Podatnik w okresie wykonywania pracy za granicą nie spełnił warunku zmiany rezydencji podatkowej, gdyż jego centrum interesów życiowych pozostawało w Polsce, co uniemożliwia skorzystanie z ulgi na powrót określonej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przychody z nieregularnej współpracy z firmą zagraniczną, przy braku cech zorganizowania i ciągłości, kwalifikuje się jako przychody z innych źródeł, o ile nie przekroczono progów z Prawa przedsiębiorców, powodując obligatoryjne uznanie ich za działalność gospodarczą.

Dla uznania utraty statusu polskiego rezydenta podatkowego nie jest wystarczające uzyskanie zagranicznej rezydencji; decydujące są ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze oraz zwykły pobyt w Polsce.

Podatnik jest zobowiązany do weryfikacji rzeczywistego właściciela dywidend przy stosowaniu ulgi podatkowej zgodnie z art. 22 ustawy o CIT, nawet przy braku oszustwa lub nadużycia, a zastosowanie zasady "look-through" do określenia skutków podatkowych jest dopuszczalne, koncentrując się na rzeczywistych właścicielach dywidend.

Dochody uzyskane z działalności gospodarczej zarejestrowanej w Serbii, lecz wykonywanej na terytorium Polski od 23 listopada 2025 r., podlegają opodatkowaniu w Polsce jako dochody nieograniczonego obowiązku podatkowego Wnioskodawcy.

Na gruncie art. 22 ust. 4-6 ustawy o CIT, płatnik zobowiązany jest do weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela odbiorcy dywidendy, co ma zapobiegać nadużyciom przy zwolnieniach podatkowych. Zastosowanie zasady "look-through" jest uzasadnione, jeśli rzeczywistymi odbiorcami są inne podmioty niż bezpośredni odbiorca dywidend, co potwierdza także weryfikacja właściwej stawki podatku zgodnie z odpowiednimi

Od 1 listopada 2025 r. Wnioskodawca, przebywając na stałe w Arabii Saudyjskiej, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, a jego dochody z zagranicy są opodatkowane poza Polską, zgodnie z art. 3 ust. 2a u.p.d.o.p. oraz umową polsko-arabską o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Płatnicy obowiązani są weryfikować status rzeczywistego właściciela dywidend, stosując zwolnienie z art. 22 CIT, nawet bez wyraźnego wymogu ustawowego, w świetle przeciwdziałania nadużyciom. Wypłaty powinny podlegać analizie na zasadzie "look-through" przy ustalaniu podatku, z perspektywy rzeczywistych właścicieli, uwzględniając jednolity charakter dywidend i dokumenty rezydencyjne.

Wnioskodawca ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidendy mimo braku oszustwa, a zasada "look-through" jest dopuszczalna, co pozwala na uwzględnienie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania przy ustalaniu stawek podatku u źródła w odniesieniu do rzeczywistych właścicieli dywidend.

Wnioskodawca ma obowiązek weryfikacji rzeczywistego właściciela dywidend, stosując art. 22 ust. 4-6 CIT i odmawiając zastosowania 5% stawki podatku dla E., z uwagi na brak bezpośredniego posiadania kapitału. Rzeczywistymi właścicielami uznaje się inwestorów, stosując zasadę "look-through".

Podatnik ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend, stosując przepisy art. 22 ust. 4-6 CITu. Zasadę "look-through" można stosować dla ustalenia skutków podatkowych dywidend, a zaniechanie pobrania podatku u źródła jest uzasadnione dla funduszy emerytalnych, które są rzeczywistymi właścicielami dywidend oraz spełniają odpowiednie przesłanki konwencyjne.

Podatnik mający miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów zgodnie z polskimi przepisami, nawet jeśli działalność gospodarcza jest prowadzona w innym kraju, jeżeli nie dochodzi do powstania zakładu w tym innym kraju.

Stosowanie stawki 5% podatku u źródła na podstawie art. 10 ust. 2 lit. a UPO z Francją wymaga, aby rzeczywisty beneficjent dywidendy rozporządzał bezpośrednio co najmniej 10% kapitału w spółce wypłacającej dywidendę.

Osoba posiadająca stałe miejsce zamieszkania w Polsce nie jest zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego w Polsce od sprzedaży nieruchomości położonej na Białorusi, zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania między RP a Białorusią.

Podatnik, który nie przeniósł rzeczywistego centrum interesów życiowych poza granice Polski, a wrócił do kraju z migracji zarobkowej, nie jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót. Kluczowym warunkiem jest faktyczna zmiana miejsca zamieszkania wpływająca na rezydencję podatkową, której podatnik w przedstawionym stanie faktycznym nie spełnił.

Przychody uzyskiwane z zagranicznych funduszy inwestycyjnych przez podatników przenoszących miejsce zamieszkania do Polski i niespełniających lokalnych kryteriów uznania za przychody krajowe są przychodami zagranicznymi opodatkowanymi preferencyjnym ryczałtem, o ile fundusze te działają w formie zagranicznych podmiotów transparentnych podatkowo.

Dochody nierezydenta podatkowego uzyskane poza terytorium Polski, które są zwolnione z opodatkowania, nie wpływają na określenie stawki procentowej podlegającej ustaleniu w Polsce i nie powinny być ujmowane w formularzu PIT-36 w sekcji dochodów zagranicznych dla celów progresji podatkowej.

Podatnik mający ścisłe powiązania osobiste i gospodarcze z Polską, mimo przebywania powyżej 183 dni rocznie w Białorusi, rezyduje podatkowo w Polsce, podlegając nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, co wyklucza stosowanie preferencyjnych stawek WHT od dywidend.

Zyski polskiego rezydenta z tytułu odpłatnego zbycia akcji, opodatkowane wyłącznie w Polsce, nie dają prawa do odliczenia podatku zapłaconego za granicą.

Zgodnie z przepisami o należnym podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków, przy obliczaniu tegoż podatku uwzględnia się całkowitą wartość rynkową składników majątku, a nie jedynie przyrost wartości powstały podczas nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.

Dochód uzyskany przez osobę prowadzącą działalność gospodarczą w Polsce z tytułu świadczenia usług na rzecz podmiotu z Holandii podlega opodatkowaniu w Polsce, jeśli osoba ta posiada w Polsce centrum interesów życiowych i nie prowadzi działalności gospodarczej przez zakład w Holandii.

Wnioskodawca, posiadający polską rezydencję podatkową, podlega opodatkowaniu w Polsce, ale zyski ze stałego zakładu w Niemczech podlegają tamtejszemu opodatkowaniu według umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Wnioskodawczyni nie spełnia przesłanek ulgi na powrót przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, bowiem jej centrum interesów osobistych pozostawało w Polsce w trakcie wykonywania pracy w Holandii.

Osoba fizyczna, posiadająca centrum interesów osobistych i gospodarczych oraz mieszkająca na stałe w Austrii, nie podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w latach 2019-2024, jeżeli nie uzyskuje tam przychodów.