Interpretacja indywidualna z dnia 9 marca 2023 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-1.4010.746.2022.2.AR

Możliwość zaliczenia dokonywanych odpisów na ZFŚS do kosztów uzyskania przychodów oraz korekty ww. kosztów w związku z regulacjami związanymi z COVID-19.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 grudnia 2022 r wpłynął Państwa wniosek z 30 listopada 2022 r., o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie możliwości zaliczenia dokonywanych odpisów na ZFŚS do kosztów uzyskania przychodów oraz korekty ww. kosztów w związku z regulacjami związanymi z COVID-19.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie Organu – 17 lutego 2023 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

X Sp. z o.o. (dalej: Spółka, Wnioskodawca) jako pracodawca zatrudniający ponad 50 pracowników na umowę o pracę, zobowiązany jest zgodnie z art. 3 ust 1 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. O zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, dalej: „ustawa o ZFŚS”, do tworzenia zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, dalej zwanego „funduszem”.

W spółce obowiązuje regulamin wynagradzania z 12 lutego 2004 r., który w § 23 pkt 2 stanowi iż „z tytułu zatrudnienia w zakładzie pracownikom oraz uprawnionym członkom ich rodzin przysługują świadczenia z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych na zasadach określonych w zakładowym regulaminie funduszu świadczeń socjalnych.”

Z inicjatywy związków zawodowych działających w spółce, w dniu 5 lutego 2008 r. Protokołem dodatkowym nr (…) regulamin wynagradzania został aneksowany, poprzez wprowadzenie do niego § 23 pkt 2 stanowiącego iż; „zgodnie z art 4 ust. 2 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. O zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz.U. z 1996 r. Nr 70 poz. 335 ze zm.) fundusz świadczeń socjalnych tworzy się z corocznego odpisu podstawowego naliczanego w stosunku do przeciętnej liczby zatrudnionych. Wysokość odpisu podstawowego wynosi na jednego zatrudnionego 50% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim lub w drugim półroczu roku poprzedniego, jeżeli przeciętne wynagrodzenie z tego okresu stanowiło kwotę wyższą”.