Bezzwrotna pomoc publiczna dla przedsiębiorstwa energochłonnego, przyznana w celu zrekompensowania wzrostu cen energii elektrycznej i gazu, nie stanowi dotacji w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, choć pochodzi ze środków publicznych. Jest opodatkowanym przychodem, a wydatki nią objęte nie podlegają wyłączeniu z kosztów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT.

Rekompensata przyznana przedsiębiorcy energochłonnemu na podstawie ustawy o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych, finansowana z państwowego funduszu celowego, stanowi definitywne przysporzenie podlegające opodatkowaniu CIT. Nie jest ona dotacją z budżetu państwa w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, gdyż służy wyrównaniu indywidualnych kosztów działalności gospodarczej

Wyodrębniona organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie kotłownia, wyposażona w przypisane składniki, personel, koszty, zobowiązania oraz zdolność do samodzielnej realizacji produkcji ciepła, może stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa i zakład energochłonny w rozumieniu art. 31b ust. 10 ustawy akcyzowej. Zużycie przez nią gazu opałowego korzysta ze zwolnienia z art. 31b ust. 1 pkt 5, jeżeli

Pomoc publiczna przyznana na podstawie programów rządowych dla sektorów energochłonnych nie stanowi dotacji zwolnionej z CIT w myśl art. 17 ust. 1 pkt 47 Ustawy o CIT, lecz jest formą rekompensaty podatkowej, a zatem nie korzysta z przedmiotowego zwolnienia podatkowego.

Podmiot prowadzący w składzie podatkowym działalność polegającą wyłącznie na przeładunku gazu płynnego kolejowymi cysternami, przemieszczanego w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, jest zwolniony z obowiązku spełnienia warunku minimalnej pojemności magazynowej dla gazu, o którym mowa w art. 48 ust. 3 pkt 5 ustawy o podatku akcyzowym.

Wydatki na nabycie uprawnień do emisji CO2 dla pokrycia działalności A Sp. z o.o. stanowią koszty uzyskania przychodów związane bezpośrednio z przychodami, które należy rozpoznawać w momencie umorzenia uprawnień, stosownie do artykułów 15 ust. 4 oraz 4b-4c ustawy o CIT, w związku z czym moment potrącalności określa się według roku osiągnięcia odpowiadających im przychodów.

N-butan sklasyfikowany do kodu CN 2901 10 00, który po zmieszaniu umożliwia jego wykorzystanie jako paliwo silnikowe, podlega obowiązkowi zapłaty podatku VAT na zasadzie art. 103 ust. 5aa ustawy o VAT. Zmiana przeznaczenia wyrobu energetycznego na poziomie produkcji czy zużycia jest decydująca dla uznania go za paliwo silnikowe.

Transakcje nabycia i sprzedaży uprawnień do emisji CO2 stanowią świadczenie usług opodatkowane VAT, które nie korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT. Momentem powstania obowiązku podatkowego jest ujawnienie uprawnień na rachunku nabywcy.

Rekompensaty z Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji nie stanowią dotacji zwolnionych od opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy CIT, ponieważ są one klasyfikowane jako przychody podlegające opodatkowaniu z uwagi na ich charakter rekompensacyjny i brak bezpośredniego pochodzenia ze środków budżetu państwa.

Otrzymana przez spółkę pomoc publiczna, stanowiąca dotację z budżetu państwa, podlega zwolnieniu od opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy CIT, lecz jej sfinansowanie wydatków powoduje konieczność ich wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy CIT; pomoc ta nie korzysta z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT.

Zezwolenie na wyprowadzanie wyrobów akcyzowych z cudzego składu podatkowego, o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, nie obejmuje wyrobów korzystających ze zwolnienia od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie ani wyrobów opodatkowanych stawką 0 zł.

Transakcje nabycia i zbycia gazu dokonywane przez pośredniczący podmiot gazowy na Giełdzie poza terytorium Polski nie podlegają opodatkowaniu podatkiem akcyzowym w Polsce, jeżeli gaz nie jest fizycznie przemieszczany do kraju, a transakcje mają charakter czysto wirtualny.

