Interpretacja indywidualna z dnia 30 lipca 2021 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-2.4012.408.2021.1.MŻA

Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do skorygowania podstawy opodatkowania oraz podatku należnego na podstawie art. 89a ust. 1 ustawy w zakresie wierzytelności w stosunku do których upłynęły 2 lata licząc od końca roku, w którym faktury te zostały wystawione.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 31 maja 2021 r. (data wpływu 4 czerwca 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorygowania na podstawie art. 89a ust. 1 ustawy podstawy opodatkowania oraz podatku należnego - jest nieprawidłowe

UZASADNIENIE

4 czerwca 2021 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorygowania na podstawie art. 89a ust. 1 ustawy podstawy opodatkowania oraz podatku należnego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

A Spółka Akcyjna (dalej jako: „Wnioskodawca”, „Spółka” lub „A”) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, który prowadzi swoją podstawową działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji i sprzedaży ciepła na obszarze miasta (…).

Jednym z kontrahentów Wnioskodawcy jest spółka prawa handlowego (dalej jako: „Kontrahent” lub „Strona”) zarejestrowana dla potrzeb podatku od towarów i usług. Dotychczasowa współpraca między A oraz Kontrahentem jest oparta na wieloletniej umowie podstawowej.

Wnioskodawca oraz Kontrahent nie są podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 CIT. Dochody z działalności gospodarczej zarówno Spółki, jak i Kontrahenta podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Polski.

W styczniu 2016 roku Wnioskodawca oraz Kontrahent zawarli trzy kolejne umowy (dalej łącznie zwane: „Umowami pomocniczymi”), odrębne od umowy podstawowej, definiujące zasady współpracy obu spółek w zakresie rozwoju: