Spółka nabywająca wierzytelności rozpozna przychód podatkowy w momencie otrzymania spłaty wierzytelności. Koszty nabycia tych wierzytelności stanowią koszty uzyskania przychodów, rozliczane proporcjonalnie do uzyskanej częściowej spłaty.
Odpłatne nabycie wierzytelności w drodze aportu przez spółkę stanowi usługę w zakresie długów opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, która korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT, o ile nie polega ona na czynności ściągania długów i factoringu.
Cesja wierzytelności nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, jeżeli nie stanowi czynności prawnej wymienionej w zamkniętym katalogu art. 1 ust. 1 ustawy o PCC, w szczególności umowy sprzedaży.
Środki uzyskane poprzez korzystanie z Programu SCF+ stanowią przychody ze zbycia wierzytelności, co obliguje podatnika do ich uwzględnienia przy kalkulacji przychodów pasywnych w ocenie prawa do estońskiego CIT (art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o CIT).
Nabycie przez spółkę wierzytelności od osób fizycznych skutkuje obowiązkiem pełnienia przez spółkę roli płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, gdyż wypłata wynikająca z cesji wierzytelności stanowi dla cedenta przychód z praw majątkowych podlegający opodatkowaniu zgodnie z art. 18 ustawy o PIT.
Transakcja nabycia wierzytelności podmiotu zagranicznego nie stanowi odpłatnego świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu VAT, gdy zakup następuje poniżej wartości nominalnej wierzytelności, odzwierciedlając ich rzeczywistą ekonomiczną wartość na moment sprzedaży, zgodnie z art. 8 ustawy o VAT.
Cesja praw i obowiązków z umowy przedwstępnej, realizowana z odpłatnością w formie wynagrodzenia, stanowi świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT. Zwrot należności nie podlega opodatkowaniu VAT i winien być dokumentowany notą księgową. Korekta odliczonego VAT z faktur zaliczkowych nie jest konieczna, gdyż cesja nie skutkuje zmianą przeznaczenia lokalu ani nie wymaga korekt faktur dewelopera
Cesja praw i obowiązków z umów przedwstępnych sprzedaży nieruchomości stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu bez zwolnienia, przy jednoczesnym prawie do odliczenia naliczonego VAT przez cesjonariusza. Momentem powstania obowiązku podatkowego z tytułu podwyższenia ceny cesji jest okres, w którym zaistnieje przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania
Zbycie wierzytelności własnych, uprzednio zarachowanych jako przychód, pozwala na uznanie kosztów uzyskania przychodów w wysokości nominalnej wartości zbywanych wierzytelności, zapewniając neutralność podatkową transakcji. Różnice kursowe od takich wierzytelności ujawniane są w momencie faktycznego rozliczenia kompensaty, a nie w dacie cesji.
Przeniesienie praw i obowiązków z umów przedwstępnych sprzedaży nieruchomości, kwalifikowane jako świadczenie usług, podlega opodatkowaniu VAT bez zwolnienia, a obowiązek podatkowy w przypadku podwyższania ceny cesji występuje w momencie ziszczenia się warunków umownych zwiększających podstawę opodatkowania.
Transfery wierzytelności między A B.V. a SPV, członkami holenderskiej grupy VAT, podlegają opodatkowaniu PCC w Polsce, jeśli nie są objęte VAT w Holandii, a grupa VAT nie spełnia wymogów ustawy o VAT stosowanej w Polsce.
Transfery wierzytelności do spółki C nie podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych w Polsce, gdyż są opodatkowane podatkiem od wartości dodanej w Holandii, co spełnia warunki wyłączenia na mocy art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o PCC oraz braku siedziby spółki C w Polsce uniemożliwiającego opodatkowanie umowy spółki.
Cena nabycia wierzytelności przez Wnioskodawcę nie jest objęta obowiązkiem oznaczania płatności w KSeF na podstawie art. 108g ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ nie stanowi zapłaty za towary lub usługi, lecz dotyczy nabycia prawa majątkowego.
Transakcja cesji wierzytelności, w ramach której cesjonariusz na własne ryzyko nabywa wierzytelności po cenie niższej od wartości nominalnej, nie stanowi świadczenia odpłatnej usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy VAT, o ile różnica ta odzwierciedla rzeczywistą ekonomiczną wartość cedowanych wierzytelności. Cedent ani cesjonariusz nie mają obowiązku podatkowego z tytułu VAT.
Przychód uzyskany z odpłatnego zbycia wierzytelności nabytej na podstawie wyroku sądu stanowi przychód z praw majątkowych, podlegający opodatkowaniu według zasad ogólnych, nie zaś na podstawie wartości nominalnej wierzytelności jako kosztu uzyskania przychodu.
Faktura korygująca obniżająca podstawę opodatkowania i VAT w przypadku ugody lub wyroku sądowego z TU ustalających niższe odszkodowanie niż pierwotna faktura uprawnia do obniżenia w okresie jej wystawienia, pod warunkiem uzgodnienia tego z nabywcą; po wejściu KSeF, korekta ta musi być dokonana w okresie wystawienia faktury korygującej.
Nabycie Wierzytelności Leasingowych przez podmiot niemiecki od polskiego podatnika VAT stanowi import usług podlegający opodatkowaniu VAT w Polsce; transakcja ta nie korzysta ze zwolnienia z VAT jako usługa w zakresie długów, lecz podlega opodatkowaniu właściwą stawką jako związana z odzyskiwaniem długów.
Za odpłatne zbycie wierzytelności w ramach faktoringu niepełnego powstaje przychód podatkowy na moment przeniesienia wierzytelności, z uwagi na jej uznanie za odrębne zdarzenie gospodarcze od pierwotnej transakcji sprzedaży towarów lub usług.
Zbycie wierzytelności w faktoringu niepełnym stanowi odrębne zdarzenie gospodarcze, powodując powstanie przychodu w wysokości wartości nominalnej brutto wierzytelności. Przychód jest rozpoznawany zgodnie z art. 12 ustawy o CIT w momencie cesji wierzytelności, nie później niż w dniu wystawienia faktury.
Rozpoznanie kosztów nabycia wierzytelności możliwe jest proporcjonalnie w momencie uzyskania przychodu ze spłat wierzytelności. Koszty te nie mogą przekroczyć wartości przychodu ani wyczerpać ceny nabycia wierzytelności.
Otrzymane odszkodowanie z polis komunikacyjnych, mimo cesji praw na rzecz Kontrahenta, stanowi przychód podatkowy Spółki jako właściciela pojazdów objętych ubezpieczeniem. Natomiast koszty usług zarządzania likwidacją szkód powypadkowych nie podlegają limitowaniu na mocy art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT i mogą być w całości uznane za koszt uzyskania przychodów.
Przychód fundacji wynikający ze spłaty wierzytelności pożyczkowej nabytej w drodze darowizny nie podlega zwolnieniu od podatku dochodowego od osób prawnych, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 25 w zw. z art. 6 ust. 7 ustawy o CIT, jako że wykracza poza dozwolony zakres działalności gospodarczej fundacji rodzinnej określony w art. 5 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej.