Wyrok NSA z dnia 29 sierpnia 2024 r., sygn. III FSK 1149/23
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Dalkowska, Sędzia NSA Bogusław Dauter, Sędzia WSA (del.) Agnieszka Olesińska (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2023 r. sygn. akt III SA/Wa 1978/22 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z dnia 21 czerwca 2022 r. nr SKO/4117/222/2022 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2022 r. oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
|III FSK 1149/23 | |
| | |
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 28 lutego 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 1978/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. S. (dalej jako: skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z dnia 21 czerwca 2022 r. w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego na 2022 r.
Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu wskazał, że przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie była podstawa naliczenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2022 r. z tytułu podatku rolnego (w wysokości 96,83 zł) i podatku leśnego (w wysokości 198,46 zł). Skarżąca nie zgodziła się z wysokością naliczonego zobowiązania podatkowego w łącznej wysokości 295,00 zł, kwestionując dane znajdujące się w ewidencji gruntów, które były podstawą wyliczenia podatku, wskazując, że nie mają one podstawy prawnej i są one dokonane na podstawie fałszerstw urzędników Gminy i innych osób trzecich i w ten sposób zostały pogwałcone jej prawa. Dodał, że analogiczne zarzuty skarżąca zawarła w swoim odwołaniu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce, które dokonując analizy stanu fatycznego i prawnego nie dopatrzyło się naruszenia przepisów prawa materialnego, ani proceduralnego, przy wydawaniu decyzji przez organ pierwszej instancji. WSA w Warszawie zauważył, że zarzuty skarżącej, analogiczne do podnoszonych w niniejszej sprawie, były już przedmiotem oceny tutejszego sądu w sprawach skarżącej dotyczących łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2020 i 2021, odpowiednio w wyrokach z 9 lutego 2021 roku, sygn. akt III SA/Wa 1311/20 oraz z 12 kwietnia 2022 roku, sygn. akt III SA/Wa 2196/21. WSA w Warszawie podkreślił, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ szczegółowo wyjaśnił sposób wyliczenia podatku. Mianowicie, w rozpoznawanej sprawie średnia cena skupu żyta za okres 11 kwartałów poprzedzających kwartał poprzedzający rok podatkowy 2022 wyniosła 61,48 zł za 1 dt. Natomiast w świetle art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym, zwalnia się z podatku rolnego użytki rolne klasy V, VI i Vlz oraz grunty zadrzewione i zakrzewione ustanowione na użytkach rolnych. Stwierdził, że z powyższego wynika, że organy podatkowe w sposób prawidłowy obliczyły podatek rolny od 0,63ha przeliczeniowego. Opodatkowaniu tym podatkiem podlegają bowiem pastwiska trwałe oznaczone symbolem PslV o pow. 0,606 ha przeliczeniowego oraz rowy oznaczone symbolem W o pow. 0,024 ha przeliczeniowego. Sąd pierwszej instancji stanął na stanowisku, że w sposób prawidłowy została ustalona wysokość podatku będąca wynikiem pomnożenia ww. powierzchni gruntów 9,63 ha przeliczeniowego (0,606 +0,024) przez równowartość pieniężną 2,5 q żyta (61,48 zł X 2,5 = 153,70 zł), co dało wynik 96,83 zł (153,70 x 0,63) stosując jednocześnie ulgę podatkową na pozostałe użytki rolne. WSA w Warszawie uznał, że zaskarżona decyzja organu odwoławczego jest również prawidłowa w zakresie podatku leśnego. Podkreślił, że zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 ustawy z 30 października 2002 r. o podatku leśnym, podatek leśny od 1 ha, za rok podatkowy wynosi, z zastrzeżeniem ust. 3, równowartość pieniężną 0,220 m3 drewna, obliczaną według średniej ceny sprzedaży drewna uzyskanej przez nadleśnictwa za pierwsze trzy kwartały roku poprzedzającego rok podatkowy. Do kwoty tej nie wlicza się kwoty podatku od towarów i usług (ust. 2 tego przypisu). Średnią cenę sprzedaży drewna, o której mowa w ust. 1, ustala się na podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, ogłaszanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" w terminie 20 dni po upływie trzeciego kwartału. Średnia cena sprzedaży drewna, obliczona według średniej ceny drewna uzyskanej przez nadleśnictwa za pierwsze trzy kwartały 2021 r., wyniosła 212,26 zł za 1m3. Zatem organy podatkowe w sposób prawidłowy obliczyły podatek leśny od 7,51 ha gruntów, mnożąc powierzchnię lasu przez średnią cenę sprzedaży drewna (0,220 m3 x 212,26 zł = 46,6972 zł). Mając to na uwadze sąd pierwszej instancji stwierdził, że organ odwoławczy w sposób prawidłowy zaakceptował ustalony przez organ pierwszej instancji podatek leśny od 7,51 ha lasu w wysokości 198,46 zł (7,51 ha x 46,6972 zł) przed uwzględnieniem ulgi podatkowej.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
