Wypłaty wynagrodzeń typu „earn-out” w opisanym zdarzeniu przyszłym stanowią koszty uzyskania przychodów, inne niż bezpośrednio związane z przychodami i potrącalne w dacie poniesienia, zakwalifikowane jako koszty operacyjne związane z działalnością gospodarczą, a nie z zyskami kapitałowymi.

Gmina ma prawo do częściowego odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z instalacją fotowoltaiczną, proporcjonalnie do stopnia wykorzystania jej do czynności opodatkowanych. Natomiast, brak jest prawa do odliczenia VAT w odniesieniu do pozostałych wydatków inwestycyjnych nieopodatkowanych działaniami podatkowymi.

Przychody z tytułu Salda Ujemnego powinny być rozpoznawane metodą kasową zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT, natomiast koszty z tytułu Salda Dodatniego są kosztami pośrednimi potrącanymi w momencie poniesienia według art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Wynagrodzenie earn-out, wynikające z umowy SPA, nie stanowi kosztu bezpośredniego nabycia udziałów, lecz jest kwalifikowane do pośrednich kosztów uzyskania przychodów, potrącalnych w dacie ich poniesienia. Koszt ten należy rozpoznać w źródle przychodów operacyjnych, innych niż zyski kapitałowe, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 4d ustawy o CIT.

Powiat przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z instalacją fotowoltaiczną w zakresie proporcjonalnym do wykorzystania do czynności opodatkowanych VAT, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT.

W przypadku umorzenia po 1 stycznia 2019 r. świadectw pochodzenia dla energii OZE wytworzonej do 31 grudnia 2018 r., stawkę akcyzy przy kalkulacji zwolnienia stosuje się według stawki z momentu wytworzenia energii, co potwierdza zasada niewprowadzania nowych przepisów wstecznie.

Świadczenie Earn-Out, jako dodatkowe wynagrodzenie warunkowe związane z wynikami finansowymi podmiotu, stanowi pośredni koszt uzyskania przychodu i powinno zostać przypisane do przychodów z innych źródeł niż zyski kapitałowe.

Wprowadzenie energii do sieci elektroenergetycznej, choć incydentalne, kwalifikuje Gminę jako podatnika VAT, co skutkuje możliwością częściowego odliczenia podatku naliczonego na instalacje fotowoltaiczne.

Dochody uzyskane ze sprzedaży do sieci energii elektrycznej wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej przez prosumenta nie podlegają opodatkowaniu PIT, jeżeli energia była wytwarzana z odnawialnych źródeł energii i sprzedaż odbywa się za pośrednictwem uprawnionej Spółki.

Sprzedaż energii elektrycznej najemcom magazynów stanowi czynność opodatkowaną akcyzą, wymagającą zgłoszenia i deklaracji. Zużycie energii przez najemców biur, gdy jest integralną częścią czynszu, może być zwolnione z akcyzy, nie wymagając dodatkowych obowiązków ewidencyjnych.

Przychód z tytułu sprzedaży uprawnień do emisji CO₂ w ramach transakcji spot zalicza się do źródeł dochodów innych niż zyski kapitałowe, gdyż uprawnienia do emisji nie spełniają kryteriów pochodnych instrumentów finansowych w rozumieniu ustawy o CIT. Metoda FIFO przy zbywaniu uprawnień jest niedopuszczalna, gdy można precyzyjnie określić zbywane uprawnienia.

Jednostka samorządu terytorialnego nie ma prawa do odliczenia podatku VAT związanego z inwestycją realizowaną w ramach zadań własnych, jeśli te nie generują czynności opodatkowanych. Prawa do odliczenia nie nabywa się, gdy inwestycja nie jest wykorzystywana w działalności gospodarczej podlegającej VAT.

Dodatnie saldo uzyskane w systemie wsparcia aukcyjnego dla producentów energii elektrycznej, stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o CIT i podlega zaliczeniu jako koszt pośredni w dacie jego księgowego ujęcia w księgach rachunkowych na podstawie stosownego dowodu, o ile spełnia warunki, nie wykluczające kosztów zgodnie z art. 15 i 16 ustawy o CIT.

Wprowadzenie przez Gminę energii elektrycznej do sieci energetycznej stanowi działalność gospodarczą i odpłatną dostawę towarów podlegającą VAT. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury lub upływu terminu na jej wystawienie, a podstawa opodatkowania ustalana jest w relacji do wartości depozytu prosumenckiego zwiększonego o współczynnik 1,23.

Gmina, jako prosument energii odnawialnej, prowadząc działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży wyprodukowanej energii elektrycznej, ma prawo do częściowego odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z instalacją fotowoltaiczną, pod warunkiem stosowania odpowiedniego prewspółczynnika określonego w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.

Wprowadzenie przez Gminę do sieci energetycznej nadwyżki energii rozliczanej w systemie net-metering nie stanowi odpłatnej dostawy towarów podlegającej VAT, gdyż energia nie przechodzi na własność Przedsiębiorstwa energetycznego, a brak wynagrodzenia wyklucza istnienie odpłatnego charakteru czynności.

Saldo Dodatnie, powstające w wyniku aukcji OZE i wynikające z wyższej rynkowej ceny energii w stosunku do ceny aukcyjnej, kwalifikuje się jako pośredni koszt uzyskania przychodów, ponoszony w celu zabezpieczenia działalności gospodarczej; jego rozpoznanie jako koszt podatkowy winno nastąpić dopiero po jego ostatecznym ustaleniu po zakończeniu okresu rozliczeniowego.

Saldo Dodatnie powstałe w systemie aukcyjnym OZE podlega uznaniu za koszt uzyskania przychodu w momencie jego ostatecznego ujawienia po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zgodnie z przepisami ustawy o CIT.

W zakresie kosztów uzyskania przychodu, Saldo Dodatnie użytkowane przez Wytwórcę energii z OZE powinno być uznane za koszt pośredni ponoszony w momencie jego księgowego ujęcia jako zobowiązanie wobec ZR, na podstawie ostatecznego potwierdzenia wysokości przez ZR po zakończeniu każdego 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Kwota Salda Dodatniego, ustalona na podstawie ostatecznego rozliczenia sprzedaży energii w trzyletnim okresie rozliczeniowym, stanowi koszt uzyskania przychodów rozpoznawany po zakończeniu okresu, co wynika z zasady, iż takie rozliczenie jest ostateczne i wiarygodne.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie, ujmująca różnicę pomiędzy ceną rynkową a ceną aukcyjną, stanowi dla wytwórcy energii odnawialnej koszt uzyskania przychodów, koszt ten należy rozpoznać po ostatecznym zamknięciu 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie w aukcyjnym systemie wsparcia OZE powinna zostać uznana za koszt uzyskania przychodu dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego i otrzymaniu ostatecznego potwierdzenia jej wysokości od operatora.

Kwota zwrotu Salda Dodatniego, uzyskana w wyniku aukcyjnego systemu wsparcia OZE, wynika z racjonalnego umotywowania osiągnięcia przychodów jako koszt pośredni podlegający rozpoznaniu po zakończeniu pełnego okresu rozliczeniowego. Potwierdzenie tego kosztu powinno wynikać z ostatecznego raportu od operatora energii.