Rozwiązanie umowy dożywocia w 2025 roku skutkuje ponownym nabyciem nieruchomości przez Wnioskodawczynię, co oznacza, że pięcioletni termin określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT powinien być liczony od końca 2025 roku, a nie od wcześniejszego nabycia odrębnej własności w 2007 roku.

Rozwiązanie umowy dożywocia i ponowne przeniesienie udziału w nieruchomości stanowi nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, określając nowe rozpoczęcie biegu pięcioletniego terminu dla celów podatkowych.

Przeniesienie własności nieruchomości na podstawie umowy dożywocia, mimo że jest czynnością odpłatną, nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu, o ile jego wartość nie jest możliwa do określenia zgodnie z art. 19 ustawy PIT.

Rozwiązanie umowy dożywocia i ponowne przeniesienie własności nieruchomości wywołuje skutek w postaci nowego nabycia nieruchomości, co oznacza, że pięcioletni okres określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT rozpoczyna bieg na nowo od daty tego przeniesienia.

Przekazanie nieruchomości w drodze umowy dożywocia nie stanowi nieodpłatnej dostawy towarów, lecz odpłatną dostawę, podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednakże, może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdy od pierwszego zasiedlenia minęły ponad dwa lata.

Przekazanie nieruchomości w ramach umowy o dożywocie podlega opodatkowaniu jako odpłatna dostawa towarów. Jednakże, jeśli od pierwszego zasiedlenia upłynęły dwa lata, transakcja korzysta ze zwolnienia z VAT. Przekazanie to wiąże się również z korektą podatku naliczonego, ze względu na zmianę przeznaczenia nieruchomości.

Rozwiązanie umowy dożywocia oraz zwrotne przeniesienie własności nieruchomości, stanowiące czynność restytucyjną, nie rodzi obowiązku zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych, gdyż nie jest czynnością wymienioną w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Rozwiązanie umowy dożywocia i zwrotne przeniesienie własności nieruchomości, jako czynność dokonywana w formie restytucyjnej, nie powoduje obowiązku podatkowego w podatku od spadków i darowizn, gdyż nie stanowi nowego przysporzenia majątkowego.

Zawarte w formie aktu notarialnego rozwiązanie umowy o dożywocie i zwrotne przeniesienie własności nieruchomości, dokonane za zgodą stron, nie skutkuje powstaniem po stronie dotychczasowego właściciela przychodu opodatkowanego na mocy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nabycie udziału w nieruchomości w drodze umowy dożywocia nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, jako czynność niewymieniona w katalogu tytułów opodatkowanych, co wyklucza zastosowanie zwolnienia przewidzianego w art. 4a ustawy o tym podatku.

Umowa dożywocia zawarta pomiędzy małżonkami podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, przy zastosowaniu stawki 2% obliczonej od wartości rynkowej przenoszonego udziału w nieruchomości.

Rozwiązanie umowy dożywocia i zwrot nieruchomości na dożywotnika stanowi źródło przychodu z odpłatnego zbycia, ale nie rodzi obowiązku podatkowego z uwagi na brak możliwości ustalenia podstawy opodatkowania.

Ustanowienie osobistej odpłatnej służebności mieszkania na czas nieoznaczony, podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych w wysokości 1% wartości świadczeń dla uprawnionego przez okres 10 lat lub w miarę ich wykonywania, a nie pełnej wartości nieruchomości.

Ustanowienie osobistej służebności mieszkania w zamian za ekwiwalentne świadczenia ma charakter odpłatny, a zatem nie podlega podatkowi od spadków i darowizn, jako że nie jest czynnością nieodpłatną.

Umowa o dożywocie, mimo że stanowi odpłatne zbycie nieruchomości, nie prowadzi do powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ przy tej umowie brak jest ceny lub wartości rynkowej nieruchomości wymaganej do ustalenia przychodu.

Zwrot środków pieniężnych otrzymanych od beneficjenta umowy dożywocia po ich wcześniejszym przekazaniu tytułem renty nie stanowi darowizny ani innego tytułu nabycia podlegającego podatkowi od spadków i darowizn.

Zbycie nieruchomości na podstawie umowy dożywocia, mimo odpłatnego charakteru, nie stanowi podstawy do określenia przychodu zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu, jeśli następuje przed upływem pięciu lat od nabycia.

Koszty uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości można zaliczyć tylko w zakresie udokumentowanych wydatków poniesionych na rzecz dożywotnika w ramach umowy dożywocia. Brak dokumentacji pozbawia ich statusu kosztów uzyskania przychodu.

Przeniesienie własności nieruchomości na podstawie umowy dożywocia, mimo że stanowi odpłatne zbycie, nie prowadzi do powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu, gdyż nie można ustalić wartości przychodu na zasadach z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przypadku rozwiązania umowy dożywocia, zbycie udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat od końca roku nabycia w rozumieniu ustawy o PIT, stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Odpłatne zbycie nieruchomości przed upływem pięciu lat od nabycia na podstawie umowy dożywocia podlega opodatkowaniu, chyba że dochód z jego sprzedaży zostanie przeznaczony na własne cele mieszkaniowe, co uprawnia do częściowego zwolnienia podatkowego.

Sprzedaż udziału we współwłasności nieruchomości po upływie 5 lat od nabycia na mocy umowy dożywocia nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, gdyż nie spełnia przesłanek zarobkowego i zorganizowanego charakteru, tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Umowa dożywocia, jako czynność przenosząca własność nieruchomości, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Podatek ten dotyczy jedynie przypadków enumeratywnie wymienionych w ustawie, do których umowa dożywocia nie należy.

Odpłatne zbycie udziału w nieruchomości nabytego w drodze umowy dożywocia przed upływem pięciu lat od nabycia podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, co rodzi obowiązek złożenia zeznania PIT-39.