Przychody uzyskane przez wnioskodawcę z tytułu najmu lokalu mieszkalnego na rzecz operatora najmu kwalifikują się jako przychody z najmu prywatnego w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Sprzedaż energii elektrycznej najemcom magazynów stanowi czynność opodatkowaną akcyzą, wymagającą zgłoszenia i deklaracji. Zużycie energii przez najemców biur, gdy jest integralną częścią czynszu, może być zwolnione z akcyzy, nie wymagając dodatkowych obowiązków ewidencyjnych.

Odsetki od detalicznych obligacji skarbowych COI, EDO i TOS nie stanowią przychodów z zysków kapitałowych, a powinny być klasyfikowane jako przychody z działalności finansowej z innych źródeł zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, z uwagi na ich oszczędnościowy charakter.

Przychód z tytułu sprzedaży uprawnień do emisji CO₂ w ramach transakcji spot zalicza się do źródeł dochodów innych niż zyski kapitałowe, gdyż uprawnienia do emisji nie spełniają kryteriów pochodnych instrumentów finansowych w rozumieniu ustawy o CIT. Metoda FIFO przy zbywaniu uprawnień jest niedopuszczalna, gdy można precyzyjnie określić zbywane uprawnienia.

Jednostka samorządu terytorialnego nie ma prawa do odliczenia podatku VAT związanego z inwestycją realizowaną w ramach zadań własnych, jeśli te nie generują czynności opodatkowanych. Prawa do odliczenia nie nabywa się, gdy inwestycja nie jest wykorzystywana w działalności gospodarczej podlegającej VAT.

Dodatnie saldo uzyskane w systemie wsparcia aukcyjnego dla producentów energii elektrycznej, stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o CIT i podlega zaliczeniu jako koszt pośredni w dacie jego księgowego ujęcia w księgach rachunkowych na podstawie stosownego dowodu, o ile spełnia warunki, nie wykluczające kosztów zgodnie z art. 15 i 16 ustawy o CIT.

Przychody uzyskiwane przez Wnioskodawczynię z tytułu licencji na korzystanie z utworów edukacyjnych stanowią przychód z praw majątkowych zgodnie z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ działalność licencyjna nie ma charakteru zorganizowanego ani ciągłego.

Nagrody przyznawane w ramach Programu Płatnych Poleceń Pracowniczych stanowią przychód dla uczestników kwalifikowany do kategorii innych źródeł, niewymagający obliczania i pobierania zaliczek przez podmiot wypłacający, lecz wiążący się z obowiązkami informacyjnymi wobec urzędu skarbowego.

Wprowadzenie przez Gminę energii elektrycznej do sieci energetycznej stanowi działalność gospodarczą i odpłatną dostawę towarów podlegającą VAT. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury lub upływu terminu na jej wystawienie, a podstawa opodatkowania ustalana jest w relacji do wartości depozytu prosumenckiego zwiększonego o współczynnik 1,23.

Odsetki od terminowych lokat bankowych, będące wynikiem operacji finansowych, nie mogą być uznane za przychody pochodzące z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, co wyklucza możliwość korzystania z przedmiotowego zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT, nawet gdy środki te są przeznaczone na cele związane z mieszkaniami.

Gmina, jako prosument energii odnawialnej, prowadząc działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży wyprodukowanej energii elektrycznej, ma prawo do częściowego odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z instalacją fotowoltaiczną, pod warunkiem stosowania odpowiedniego prewspółczynnika określonego w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.

Saldo Dodatnie, powstające w wyniku aukcji OZE i wynikające z wyższej rynkowej ceny energii w stosunku do ceny aukcyjnej, kwalifikuje się jako pośredni koszt uzyskania przychodów, ponoszony w celu zabezpieczenia działalności gospodarczej; jego rozpoznanie jako koszt podatkowy winno nastąpić dopiero po jego ostatecznym ustaleniu po zakończeniu okresu rozliczeniowego.

W zakresie kosztów uzyskania przychodu, Saldo Dodatnie użytkowane przez Wytwórcę energii z OZE powinno być uznane za koszt pośredni ponoszony w momencie jego księgowego ujęcia jako zobowiązanie wobec ZR, na podstawie ostatecznego potwierdzenia wysokości przez ZR po zakończeniu każdego 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Saldo Dodatnie powstałe w systemie aukcyjnym OZE podlega uznaniu za koszt uzyskania przychodu w momencie jego ostatecznego ujawienia po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zgodnie z przepisami ustawy o CIT.

Kwota Salda Dodatniego, ustalona na podstawie ostatecznego rozliczenia sprzedaży energii w trzyletnim okresie rozliczeniowym, stanowi koszt uzyskania przychodów rozpoznawany po zakończeniu okresu, co wynika z zasady, iż takie rozliczenie jest ostateczne i wiarygodne.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie w aukcyjnym systemie wsparcia OZE powinna zostać uznana za koszt uzyskania przychodu dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego i otrzymaniu ostatecznego potwierdzenia jej wysokości od operatora.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie, ujmująca różnicę pomiędzy ceną rynkową a ceną aukcyjną, stanowi dla wytwórcy energii odnawialnej koszt uzyskania przychodów, koszt ten należy rozpoznać po ostatecznym zamknięciu 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Kwota zwrotu Salda Dodatniego, uzyskana w wyniku aukcyjnego systemu wsparcia OZE, wynika z racjonalnego umotywowania osiągnięcia przychodów jako koszt pośredni podlegający rozpoznaniu po zakończeniu pełnego okresu rozliczeniowego. Potwierdzenie tego kosztu powinno wynikać z ostatecznego raportu od operatora energii.

Kwota salda dodatniego, ustalana ostatecznie po zakończeniu okresu rozliczeniowego na podstawie raportu od Operatora, stanowi koszt uzyskania przychodu dla wytwórcy energii w systemie aukcyjnym, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Saldo Dodatnie wynikające z różnicy cenowej w systemie aukcyjnym OZE stanowi koszt uzyskania przychodów dla wytwórcy energii, uznawany w momencie jego księgowego potwierdzenia po zakończeniu ustalonego okresu rozliczeniowego, zgodnie z art. 15 ustawy o CIT.

Saldo Dodatnie, będące rozliczeniem wynikającym z aukcyjnego systemu wsparcia OZE, stanowi koszt uzyskania przychodu z działalności gospodarczej podmiotu i winno być rozpoznane jako koszt podatkowy w momencie jego księgowania na podstawie wiarygodnego, finalnego potwierdzenia od podmiotu zarządzającego rozliczeniami.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie, ustalona na podstawie ostatecznego rozliczenia zgodnie z obowiązującymi przepisami, stanowi koszt uzyskania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych, a jej rozpoznanie powinno nastąpić w momencie ostatecznego rozliczenia po zakończeniu każdego 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Kwota zwrotu Salda Dodatniego stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i powinna być rozpoznana jako koszt pośredni w momencie zakończenia okresu rozliczeniowego, gdy wartość Salda Dodatniego jest ostateczna i niezmienna.