Obywatel Ukrainy, przebywający w Polsce powyżej 183 dni z powodu wojny, nie jest uznawany za polskiego rezydenta podatkowego, jeżeli jego centrum interesów życiowych znajduje się na Ukrainie. Dochody nie są opodatkowane w Polsce, jeśli realizowane są poprzez placówkę na Ukrainie.

Stała placówka w Polsce, z której pracownik austriackiej spółki prowadzi działalność wspierającą sieć dystrybutorów, stanowi zagraniczny zakład w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 UPO, gdyż działalność ta nie jest charakteru pomocniczego, lecz zasadnicza dla działalności gospodarczej spółki.

Dla przypisania dochodów zagranicznemu zakładowi w Polsce o wartości przekraczającej 2 000 000 zł istnieje obowiązek sporządzenia dokumentacji cen transferowych oraz złożenia TPR-C, zgodnie z przepisami ustawy o CIT, z możliwością zwolnienia dla transakcji zakładu z podmiotem polskim, przy spełnieniu określonych warunków formalnych.

Dochody wnioskodawcy z ukraińskiej umowy cywilnoprawnej gig-kontraktu nie stanowią dochodów z wolnego zawodu ani nie podlegają wyłączeniu z opodatkowania w Polsce na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Ukrainą, lecz są kwalifikowane jako dochody z działalności gospodarczej prowadzonej w Polsce.

Zagraniczny podmiot, prowadzący w Polsce działalność bez stałej placówki ani personelu upoważnionego do zawierania umów, nie tworzy zakładu podatkowego. Działalność ograniczająca się do zadań pomocniczych nie powoduje obowiązku podatkowego w Polsce, a zyski z takiej działalności są opodatkowane wyłącznie w kraju macierzystym, zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Dochody uzyskiwane z działalności gospodarczej prowadzonej przez polskiego rezydenta w Białorusi za pośrednictwem stałej placówki podlegają opodatkowaniu w Białorusi, a w Polsce stosuje się metodę wyłączenia z progresją, co zwalnia z obowiązku złożenia zeznania podatkowego w Polsce.

Zagraniczny przedsiębiorca prowadzący działalność w Polsce poprzez zakład podatkowy, niemający oddziału ani przedstawicielstwa, nie jest zobowiązany do składania JPK_KR, JPK_KR_PD oraz JPK_ST_KR, ponieważ ustawa o CIT oraz ustawa o rachunkowości nie przewidują dla niego obowiązku prowadzenia pełnych ksiąg rachunkowych, co wyklucza obowiązek generowania tych struktur elektronicznych.

Przepisy ustawy o CIT, w kontekście art. 9 ust. 1c, nie nakładają obowiązku przesyłania ksiąg rachunkowych prowadzonych przez zagraniczne oddziały w postaci JPK_CIT, jeżeli te prowadzone są zgodnie z przepisami obowiązującymi w miejscu ich działalności. Obowiązek ten dotyczy jedynie ksiąg rachunkowych prowadzonych na podstawie polskiej ustawy o rachunkowości.

Dochody uzyskane przez wnioskodawcę z udziału w zyskach zagranicznej spółki LLC, jako przypisane do zakładu w USA, wymagają wykazania w polskich zeznaniach z zastosowaniem metody proporcjonalnego odliczenia, lecz podlegają odliczeniu tylko podatki federalne. Kredyt podatkowy obejmuje jedynie podatki federalne, a przychody podlegają także obliczeniu daniny solidarnościowej.

Dochody osiągane z działalności gospodarczej prowadzonej w Hiszpanii przez polskiego rezydenta, poprzez stałą placówkę w formie kontenera biurowego, stanowią zakład i podlegają opodatkowaniu zarówno w Hiszpanii, jak i Polsce, z odliczeniem podatku zapłaconego w Hiszpanii.

Zagraniczne oddziały samobilansujące się polskiej spółki kapitałowej, będące jej integralną częścią, podlegają obowiązkowi przesyłania ksiąg rachunkowych w polskiej strukturze logicznej, uwzględniając zasady przewidziane w ustawie o CIT oraz zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów, co nie zwalnia z obowiązku prowadzenia ustrukturyzowanych zapisów dla celów rozliczeń podatkowych.

