Wyrok NSA z dnia 10 września 2024 r., sygn. II FSK 1477/21
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, Sędziowie Sędzia NSA Beata Cieloch, Sędzia WSA (del.) Artur Kot (sprawozdawca), Protokolant Hubert Oleszczuk, po rozpoznaniu w dniu 10 września 2024 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 8 lipca 2021 r. sygn. akt I SA/Go 132/21 w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 26 stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2017 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości, 2) uchyla zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 26 stycznia r. nr [...], 3) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze na rzecz M. G. kwotę 7150 (siedem tysięcy sto pięćdziesiąt) złotych tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 8 lipca 2021 r., sygn. akt I SA/Go 132/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim (dalej także jako "WSA" lub "sąd pierwszej instancji") oddalił skargę M. G. (dalej jako "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze (dalej jako "Dyrektor IAS", "DIAS" lub "organ podatkowy") z 26 stycznia 2021 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2017 r. Tekst powyższego wyroku wraz z jego uzasadnieniem (oraz innych orzeczeń sądów administracyjnych przywołanych poniżej) dostępny jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (zwana w skrócie "CBOSA", adres: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
2. Stan sprawy przedstawiony przez sąd pierwszej instancji.
2.1. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Zielonej Górze (dalej jako "NUS" lub "Naczelnik US") ustalił w wyniku przeprowadzonej kontroli podatkowej, że skarżący zawyżył koszty uzyskania przychodów zaliczając do nich wydatki za usługi budowlane poniesione na rzecz przedsiębiorców bez pośrednictwa rachunku bankowego (dokonał płatności gotówkowych), wbrew temu, co wynika z art. 22p ust. 1 i 2 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032 ze zm.; zw. dalej "updof"). Skarżący dopuścił się również innych, bezspornych uchybień, czego konsekwencją było określenie przez NUS na rzecz skarżącego zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2017 r. w kwocie 109 502 zł zamiast deklarowanej kwoty 4 705 zł. Dyrektor IAS utrzymując w mocy decyzję NUS stwierdził, że skarżący zawyżył koszty uzyskania przychodów o kwotę 569 912,25 zł stanowiącą sumę płatności gotówkowych dokonywanych na rzecz podwykonawców za wykonywane przez nich usługi budowlane na podstawie umów ramowych. Nie podzielił stanowiska skarżącego, że "wykonywane prace na tych samych budynkach (inwestycjach), były odrębnymi umowami i transakcjami". W ocenie DIAS "[Z]zakres wykonywanych prac wynikający z przedłożonych protokołów odbioru robót, jak i charakter współpracy wskazuje jednoznacznie, że w przypadku ich świadczenia, jednorazowej transakcji,
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