Frakcje gazowe n-butanowa i izo-butanowa, pomimo niewystępowania wprost w zestawieniu towarów z art. 103 ust. 5aa ustawy o VAT, mogą być uznane za paliwa silnikowe z uwagi na art. 86 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, a ich wewnątrzwspólnotowe nabycie podlega obowiązkowi zapłaty podatku VAT.

Dostawy gazu dokonane w ramach umowy kompleksowej pomiędzy Spółką B a Spółką A podlegają mechanizmowi odwrotnego obciążenia na podstawie art. 145e ust. 1-2 ustawy o VAT, a zatem B nie ma obowiązku naliczenia VAT, zaś A nie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur dokumentujących te transakcje.

Przeniesienie uprawnień do emisji CO₂ w ramach transakcji spot podlega naliczeniu VAT, brak przesłanek dla odwrotnego obciążenia. Spółce przysługuje prawo do odliczenia VAT z przeniesienia uprawnień do emisji w transakcji forward z uwagi na związek z działalnością opodatkowaną.

Brak numeru NIP na fakturach za media nie wyklucza prawa podatnika VAT do odliczenia podatku naliczonego, jeśli faktura odzwierciedla rzeczywiste zdarzenie gospodarcze i istnieje związek zakupów z działalnością opodatkowaną podatkiem VAT.

Przychód z tytułu sprzedaży uprawnień do emisji CO₂ w ramach transakcji spot zalicza się do źródeł dochodów innych niż zyski kapitałowe, gdyż uprawnienia do emisji nie spełniają kryteriów pochodnych instrumentów finansowych w rozumieniu ustawy o CIT. Metoda FIFO przy zbywaniu uprawnień jest niedopuszczalna, gdy można precyzyjnie określić zbywane uprawnienia.

Gmina jako finalny nabywca gazowy, będąca organem administracji publicznej, posiada prawo do pełnego zwolnienia z akcyzy na gaz nabyty do celów opałowych, niezależnie od współużytkowania wytworzonej energii cieplnej przez podmioty trzecie, pod warunkiem, że nie dochodzi do dalszej sprzedaży paliwa gazowego.

Obowiązek wpłaty VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na mocy art. 103 ust. 5a ustawy o VAT był niezgodny z prawem unijnym w stanie prawnym przed 28 grudnia 2021 r. Od tej daty zmiany prawne, umożliwiające dostosowanie płatności VAT do terminów wymagalności, wyeliminowały niezgodność.

Zwolnieniem z akcyzy na podstawie art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym objęte są jedynie czynności bezpośrednio powodujące przemiany fizykochemiczne materiałów metalicznych (procesy metalurgiczne) lub niemetalicznych (procesy mineralogiczne). Czynności pomocnicze, jak podgrzewanie form czy pieców, nie podlegają zwolnieniu z akcyzy.

Wewnętrzwspólnotowe nabycie n-butanu i izobutanu sklasyfikowanych do kodu CN 2901 10 00 obliguje do zastosowania mechanizmu VAT-14, jako że mogą one spełniać definicję paliw silnikowych w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym.

Gaz ziemny (CN 2711 21 00) wykorzystywany przez pośredniczący podmiot gazowy do nieopałowych celów może być opodatkowany zerową stawką akcyzy, zgodnie z art. 89 ust. 2c ustawy o podatku akcyzowym, pod warunkiem, że nie kwalifikuje się do wyrobów wymienionych w art. 89 ust. 1 pkt 1-13 oraz załączniku nr 2 do ustawy.

Gaz ziemny wykorzystywany bezpośrednio w procesach metalurgicznych, w ramach których następuje przetwarzanie i obróbka metali, kwalifikuje się do zwolnienia z podatku akcyzowego, zgodnie z art. 31b ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym oraz przepisami unijnej dyrektywy energetycznej.

Wypłaty dokonywane na rzecz zagranicznego kontrahenta z tytułu nabycia uprawnień do emisji CO2 nie podlegają podatkowi u źródła, a koszty nabycia tych uprawnień są kosztem uzyskania przychodu z chwilą ich umorzenia, co odzwierciedla bezpośredni związek z osiąganymi przychodami.