Bezzwrotna pomoc publiczna dla przedsiębiorstwa energochłonnego, przyznana w celu zrekompensowania wzrostu cen energii elektrycznej i gazu, nie stanowi dotacji w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, choć pochodzi ze środków publicznych. Jest opodatkowanym przychodem, a wydatki nią objęte nie podlegają wyłączeniu z kosztów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT.

Warunkiem odliczenia wydatku w ramach ulgi termomodernizacyjnej jest jego udokumentowanie fakturą wystawioną przez podatnika VAT niekorzystającego ze zwolnienia, a wymogu tego nie zastępują dowody zapłaty ani dokumenty potwierdzające faktyczne wykonanie prac. Wydatki kwalifikowane, prawidłowo udokumentowane, odlicza się wyłącznie w rozliczeniu za rok ich poniesienia, z wyłączeniem części sfinansowanej

Rekompensata przyznana przedsiębiorcy energochłonnemu na podstawie ustawy o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych, finansowana z państwowego funduszu celowego, stanowi definitywne przysporzenie podlegające opodatkowaniu CIT. Nie jest ona dotacją z budżetu państwa w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, gdyż służy wyrównaniu indywidualnych kosztów działalności gospodarczej

Wyodrębniona organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie kotłownia, wyposażona w przypisane składniki, personel, koszty, zobowiązania oraz zdolność do samodzielnej realizacji produkcji ciepła, może stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa i zakład energochłonny w rozumieniu art. 31b ust. 10 ustawy akcyzowej. Zużycie przez nią gazu opałowego korzysta ze zwolnienia z art. 31b ust. 1 pkt 5, jeżeli

Pomoc publiczna przyznana na podstawie programów rządowych dla sektorów energochłonnych nie stanowi dotacji zwolnionej z CIT w myśl art. 17 ust. 1 pkt 47 Ustawy o CIT, lecz jest formą rekompensaty podatkowej, a zatem nie korzysta z przedmiotowego zwolnienia podatkowego.

Podmiot prowadzący w składzie podatkowym działalność polegającą wyłącznie na przeładunku gazu płynnego kolejowymi cysternami, przemieszczanego w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, jest zwolniony z obowiązku spełnienia warunku minimalnej pojemności magazynowej dla gazu, o którym mowa w art. 48 ust. 3 pkt 5 ustawy o podatku akcyzowym.

Wydatki poniesione na nabycie Certyfikatów CO2 w celu pokrycia własnej emisji nie stanowią kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z przychodami, lecz koszty pośrednie związane z działalnością gospodarczą, które powinny być rozliczane w momencie zaksięgowania na fakturze.

Wydatki na nabycie certyfikatów CO2 celem pokrycia emisji stanowią koszty pośrednio związane z przychodami. Zalicza się je do kosztów podatkowych w dacie ich ujęcia w księgach, a nie w dacie umorzenia, zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT.

Wydatki na nabycie uprawnień do emisji CO2 dla pokrycia działalności A Sp. z o.o. stanowią koszty uzyskania przychodów związane bezpośrednio z przychodami, które należy rozpoznawać w momencie umorzenia uprawnień, stosownie do artykułów 15 ust. 4 oraz 4b-4c ustawy o CIT, w związku z czym moment potrącalności określa się według roku osiągnięcia odpowiadających im przychodów.

N-butan sklasyfikowany do kodu CN 2901 10 00, który po zmieszaniu umożliwia jego wykorzystanie jako paliwo silnikowe, podlega obowiązkowi zapłaty podatku VAT na zasadzie art. 103 ust. 5aa ustawy o VAT. Zmiana przeznaczenia wyrobu energetycznego na poziomie produkcji czy zużycia jest decydująca dla uznania go za paliwo silnikowe.

Transakcje nabycia i sprzedaży uprawnień do emisji CO2 stanowią świadczenie usług opodatkowane VAT, które nie korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT. Momentem powstania obowiązku podatkowego jest ujawnienie uprawnień na rachunku nabywcy.

