Wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2023 r., sygn. III OSK 636/22
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tamara Dziełakowska Sędziowie: sędzia del. WSA Tadeusz Lipiński (spr.) sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wojewody Wielkopolskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 grudnia 2021 r. sygn. akt II SAB/Po 188/21 w sprawie ze skargi Agencji Pracy Tymczasowej [...] A.A. na bezczynność Wojewody Wielkopolskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pracę cudzoziemca 1/ uchyla pkt I zaskarżonego wyroku i umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Wojewody Wielkopolskiego do rozpoznania wniosku Agencji Pracy Tymczasowej [...] A.A. z dnia 5 maja 2021 r. w przedmiocie wydania zezwolenia na pracę cudzoziemca, 2/ w pozostałym zakresie oddala skargę kasacyjną, 3/ odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 16 grudnia 2021 r., sygn. akt II SAB/Po 188/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu skargi Agencji Pracy Tymczasowej [...] A.A. (dalej: skarżąca) na bezczynność Wojewody Wielkopolskiego (dalej: Wojewoda) w przedmiocie zezwolenia na pracę cudzoziemca w pkt I. wyroku zobowiązał Wojewodę do rozpoznania wniosku skarżącej w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpisu wyroku ze stwierdzeniem prawomocności oraz akt sprawy. Stwierdził, że Wojewoda dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa ( pkt II i III wyroku ). W pkt IV. wyroku przyznał od Wojewody na rzecz skarżącej sumę pieniężną w wysokości 1 200 zł. Oddalił skargę w pozostałym zakresie, zasądzając od Wojewody na rzecz skarżącej kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego ( pkt V. i VI. Wyroku).
W motywach orzeczenia Sąd I instancji stwierdził, że sposób prowadzenia postępowania, a konkretnie całkowita bierność Wojewody przez kilka miesięcy od wpływu wniosku (w tym także bierność, gdy chodzi o weryfikację spełnienia wymogów formalnych podania), wymaga stanowczej reakcji poprzez stwierdzenie, że Wojewoda dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenia na rzecz skarżącej sumy pieniężnej. Od dnia złożenia wniosku tj. od 5 maja 2021 r. do daty wpływy skargi do organu, czyli do 22 września 2021 r. organ nie podjął żadnej czynności w sprawie. Dopiero 11 października 2021 r. wystosował wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udzielenie zezwolenia na pracę. Pozwala to w ocenie Sądu I instancji stwierdzić, że wnioskiem skarżącej pracownik urzędu po raz pierwszy w ogóle w jakikolwiek sposób zajął się i to tylko weryfikując go pod względem formalnym, dopiero po ponad 4 miesiącach od daty jego wpływu do organu. Wojewoda nie wystosował nawet zawiadomień z art. 36 § 1 i 2 k.p.a., które mają charakter informacyjny. Powyższe wymagało stanowczej reakcji poprzez sięgnięcie do instrumentów dyscyplinujących i zasądzenia na rzecz skarżącej sumy pieniężnej. Nawet jeżeli Wojewoda boryka się z brakami kadrowymi to powinien przynajmniej zapewnić, że wpływające wnioski będą oceniane pod względem formalnym, a strony będą bez zwłoki wzywane do uzupełnienia braków formalnych.. Dlatego też usprawiedliwione było, uznanie że Wojewoda dopuścił się bezczynności w stopniu rażącym, podobnie jak i przyznanie sumy pieniężnej w wysokości 1.200 zł.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
