Dla zastosowania preferencji podatku u źródła okres skuteczności certyfikatu rezydencji wyznacza wyłącznie okres rezydencji podatkowej potwierdzony przez właściwy organ podatkowy. W braku takiego oznaczenia płatnik stosuje certyfikat przez 12 miesięcy od daty jego wydania, natomiast informacje deklarowane przez podatnika lub dodatkowe odniesienia do umów zawartych z państwami trzecimi nie pozbawiają
Dla celów zastosowania art. 29 ust. 2 i art. 41 ust. 9a ustawy o PIT wiążący jest okres rezydencji podatkowej wyraźnie poświadczony przez właściwy zagraniczny organ podatkowy; w braku takiego okresu certyfikat stosuje się przez 12 miesięcy od wydania. Informacje niewchodzące w zakres poświadczenia organu ani dodatkowe odniesienia do umów zawartych przez państwo rezydencji z państwami trzecimi nie pozbawiają
Renta inwalidzka wypłacana polskiemu rezydentowi przez zagraniczny zakład ubezpieczeń na podstawie dobrowolnej umowy ubezpieczenia osobowego, w związku z zajściem przewidzianego w niej zdarzenia ubezpieczeniowego, korzysta ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, jeżeli nie zachodzą ustawowe wyłączenia. Nie jest natomiast odszkodowaniem w postaci renty przyznanym na podstawie przepisów prawa
W przypadku wypłaty należności z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT za pośrednictwem podmiotu transparentnego podatkowo, przychód przypisany w całości zagranicznemu programowi emerytalnemu będącemu rzeczywistym właścicielem może korzystać ze zwolnienia z art. 6 ust. 1 pkt 11a w trybie art. 26 ust. 1g. Po przekroczeniu progu 2 mln zł niepobranie podatku od nadwyżki wymaga jednak skutecznego oświadczenia płatnika
Podatnik, który w 2024 r. przebywał w Polsce ponad 183 dni, a przy podwójnej rezydencji polsko-niemieckiej według kryterium zwykłego pobytu został uznany za rezydenta Polski, spełnia warunki ulgi na powrót, jeżeli w trzech poprzednich latach nie był polskim rezydentem, posiada obywatelstwo polskie oraz dysponuje innymi niż certyfikat rezydencji dowodami dokumentującymi uprzednie miejsce zamieszkania
Płatnik PIT może zastosować preferencję traktatową wobec należności licencyjnych i usług niematerialnych na podstawie certyfikatu rezydencji otrzymanego po wypłacie, jeżeli certyfikat potwierdza rezydencję na dzień wypłaty. Ważność niemieckiego certyfikatu wyznacza część poświadczona przez organ, a przy usługach stanowiących zyski przedsiębiorstwa nie bada się statusu rzeczywistego właściciela.
Podatnik, który nie posiada obywatelstwa polskiego, obywatelstwa państwa UE, EOG lub Szwajcarii ani Karty Polaka, nie nabywa prawa do ulgi na powrót, jeżeli w okresie określonym w art. 21 ust. 43 pkt 2 ustawy o PIT nie mieszkał nieprzerwanie w państwie wymienionym w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. b tiret pierwszego. Cel preferencji nie uzasadnia odstąpienia od jednoznacznego brzmienia tego warunku.
Wynagrodzenie wypłacane niemieckiemu rezydentowi podatkowemu z umowy o dzieło, która przewiduje wykonanie utworu i udzielenie polskiemu zamawiającemu licencji niewyłącznej, stanowi należność licencyjną w rozumieniu art. 12 umowy polsko-niemieckiej, także gdy umowa ustala jedno wynagrodzenie bez wyodrębnienia części licencyjnej. Przy posiadaniu certyfikatu rezydencji płatnik pobiera 5% podatek u źródła
Warunek braku miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez trzy lata kalendarzowe bezpośrednio poprzedzające rok przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski jest spełniony wyłącznie wtedy, gdy podatnik pozostawał nierezydentem przez pełne lata od 1 stycznia do 31 grudnia. Wyjazd z Polski w trakcie pierwszego z wymaganych lat wyklucza zastosowanie ulgi na powrót.