Nie powstaje dla spółki A. USA, Inc. zakład w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT lub zakład w rozumieniu art. 6 PL-US UPO na terytorium Polski wskutek działalności składowo-magazynowej prowadzonej przez niezależnego dostawcę usług logistycznych, co wyłącza obowiązek rozliczania CIT w Polsce.

Wnioskodawca, realizując kontrakt montażowy w Danii, posiada tam zakład podatkowy zgodnie z art. 5 ust. 3 umowy polsko-duńskiej o unikaniu podwójnego opodatkowania. Do tego zakładu przypisane będą wyłącznie zyski z działalności montażowej.

Spółka, wypłacając dywidendę niemieckiemu podmiotowi posiadającemu oddział w Polsce, może skorzystać ze zwolnienia na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, jednak jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku na nadwyżkę ponad 2 mln zł na podstawie art. 26 ust. 2e ustawy.

Dochody z tytułu usług administrowania nieruchomościami świadczone przez polskiego rezydenta bez fizycznej obecności w Niemczech podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce, gdyż nie tworzą zakładu w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Obowiązek prowadzenia i przesyłania ksiąg rachunkowych w formie elektronicznej dotyczy wyłącznie przychodów uzyskanych przez polski oddział zagranicznej spółki, a nie całości przychodów przedsiębiorstwa.

Oddział jako płatnik podatku dochodowego nie jest zobowiązany do potrącania zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzeń za pracę wykonywaną w Niemczech, ponieważ dochody te podlegają opodatkowaniu w Niemczech, co wynika z niespełnienia warunków art. 15 ust. 2 polsko-niemieckiej UPO.

Przychody z tytułu umorzenia kredytu związanego z działalnością gospodarczą prowadzoną na terytorium Polski przez nierezydenta podatkowego Wielkiej Brytanii stanowią dochód podlegający opodatkowaniu w Polsce w ramach działalności gospodarczej. Zwrot nienależnych świadczeń pieniężnych nie tworzy obowiązku podatkowego, jako że stanowi zwrot własnych środków podatnika.

Realizacja usług nadzorczych przez niemiecką spółkę za pośrednictwem duńskiego oddziału, trwających powyżej 12 miesięcy, prowadzi do powstania w Polsce zakładu zagranicznego w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT, zgodnie z art. 5 ust. 3 UPO PL-DE.

Zyski z usług brukarskich wykonywanych przez polskiego rezydenta w Niemczech, jeżeli prace te mają charakter ciągły i trwają ponad 12 miesięcy, powinny być opodatkowane również w Niemczech z uwagi na powstanie zagranicznego zakładu w rozumieniu art. 5 ust. 3 polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Działalność gospodarcza prowadzona w Norwegii przy użyciu biura domowego oraz wystawianie faktur prowadzi do powstania zagranicznego zakładu według art. 5 Konwencji polsko-norweskiej, co skutkuje opodatkowaniem przypisanych zysków w Norwegii.

Dochód Wnioskodawcy, jako rezydenta podatkowego Polski, z tytułu świadczenia usług spawalniczych na rzecz Spółki NL, podlega opodatkowaniu w Polsce, gdyż centrum jego interesów życiowych oraz gospodarczych znajduje się w kraju, a usługi nie są wykonywane poprzez zakład w Holandii.

Dochód Wnioskodawcy z tytułu świadczenia usług na rzecz holenderskiej spółki podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie miejsca zamieszkania i unikania podwójnego opodatkowania; brak stacjonarnego zakładu Wnioskodawcy w Holandii oraz jego centrum interesów życiowych w Polsce decydują o nieograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce.

Dochód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu świadczenia usług na rzecz Spółki NL podlega opodatkowaniu w Polsce, gdyż posiada on centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce, niezależnie od długości pobytu w Holandii i braku zagranicznego zakładu.