Jak traktować podatkowo przy sprzedaży przedmiotu leasingu kwoty uzyskane z tytułu spłaty jego wartości początkowej

Spółka (podatnik CIT) nabywa, a następnie udostępnia swoim klientom do używania rzeczy, takie jak np. samochody osobowe, samochody ciężarowe, maszyny czy urządzenia (przedmioty leasingu), na podstawie umów leasingu. Umowy kwalifikowane są jako tzw. leasing finansowy. W wyniku tego odpisów amortyzacyjnych od wartości przedmiotów leasingu dokonuje leasingobiorca, a nie spółka. Spółka nie wprowadza również wydatku na nabycie przedmiotu leasingu do kosztów uzyskania przychodów. W praktyce zdarza się, że umowa leasingu finansowego jest rozwiązywana przed końcem okresu, na który została zawarta (np. wskutek niewywiązywania się przez leasingobiorcę z obowiązku spłaty rat leasingu). W tych okolicznościach spółka przejmuje przedmiot leasingu, po czym dokonuje jego sprzedaży. Spółka nie planuje używania przejętych przedmiotów leasingu przez okres dłuższy niż rok, Spółka nie wprowadza takich przedmiotów leasingu do ewidencji środków trwałych, ani też nie dokonuje odpisów amortyzacyjnych od ich wartości. Innymi słowy, spółka wychodzi z założenia, że przejęte przedmioty leasingu nie stanowią dla niej środków trwałych lecz towary handlowe. Na okoliczność nabycia przedmiotu leasingu spółka dysponuje fakturą wystawioną przez dostawcę rzeczy będącej przedmiotem umowy leasingu. Czy spółka ma prawo oraz czy będzie miała prawo w przyszłości do odniesienia w ciężar kosztów uzyskania przychodów kwoty wydatkowanej na nabycie przedmiotu leasingu, pomniejszonej o kwoty uzyskane tytułem spłaty wartości początkowej tego przedmiotu przez leasingobiorcę?