Interpretacja indywidualna z dnia 28 kwietnia 2022 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-1.4010.82.2022.2.SG

czy strata, która powstanie w wyniku przeprowadzenia likwidacji nieużywanych Towarów w związku z utratą ich przydatności, może zostać uznana przez Wnioskodawcę za koszt uzyskania przychodów oraz w jakim momencie należy uznać za koszty uzyskania przychodów wartości strat powstałych w wyniku planowanej likwidacji nieużywanych Towarów

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 lutego 2022 r. za pośrednictwem platformy e-PUAP wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy strata, która powstanie w wyniku przeprowadzenia likwidacji nieużywanych Towarów w związku z utratą ich przydatności, może zostać uznana przez Wnioskodawcę za koszt uzyskania przychodów oraz w  jakim momencie należy uznać za koszty uzyskania przychodów wartości strat powstałych w wyniku planowanej likwidacji nieużywanych Towarów.

Uzupełniliście go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 20 kwietnia 2022 r. (wpływ 25 kwietnia 2022 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

A. S.A. (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) została utworzona w 2002 r. Podstawowym profilem działalności firmy, do chili obecnej, jest wykonywanie wszelkiego rodzaju robót ziemnych, w tym wykopy i wymiany gruntu; budowa nasypów; profilowanie oraz korytowanie podłoża; makroinwelencje terenu; rekultywacja terenu; roboty wyburzeniowe i rozbiórkowe; budowa składowisk odpadów, sprzedaż kruszyw.

W grudniu 2011 r. Wnioskodawca, jako potencjalny nabywca, zawarł porozumienie (dalej: „Porozumienie 1”) z Zakładem Usług Komunalnych (dalej: „Kontrahent”) w sprawie transakcji nabycia zasobów znajdujących się w kwaterach składowiska odpadów (dalej: „Towary”). Wnioskodawca, reprezentowany przez jednego z Członków Zarządu Spółki (dalej: „Członek Zarządu 1”) posiadającego wiedzę w branży odpadów i recyklingu, zamierzał uruchomić nowy przedmiot działalności gospodarczej polegający na przetwarzaniu surowców pozyskiwanych ze składowiska odpadów w postaci plastiku pozostałego po biodegradacji innych składników odpadów w celu odzyskania komponentów do produkcji geowłókin, geosiatek, geokrat oraz do wytwarzania ropy naftowej (dalej: „Nowa Działalność”). Przedmiot Porozumienia 1 w dacie jego zawarcia był poddany procesowi odgazowywania kwater składowiska odpadów prowadzony przez podmiot trzeci (dalej: „Podmiot 1”) na podstawie umowy dzierżawy terenu składowiska odpadów, co leżało w interesie obu stron, tj. Wnioskodawcy oraz Kontrahenta (łącznie zwanymi: „Strony”). Zgodnie z Porozumieniem 1 przeniesienie własności oraz wydanie Towarów, a także rozpoczęcie procesu ich eksploatacji ustalono na dzień zakończenia umowy o prawie pobierania biogazu zawartej w 2005 r. przez Kontrahenta z Podmiotem 1. Dla zabezpieczenia transakcji, odległej w czasie, Wnioskodawca w Porozumieniu 1 zastrzegł zlecenie dokonania wyceny rynkowej zasobów plastiku w kwaterach składowiska odpadów w oparciu o morfologię odpadów i objętość kwater oraz rynkowych cen produktów możliwych do osiągnięcia w wyniku procesu odzysku plastiku, która to wycena miała być dla obu stron wiążąca przy przeniesieniu własności.