Wyrok NSA z dnia 21 listopada 2025 r., sygn. III FSK 608/25
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Bogucki, Sędzia NSA Wojciech Stachurski (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Cezary Koziński, po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej G. z siedzibą w K. (dawniej: A. z siedzibą w K.) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/Wr 425/24 w sprawie ze skargi A. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 29 listopada 2023 r., nr SKO 4000.190.2023 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2023 r. oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
1. Wyrok sądu pierwszej instancji.
Wyrokiem z 8 stycznia 2025 r., I SA/Wr 425/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę A. S.K.A. z siedzibą w K., obecnie G. S.K.A. z siedzibą w K. (dalej: ,,Spółka"), na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z 29 listopada 2023 r., nr SKO 4000.190.2023, w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2023 r.
Z uzasadnienia wyroku wynika, że zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy P. z 7 września 2023 r., określającą Spółce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2023 r. Przedmiotem opodatkowania stały się grunty o powierzchni 14.727 m2, oznaczone w ewidencji gruntów symbolem "K" (użytki kopalne), które zdaniem organów podatkowych związane są z prowadzeniem działalności gospodarczej i w konsekwencji podlegają opodatkowaniu według stawki podatkowej, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2023 r. poz. 70 z późn. zm.; dalej "u.p.o.l").
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zaakceptował stanowisko organów podatkowych. Sąd zwrócił uwagę na konieczność rozróżnienia pojęć gruntu "zajętego na prowadzenie działalności gospodarcze" oraz gruntu "związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej". Wskazał, że "związanie" gruntu z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. jest pojęciem szerszym od pojęcia "zajęcia" (gruntu) na prowadzenie działalności gospodarczej, którym ustawodawca posłużył się w art. 2 ust. 2 u.p.o.l. Zdaniem sądu, taka kwalifikacja znajduje dostateczne podstawy w treści zapisów KRS Spółki i nie stoi w opozycji do stanowiska, jakie zajął Trybunał Konstytucyjny na tle art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. w wyrokach z 12 grudnia 2017 r., SK 13/15 oraz z 24 lutego 2021 r., SK 39/19. Sąd wskazał również, że organy podatkowe są związane treścią ewidencji gruntów i budynków i nie mogą pominąć danych z ewidencji w toku postępowania podatkowego. Nie są także uprawnione do weryfikowania klasyfikacji wskazanej w ewidencji oraz do dokonywania samodzielnych ustaleń w zakresie powierzchni gruntu lub jego przeznaczenia.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
