Wyrok NSA z dnia 18 października 2023 r., sygn. II OSK 142/21
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Robert Sawuła Sędziowie Sędzia NSA Tomasz Bąkowski (spr.) Sędzia del. WSA Piotr Broda Protokolant starszy asystent sędziego Rafał Jankowski po rozpoznaniu w dniu 18 października 2023 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A.G. i T.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 września 2020 r. sygn. akt II SA/Łd 76/20 w sprawie ze skargi A.G. i T.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 19 listopada 2019 r. nr SKO.4150.410-411.2019 w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 11 września 2020 r., sygn. akt II SA/Łd 76/20, oddalił skargę A.G. i T.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 19 listopada 2019 r., nr SKO.4150.410-411.2019 w przedmiocie warunków zabudowy dla inwestycji.
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi utrzymało w mocy wydaną na wniosek B.K. decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 9 września 2019 r. ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku produkcyjnego z częścią biurową na budynek magazynowy z częścią socjalno-biurową (skup, odbiór i magazynowanie odpadów – makulatura i tworzywa sztuczne), w Ł. przy ul. B. [...], na części działki nr ewid. [...] w obrębie [...].
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli A.G. i T.G., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika. Wyrok zaskarżono w całości.
Wyrokowi zarzucono:
1. w oparciu o art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") – naruszenie prawa materialnego, a to:
a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. w zw. z art. 61 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2018 r. poz. 1945 z późn. zm., dalej: "u.p.z.p.") przez ich błędną wykładnię polegającą na mylnym zrozumieniu znaczenia określonego przez te przepisy wymogu zachowania "kontynuacji funkcji", a także "ładu przestrzennego" i w konsekwencji warunku tzw. dobrego sąsiedztwa, sprowadzającą się do uznania, że ocena spełnienia powyższych wymogów winna być dokonywana wyłącznie w aspekcie ogólnie pojmowanego rodzaju istniejącej już na analizowany terenie zabudowy, z zaniechaniem jej dokonania także w aspekcie rozmiarów, charakteru i stopnia uciążliwości nowego sposobu użytkowania budynku (nowej zabudowy), jak również kryteriów określających ład przestrzenny i niewłaściwe zastosowanie, polegające na błędnym uznaniu stanu faktycznego ustalonego w niniejszej sprawie za odpowiadający przewidzianemu w mającej zastosowanie w sprawie normie prawnej i nieprawidłowym uznaniu, że wnioskowana zmiana sposobu użytkowania dawnego budynku produkcyjnego z częścią biurową na budynek magazynowy z częścią socjalno-biurową (skup, odbiór i magazynowanie odpadów – makulatura i tworzywa sztuczne) przewidziana do realizacji w Ł. przy ul. B. [...], na części działki o numerze ewidencyjnym [...] w obrębie [...], stanowi kontynuację funkcji i zachowanie zasady tzw. dobrego sąsiedztwa, warunkujące wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy zgodnie z wnioskiem wnioskodawcy;
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
