Interpretacja indywidualna z dnia 28 kwietnia 2021 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-2.4010.54.2021.2.AK

Czy odpisanie wierzytelności nieściągalnej w ciężar utworzonej na nią rezerwy celowej i przeniesienie jej do ewidencji pozabilansowej w 2021 pozwala uznać tą wierzytelność jako koszt uzyskania przychodów w roku w którym takie przeniesienie nastąpi?

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 8 lutego 2021 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy ePUAP 8 lutego 2021 r.), uzupełnionym 22 kwietnia 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy odpisanie wierzytelności nieściągalnej w ciężar utworzonej na nią rezerwy celowej i przeniesienie jej do ewidencji pozabilansowej w 2021 r. pozwala uznać tą wierzytelność jako koszt uzyskania przychodów w roku w którym takie przeniesienie nastąpi - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 8 lutego 2021 r. wpłynął do Organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy odpisanie wierzytelności nieściągalnej w ciężar utworzonej na nią rezerwy celowej i przeniesienie jej do ewidencji pozabilansowej w 2021 r. pozwala uznać tą wierzytelność jako koszt uzyskania przychodów w roku w którym takie przeniesienie nastąpi. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 16 kwietnia 2021 r. Znak: 0111-KDIB1-2.4010.54.2021.1.AK wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienia dokonano 22 kwietnia 2021 r.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Bank jest bankiem spółdzielczym, działającym w oparciu o ustawę o rachunkowości. Prowadzi działalność na podstawie ustawy o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających, przepisów Prawa spółdzielczego i Prawa Bankowego, jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Rokiem podatkowym dla Banku jest rok kalendarzowy. W ramach wykonywanych czynności bankowych Bank udziela kredytów. W praktyce prowadzonej działalności występują należności kredytowe, które są spłacane nieregularnie przez kredytobiorcę, a także których ściągnięcie nastręcza trudności albo jest niemożliwe. Takie należności klasyfikowane są do różnych grup ryzyka. Bank w 2014 r. udzielił kredytu spółce jawnej. Kredyt nie został przez kredytobiorcę spłacony w związku z czym w oparciu o przepisy Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie zasad tworzenia rezerw na ryzyko związane z działalnością banków, w 2015 r. utworzono rezerwę na tę ekspozycję kredytową w wysokości 50% wartości należności. W 2016 r. Bank złożył w Sądzie pozew wekslowy i otrzymał nakaz zapłaty w postępowaniu wekslowym. W tym samym roku (2016) zaklasyfikowano kredyt do kategorii „stracone”. Również w 2016 r. dotworzono rezerwę celową do wysokości 100 % (wartość bilansowa należności jest równa 0) oraz skierowano (i opłacono) wniosek do komornika na drogę postępowania egzekucyjnego wskazując wszystkie posiadane od klienta zabezpieczenia kredytu. W roku 2016 Bank nie uznał utworzonej rezerwy jako koszt podatkowy (rezerwa nie została uprawdopodobniona). W 2018 r. dokonano przejęcia jednego z posiadanych zabezpieczeń tego kredytu, a następnie Bank dokonał sprzedaży tego zabezpieczenia spłacając część należności i odpowiednio korygując odpis. W tym roku otrzymano również postawienie organu egzekucyjnego o nieosiągalności wierzytelności. Bank w roku 2018 nie uwzględnił niespłaconej wierzytelności w kalkulacji podatku dochodowego - nie dokonano w księgach operacji odpisania wierzytelności jako nieosiągalnej. W 2021 roku nastąpi przeniesienie wierzytelności do ewidencji pozabilansowej Wg Banku za datę odpisania wierzytelności nieściągalnej - jako jednego z warunków zaliczenia rezerwy celowej do kosztów uzyskania przychodów - rozumianej jako data ujęcia kosztu w rachunku podatkowym wyznacza data wykorzystania uprzednio utworzonej rezerwy celowej. Gdy warunki te zostaną spełnione w różnych latach podatkowych, zaliczenie należności do kosztów uzyskania przychodów będzie możliwe w roku podatkowym, w którym spełniony zostanie drugi z warunków.