodzielnego względem postępowania administracyjnego, przedmiotu skargi na bezczynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt. 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.).
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu 1 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej U. sp. z o.o. z siedzibą w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 października 2025 r. sygn. akt III SAB/Wa 37/25 odrzucające skargę w sprawie ze skargi U. sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie w zakresie doręczenia decyzji postanawia: oddalić skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
1. Postanowienie Sądu pierwszej instancji.
1.1 Postanowieniem z 21 października 2025 r. sygn. akt III SAB/Wa 37/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę U. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: spółka, skarżąca) na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej jako organ odwoławczy) w zakresie doręczenia decyzji z dnia 22 lipca 2024 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od lipca 2013 r. do września 2015 r.
1.2. W ocenie WSA w sprawie przedmiotem skargi była bezczynność organu podatkowego drugiej instancji w przedmiocie doręczenia stronie wydanej przez niego decyzji. W ocenie Sądu, czynność doręczenia decyzji, wbrew stanowisku Skarżącej, nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-3 i 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). Nie stanowi też czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 4 tej ustawy.
W ocenie WSA wedle powołanych przepisów skarga na bezczynność przysługuje w sytuacji, gdy organ w ustalonym w przepisach prawa terminie nie wydał w ogóle decyzji administracyjnej lub postanowienia, bądź innego aktu albo nie podjął innej czynności z zakresu administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie wiadomym zaś jest, że decyzja została wydana, ale sporna pozostaje ocena jej doręczenia stronie. Prawidłowość doręczenia może być jednak oceniana w toku postępowania odwoławczego, o ile dotyczy aktu wydanego przez organ pierwszej, może być też przedmiotem badania przez sąd administracyjny przy ocenie legalności aktu wydanego przez organ drugiej instancji. Ponieważ niedopuszczalna jest skarga na samą czynność doręczenia w postępowaniu, to tym samym nie można zaskarżyć bezczynności czy przewlekłości w tym zakresie. Sąd zaznaczył jednak, że w orzecznictwie sądów administracyjnych istnieje rozbieżność co do dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność (przewlekłość) w przedmiocie doręczenia decyzji, opowiadając się jednak za stanowiskiem dominującym, wedle którego skarga tego rodzaju jest niedopuszczalna.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
