Podatnik prowadzący działalność zwolnioną z VAT, niezarejestrowany jako czynny podatnik, nie ma prawa do odliczenia naliczonego VAT, gdyż zakupy nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, zgodnie z art. 86 ust. 1 oraz art. 88 ustawy o VAT.

Kwoty otrzymywane od pracownika z tytułu odpłatnego udostępnienia dodatkowego wyposażenia samochodowego stanowią przychód podatkowy pracodawcy uznawany zgodnie z zasadą memoriałową na podstawie art. 12 ust. 3 i 3a ustawy o CIT, a nie momentu fizycznego wpływu środków.

Przy korzystaniu przez pracowników z dodatkowego wyposażenia samochodów służbowych, przy pokrywaniu kosztów przez pracowników, pracodawca nie jest zobowiązany obliczać, pobierać ani odprowadzać zaliczek na PIT, gdyż nie powstaje przychód z tytułu stosunku pracy.

Wydatki na remonty i wyposażenie lokalu mieszkalnego użyczonego wnioskodawcy mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli lokal ten w całości służy wyłącznie działalności gospodarczej, a poniesione wydatki są właściwie udokumentowane i związane z zabezpieczeniem przychodów. Wnioskodawca ma także prawo do odliczenia podatku VAT od tych wydatków.

Podatnikowi korzystającemu ze zwolnienia z VAT, który dokona zakupów przed rejestracją jako czynny podatnik, nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT związanego z tymi zakupami, nawet jeśli później zmieni przeznaczenie tych towarów dla działalności opodatkowanej, o ile upływ czasu od zakupu do rejestracji przekracza 12 miesięcy.

Pomoc finansowa udzielona przez ARiMR nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, gdyż jest wyłączona z opodatkowania na mocy art. 14 ust. 3 pkt 13 ustawy PIT. Dotacje na nabycie amortyzowanych aktywów nie stanowią przychodu, ale wydatki sfinansowane pomocą wyłączoną z przychodów nie mogą być kosztami podatkowymi.

Miesięczne obciążenie pracownika za dodatkowe wyposażenie samochodu służbowego jest odpłatnym świadczeniem usług, podlegającym opodatkowaniu VAT, co obliguje do dokumentowania transakcji za pomocą faktury, o ile nie jest zwolnione na podstawie szczególnych przepisów.

Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od zakupionych towarów i usług, które nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, gdyż są związane z działaniami w sferze publicznej, a nie działalnością gospodarczą.

Otrzymana refundacja na utworzenie stanowiska pracy dla osoby bezrobotnej nie stanowi podstawy opodatkowania podatkiem VAT, gdyż nie jest bezpośrednio związana z dostawą towarów lub świadczeniem usług.

Podatnikowi prowadzącemu działalność gospodarczą w mieszkaniu wykorzystywanym również prywatnie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do tych zakupów, które wykorzystywane są wyłącznie do działalności gospodarczej. Odliczenie nie obejmuje wydatków poniesionych na wspólne przestrzenie mieszkalne, służące celom osobistym.

Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego dla miasta X, jako podmiot niebędący czynnym podatnikiem VAT, nie ma prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od zakupów przeznaczonych na cele wewnętrzne, które nie są związane z działalnością opodatkowaną.

Wynajem lokalu usługowego prowadzony poza zarejestrowaną działalnością gospodarczą, lecz spełniający kryteria działalności gospodarczej z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, uprawnia do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z tym lokalem, pod warunkiem wykorzystywania go wyłącznie do czynności opodatkowanych.

Wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkania do potrzeb osoby niepełnosprawnej mogą być odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o ile mają ścisły związek z niepełnosprawnością; lustro łazienkowe jako dobro powszechnego użytku nie spełnia tego warunku.

Poniesione przez podatnika wydatki na zakup samochodu przystosowanego do niepełnosprawności, mimo iż częściowo sfinansowane środkami własnymi, nie kwalifikują się jako wydatki na cele rehabilitacyjne odliczalne w ramach ulgi, jeżeli były one częściowo dofinansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Wydatki ponoszone przez podatnika na nabycie nieruchomości i urządzeń technicznych, przeznaczone do prowadzenia działalności gospodarczej, w tym na projektowanie i integrację systemów AIoT oraz organizację warsztatów, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem wykazania ich związku przyczynowego z osiągniętymi przychodami i zachowaniem źródła przychodów, z zastrzeżeniem amortyzacji dla

Dostawa części przeznaczonych na statki pełnomorskie do pośrednika, z Polski do innego państwa UE, może zostać uznana za WDT o stawce 0% VAT, pod warunkiem spełnienia formalnych wymogów, bez możliwości zastosowania preferencyjnej stawki 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT dla dostaw do pośredników.

Wydatki związane z wyposażeniem, utrzymaniem oraz odsetkami od kredytu na obiekt przeznaczony na najem krótkoterminowy, poniesione po przekazaniu do użytkowania, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w całości lub części proporcjonalnej do użycia gospodarczego.

Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przysługuje w związku z nabyciem elementów ruchomych wyposażenia nieruchomości, jeśli te elementy są sprzedawane odrębnie od nieruchomości, również w przypadku udzielenia na nie rabatu przedsprzedażowego, przy założeniu braku negatywnych przesłanek z art. 88 ustawy o VAT.

Koszty zakupu oprogramowania narzędziowego, bieżących opłat licencyjnych oraz utrzymania infrastruktury informatycznej, które nie stanowią wartości niematerialnych i prawnych, nie mogą być zaliczone do kosztów kwalifikowanych dla ulgi badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 26e ust. 2 ustawy o PIT.

Dostawa wyremontowanego mieszkania wraz z częściami składowymi, trwale związanymi z budynkiem, korzysta ze zwolnienia z VAT według art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT. Jednakże dostawa części przynależnych, uznawanych za odrębne od mieszkania, podlega opodatkowaniu według właściwej stawki VAT dla tych przedmiotów.

Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących nakłady na remont i wyposażenie lokalu mieszkalnego przeznaczonego na krótkoterminowy wynajem, o ile wydatki te służą wykonywaniu czynności opodatkowanych, co jest warunkiem wystarczającym zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, przy braku przesłanek negatywnych z art. 88 tejże ustawy.

Wydatki na adaptację lokalu mieszkalnego nie mogą być bezpośrednio uznane za koszty uzyskania przychodu, o ile lokal nie stanowi środka trwałego do amortyzacji; natomiast koszty wyposażenia można uwzględnić, jeżeli nie przekraczają określonej wartości i są uzasadnione gospodarczo.

Środki otrzymane na rozpoczęcie działalności w ramach pomocy de minimis, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy o PIT, są zwolnione z podatku dochodowego, a wydatki niezaliczane do środków trwałych sfinansowane tymi środkami mogą stanowić koszt uzyskania przychodu.