Postanowienie NSA z dnia 22 października 2025 r., sygn. II OZ 1618/25
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 22 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 594/25 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi T.Z. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 stycznia 2025 r., znak DOR.7100.304.2024.URA w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji administracyjnej postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 czerwca 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 594/25, odrzucił skargę T.Z. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 29 stycznia 2025 r., znak DOR.7100.304.2024.URA w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji administracyjnej oraz postanowił o zwrocie skarżącej T.Z. kwotę 200 (dwieście) złotych i uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.
Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
T.Z. pismem z 5 marca 2025 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wyżej powołaną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Stosownie do treści wezwania Sądu z 2 kwietnia 2025 r., zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 18 marca 2025 r., strona skarżąca, została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 200 złotych, stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535) – w terminie 7 dni – od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z akt sprawy, przesyłka sądowa zawierająca ww. wezwanie do usunięcia braku fiskalnego została odebrana 18 kwietnia 2025 r. (korespondencję odebrał J.K. – zwrotne potwierdzenie odbioru k. 13 a.s.). Termin na uzupełnienie ww. braku upłynął więc 25 kwietnia 2025 r. Strona skarżąca uiściła wymagany wpis sądowy od wniesionej skargi w kwocie 200 złotych (potwierdzenie k. nr 14 a.s.), jednakże uczyniła to dopiero 28 kwietnia 2025 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga podlega odrzuceniu.
Sąd podniósł, że skarżąca należny wpis od wniesionej skargi uiściła trzy dni po upływie terminu na dokonanie tej czynności. Skoro brak fiskalny, do którego uzupełnienia skarżąca została wezwana, uzupełniono po terminie, zachodzi podstawa do odrzucenia skargi. Uiszczenie wpisu sądowego po upływie ustawowego siedmiodniowego terminu jest bowiem równoznaczne z jego nieuzupełnieniem.
T.Z. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy w postaci naruszenia przepisów prawa materialnego przez błędne uznanie, iż data uiszczenia wymaganego wpisu sądowego jest datą po terminie.
W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że skarżąca złożyła polecenie przelewu w terminie przewidzianym w wezwaniu do usunięcia braków formalnych, nie mając wiedzy, iż dyspozycja zostanie zrealizowana przez bank dopiero 28 kwietnia 2025 r. Procedura sądowo-administracyjna w sposób jednoznaczny i czytelny przewiduje dwa sposoby uiszczania opłaty sądowej, tj. bezpośrednio gotówką w kasie właściwego sądu administracyjnego bądź na rachunek bankowy właściwego sądu. Brak jest w ustawie procesowej przepisów rozstrzygających, jaki dzień należy uznać za dzień uiszczenia opłaty sądowej w przypadku obrotu bezgotówkowego. Skarżąca nie może ponosić ujemnych skutków nienależytego wykonania zleconych zadań (w tym przypadku polecenia wykonania przelewu) przez podmioty pośredniczące, tj. pocztę lub bank. Skarżąca nie ma też obowiązku, a nawet nie może ingerować w działania tych podmiotów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Do zadań Sądu I instancji po wpłynięciu środka odwoławczego należy m.in. zbadanie czy został uiszczony przewidziany prawem wpis. W przypadku, gdy wpis nie został uiszczony, Sąd wzywa do usunięcia braku fiskalnego. Jeśli wskazane uchybienie nie zostanie w wyznaczonym terminie usunięte, Sąd I instancji postanawia na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") o odrzuceniu środka odwoławczego. Na postanowienie to przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 i 8 p.p.s.a.
W pierwszej kolejności należy zgodzić się z żalącą oraz stanowiskiem orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, że datą uiszczenia wpisu sądowego przelewem jest dzień złożenia dyspozycji, a nie dzień jego realizacji (zob. postanowienie NSA z 8.08.2006 r., I FSK 1157/05). To stanowisko zostało potwierdzone w postanowieniu z dnia 19 grudnia 2008 r., sygn. akt I FSK 1946/08, w którym NSA stwierdził, że przy uiszczaniu opłaty przelewem o zachowaniu terminu decyduje data złożenia przez stronę zlecenia w banku lub instytucji uprawnionej do przyjmowania zleceń dokonania przelewu, pod warunkiem, że w tej dacie, a przynajmniej przed upływam terminu do wniesienia opłaty, istniało pokrycie tej kwoty na rachunku strony. (por. też postanowienie NSA z 8.08.2013 r., II GZ 469/13, LEX nr 1361560 oraz z 5.11.2012 r., II FSK 2243/12, LEX nr 1312337) Podobnie wypowiedział się NSA w postanowieniu z dnia 14 czerwca 2007 r., sygn. akt II GSK 104/07, który uznał, że momentem mającym znaczenie dla oceny daty uiszczenia opłaty sądowej przelewem będzie moment złożenia dyspozycji przez stronę. W ww. postanowieniu NSA podkreślono również, że art. 219 § 2 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny i czytelny przewiduje dwa sposoby uiszczania opłaty sądowej, tj. bezpośrednio gotówką w kasie właściwego sądu administracyjnego bądź na rachunek bankowy właściwego sądu. Brak jest w ustawie procesowej przepisów rozstrzygających, jaki dzień należy uznać za dzień uiszczenia opłaty sądowej w przypadku obrotu bezgotówkowego. Strona zatem nie może ponosić ujemnych skutków nienależytego wykonania zleconych zadań (np. polecenia wykonania przelewu) przez podmioty pośredniczące. (por. też postanowienie NSA z 23.11.2018 r., II OZ 1196/18, LEX nr 2590071).
Jednakże w niniejszym przypadku żaląca nie poparła żadnym stosownym dokumentem twierdzenia o złożeniu dyspozycji przelewu w terminie zakreślonym przez Sąd. Sąd I instancji opierając się na powoływanym rejestrze opłat sądowych ustalił, że wpłata została dokonana przez skarżącą 28 kwietnia 2025 r., a więc z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. Z kolei skarżąca nie obaliła tego ustalenia, tym samym nie ma powodów by uznać je za błędne. Nadto samo twierdzenie żalącej w tym zakresie jest niewystarczające.
Nieuiszczenie wpisu jest szczególnym rodzajem braku formalnego skargi, który powstaje nie z datą jej wniesienia, lecz dopiero gdy skarżący, pomimo wezwania, nie uiści wpisu we wskazanym przez sąd terminie. Z tego też powodu samodzielną podstawą do odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu sądowego jest art. 220 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