Przepisy art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dopuszczają ulgi na powrót podatnikom, którzy z Niemiec przenieśli stałe miejsce zamieszkania do Polski, pod warunkiem przeniesienia centrum interesów osobistych i gospodarczych, spełnienia wymogów formalnych oraz braku polskiej rezydencji podatkowej w wymaganym okresie.
Rezydencja podatkowa osoby pracującej za granicą nie ulega zmianie na rzecz innego państwa, jeżeli jej centrum interesów życiowych, głównie osobistych, pozostaje w Polsce. Przyjmuje się, że miejsce zamieszkania rodziny i aktywa w kraju wskazują na krajową rezydencję podatkową.
Podatnik, który planuje przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium Polski w 2027 r., spełnia warunki do skorzystania z ulgi dla powracających na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem iż nie mieszkał w Polsce przez wymagany okres i przedstawił odpowiednie dowody rezydencji poza granicami kraju.
Podatnik, który wyjeżdża na stałe za granicę, ale pozostawia rodzinę i część majątku w Polsce, może nie utracić polskiej rezydencji podatkowej, co determinuje jego nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, eliminując możliwość skorzystania z ulgi na powrót.
Wnioskodawcy przysługuje prawo do korzystania z ulgi na powrót od momentu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, przy czym ulga ta może być zastosowana od początku roku podatkowego 2025 lub 2026, a nie 2027, jak początkowo wskazywał wnioskodawca.
Podatnik, który przenosi miejsce zamieszkania z Niemiec do Polski, może skorzystać z "ulgi na powrót" o ile przez trzy lata poprzedzające powrót nie miał rezydencji podatkowej w Polsce i posiada dokumentację potwierdzającą miejsce zamieszkania w innym państwie.
Podatniczka, która przeniosła swoje miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r., spełnia warunki przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do skorzystania z ulgi na powrót, przy założeniu dochowania wymogów formalno-merytorycznych, w tym posiadania odpowiednich dokumentów potwierdzających rezydencję podatkową w okresie pobytu za granicą
Podatnik rozliczający przychody z działalności gospodarczej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych nie jest uprawniony do skorzystania z ulgi na złe długi w odniesieniu do wierzytelności wobec dłużnika mającego siedzibę za granicą, jeśli dłużnik nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz jest objęty postępowaniem upadłościowym.
Zaliczki na podatek dochodowy odprowadzane przez płatnika z tytułu wynagrodzeń opiekunów nie obejmują równowartości zwiększonych kosztów utrzymania za granicą, jeśli koszty te spełniają warunki zwolnienia określone w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT oraz odpowiednim rozporządzeniu, a ich suma nie przekracza limitów ustawowych.
Podatnikowi, który w wyniku wyjazdu z Polski do pracy za granicą nie przesunął ośrodka interesów życiowych poza Polskę, nie przysługuje ulga na powrót, jeśli nie spełniono przesłanki zmiany rezydencji podatkowej oraz nieposiadania miejsca zamieszkania w Polsce przez wymagany przepisami okres.
Świadczenia z tytułu renty wdowiej wypłacane przez niemiecki system ubezpieczeń społecznych podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Niemczech, z wyłączeniem opodatkowania w Polsce, zgodnie z art. 18 ust. 2 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Dochody z niemieckiej renty wdowiej i niemieckiej emerytury, wypłacane z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych, podlegają opodatkowaniu jedynie w Niemczech, nawet gdy odbiorca ma miejsce zamieszkania w Polsce.
Renta wdowia z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych Niemiec nie podlega opodatkowaniu w Polsce, lecz wyłącznie w Niemczech, co wynika z postanowień art. 18 ust. 2 Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Niemcami.
Przeznaczenie przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f., uprawnia do zwolnienia, jeśli środki są wydatkowane na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych w państwach UE, w tym na zakup domu w Niemczech. Wydatki muszą spełniać kryteria czasowe określone przez ustawę.
Renta wdowia wypłacana z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych podlega opodatkowaniu wyłącznie w Niemczech, nie zaś w Polsce, co wyłącza ją z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce (art. 18 ust. 2 umowy polsko-niemieckiej o unikaniu podwójnego opodatkowania).