Zasady gromadzenia i udostępniania dowodów przez organy podatkowe - Wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2024 r., sygn. I FSK 474/20
Organ podatkowy nie ma obowiązku włączania do materiału dowodowego wszystkich dowodów z innych postępowań podatkowych dotyczących kontrahentów podatnika czy też z postępowań karnych. Powinien on włączyć tylko te materiały, które są istotne dla wyniku sprawy, a po ich włączeniu zapewnić stronie dostęp do nich, przy jednoczesnym przestrzeganiu zasad tajemnicy skarbowej.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwester Marciniak (spr.), Sędzia NSA Marek Olejnik, Sędzia WSA (del.) Dominik Mączyński, Protokolant Krzysztof Zaleski, po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2024 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi A. sp. z o.o. w W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2017 r., sygn. akt I FSK 1595/15 oddalającym skargę kasacyjną A. sp. z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 199/14 w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 9 grudnia 2013 r., nr PT-2/4407-290/13/11 w przedmiocie uchylenia w części decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za kwiecień 2008 r. oddala skargę o wznowienie postępowania.
Uzasadnienie
1. Wyrok, którego dotyczy skarga o wznowienie postępowania
1.1. W wyroku z dnia 22 lutego 2017 r., I FSK 1595/15, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną B. sp. z o.o. w W. (dalej: spółka lub skarżąca) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (dalej sąd pierwszej instancji) z dnia 21 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 199/14, w sprawie ze skargi spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku (dalej: organ odwoławczy) z dnia 9 grudnia 2013 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od kwiecień 2008 r.
1.2. Z uzasadnienia powyższego wyroku wynika, że przyczyną zakwestionowania rozliczeń skarżącej w VAT było uznanie przez organy (w ramach wznowionego postępowania), że spółka odliczyła ona podatek naliczony z faktur, które nie dokumentowały rzeczywistego nabycia od ich wystawców towaru (tj. cebuli przemysłowej, rzekomo nabytej od pierwszego kontrahenta) i usługi (tj. przygotowania surowca do przerobu i przerób cebuli przez przetwórnię, czyli drugiego z kontrahentów), a więc nie dawały prawa do odliczenia podatku naliczonego z uwagi na treść art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 ze zm., dalej: u.p.t.u.). Zdaniem organów podatkowych w rzeczywistości doszło do sprzedaży gotowego produktu (cebuli mrożonej), co zostało w ramach zorganizowanego procederu wyłudzenia VAT fikcyjnie rozdzielone na transakcje sprzedaży surowca i usługi przerobu surowca.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
