Interpretacja indywidualna z dnia 31 stycznia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-2.4010.740.2024.1.EJ

Istota problemu

Główny problem prawny dotyczy kwalifikacji księgowej odpisu na Fundusz Wypłaty Różnicy Ceny jako kosztu uzyskania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych przez przedsiębiorstwo zajmujące się sprzedażą energii elektrycznej. Wnioskodawca uważa, że koszty te mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w miesiącach, w których zostały rozpoznane przychody ze sprzedaży energii, pomimo iż fizyczna zapłata następuje później.

Rozstrzygnięcie

Organ podatkowy rozstrzygnął, że odpis na Fundusz Wypłaty Różnicy Ceny nie stanowi kosztu bezpośredniego uzyskania przychodów, lecz ma charakter pośredni. Argumentując, wskazano, iż wysokość odpisu jest zależna od już osiągniętych przychodów, a nie odwrotnie. Zastosowanie wobec tego mają przepisy art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, według których koszty pośrednie są potrącalne w dacie ich poniesienia, zdefiniowanej jako data zaksięgowania kosztu. Skoro odpisy były ujmowane w księgach w roku zapłaty, wskazano, że są potrącalne rok później. Wnioskodawca nie może więc rozpoznać ich w miesiącach pierwszorozpoznanego przychodu za lata 2022-2023.