Wydatki na zakup uprawnień do emisji CO2 stanowią bezpośrednie koszty uzyskania przychodów, które mogą być potrącone w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, pod warunkiem, iż do umorzenia uprawnień do emisji dojdzie przed sporządzeniem sprawozdania finansowego oraz złożeniem deklaracji CIT.

Rekompensaty z Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji nie stanowią dotacji zwolnionych od opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy CIT, ponieważ są one klasyfikowane jako przychody podlegające opodatkowaniu z uwagi na ich charakter rekompensacyjny i brak bezpośredniego pochodzenia ze środków budżetu państwa.

Otrzymana przez spółkę pomoc publiczna, stanowiąca dotację z budżetu państwa, podlega zwolnieniu od opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy CIT, lecz jej sfinansowanie wydatków powoduje konieczność ich wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy CIT; pomoc ta nie korzysta z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT.

Zezwolenie na wyprowadzanie wyrobów akcyzowych z cudzego składu podatkowego, o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, nie obejmuje wyrobów korzystających ze zwolnienia od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie ani wyrobów opodatkowanych stawką 0 zł.

Sprzedaż i delegacja uprawnień do emisji CO2 nie stanowi działalności usługowej, lecz operację przeniesienia praw majątkowych, nieobjętą preferencyjną stawką ryczałtu 8,5%, lecz ogólną stawką ryczałtu właściwą dla działalności podatnika.

Transakcje nabycia i zbycia gazu dokonywane przez pośredniczący podmiot gazowy na Giełdzie poza terytorium Polski nie podlegają opodatkowaniu podatkiem akcyzowym w Polsce, jeżeli gaz nie jest fizycznie przemieszczany do kraju, a transakcje mają charakter czysto wirtualny.

Frakcje gazowe n-butanowa i izo-butanowa, pomimo niewystępowania wprost w zestawieniu towarów z art. 103 ust. 5aa ustawy o VAT, mogą być uznane za paliwa silnikowe z uwagi na art. 86 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, a ich wewnątrzwspólnotowe nabycie podlega obowiązkowi zapłaty podatku VAT.

Wydatki na zakup Certyfikatów CO2, pomimo ich związku z działalnością gospodarczą, stanowią koszty uzyskania przychodów pośrednio związane z przychodami i powinny być ujęte jako koszty w dacie zaksięgowania na podstawie otrzymanej faktury, nie zaś w momencie umorzenia certyfikatów, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Dostawy gazu dokonane w ramach umowy kompleksowej pomiędzy Spółką B a Spółką A podlegają mechanizmowi odwrotnego obciążenia na podstawie art. 145e ust. 1-2 ustawy o VAT, a zatem B nie ma obowiązku naliczenia VAT, zaś A nie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur dokumentujących te transakcje.

Przeniesienie uprawnień do emisji CO₂ w ramach transakcji spot podlega naliczeniu VAT, brak przesłanek dla odwrotnego obciążenia. Spółce przysługuje prawo do odliczenia VAT z przeniesienia uprawnień do emisji w transakcji forward z uwagi na związek z działalnością opodatkowaną.

Transakcje zakupu i sprzedaży gazu i energii elektrycznej, które nie są realizowane w ramach giełdy, regulowanego rynku lub OTF, nie podlegają odwrotnemu obciążeniu na mocy art. 145e ustawy o VAT, co nie odbiera prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Brak numeru NIP na fakturach za media nie wyklucza prawa podatnika VAT do odliczenia podatku naliczonego, jeśli faktura odzwierciedla rzeczywiste zdarzenie gospodarcze i istnieje związek zakupów z działalnością opodatkowaną podatkiem VAT.

Podatnik prowadzący działalność gospodarczą w części mieszkania może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wydatki poniesione na jego utrzymanie proporcionalnie do zajmowanej powierzchni, o ile wydatki te są właściwie udokumentowane i wykazano związek przyczynowy z przychodami.