Przychody z tytułu salda ujemnego są rozpoznawane w dniu ich faktycznego otrzymania lub potrącenia z dodatnim saldem, zaś saldo dodatnie jako pośredni koszt uzyskania przychodu potrąca się w dniu poniesienia kosztu.

Przychody z tytułu Salda Ujemnego powinny być rozpoznawane metodą kasową zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT, natomiast koszty z tytułu Salda Dodatniego są kosztami pośrednimi potrącanymi w momencie poniesienia według art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Wzajemne rozliczenia pomiędzy franczyzodawcą a franczyzobiorcą dotyczące naliczenia punktów lojalnościowych nie podlegają opodatkowaniu VAT. Podstawą opodatkowania sprzedaży promocyjnej za 1 gr jest rzeczywista cena po rabacie uiszczana przez konsumenta, zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług.

Wzajemne rozliczenia wynikające z uczestnictwa w programie lojalnościowym nie stanowią wynagrodzenia za dostawę towarów ani świadczenie usług do celów podatku VAT. Podstawą opodatkowania sprzedaży z rabatem jest rzeczywista kwota zapłacona przez nabywcę, o ile nie występują okoliczności pozwalające określić podstawę w wartości rynkowej.

Wzajemne rozliczenia między Franczyzobiorcą a Franczyzodawcą dotyczące punktów, rabatów i nagród w programie lojalnościowym nie podlegają VAT z uwagi na brak świadczenia wzajemnego. Sprzedaż po cenie 1 gr po rabacie stanowi dostawę odpłatną z podstawą opodatkowania równą 1 gr.

Wzajemne rozliczenia franczyzobiorców w ramach programu lojalnościowego nie podlegają VAT; podstawa opodatkowania przy sprzedaży po obniżonej cenie odpowiada faktycznej zapłacie.

Rozliczenia związane z programem lojalnościowym pomiędzy franczyzobiorcami i Franczyzodawcą nie podlegają VAT, gdyż nie stanowią odpłatnej dostawy ani świadczenia usług. Podstawa opodatkowania VAT dla towarów sprzedawanych z rabatem to faktycznie zapłacona cena pod warunkiem braku powiązań mogących wpływać na cenę.

Wzajemne rozliczenia salda pomiędzy franczyzodawcą a wnioskodawcą nie stanowią czynności opodatkowanych VAT, jako że są elementem technicznego rozliczenia wspólnego programu lojalnościowego. Podstawę opodatkowania dla towarów sprzedawanych po cenie promocyjnej 1 grosza stanowi zapłacona kwota pomniejszona o VAT.

Wzajemne rozliczenia salda pomiędzy franczyzobiorcą a franczyzodawcą z tytułu naliczenia punktów i udzielania rabatów w ramach programu lojalnościowego nie podlegają opodatkowaniu VAT; natomiast w przypadku sprzedaży po cenie promocyjnej, podstawa opodatkowania odpowiada uiszczonej cenie, np. 1 gr, o ile nie narusza to regulacji prawa podatkowego.

Wzajemne rozliczenia pomiędzy franczyzodawcą a franczyzobiorcą z tytułu udziału w programie lojalnościowym nie stanowią odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu ustawy o VAT. Podstawą opodatkowania przy sprzedaży towarów za 1 gr, po rabacie, jest faktycznie otrzymana zapłata.

W ramach struktury rzeczywistego cash poolingu, przepływy środków pozostają podatkowo neutralne, a obowiązek sporządzenia dokumentacji cen transferowych spoczywa na Koordynatorze, pod warunkiem spełnienia progów, przy czym wyłącznie kapitał, a nie odsetki, uwzględnia się przy kalkulacji progu dokumentacyjnego.

Wymiana walut obcych bez udziału PLN nie generuje podatkowych różnic kursowych, a saldo na koncie "środki pieniężne w drodze" nie stanowi podatkowej różnicy kursowej w rozumieniu ustawy o CIT.

Transfery środków w systemie cash-pooling, zmierzające do wyrównania sald, nie tworzą przychodów ani kosztów podatkowych; odsetki naliczane w ramach tego systemu są traktowane jako przychody lub koszty uzyskania przychodów. Powstanie obowiązku dokumentowania cen transferowych zależy od przekroczenia określonych progów wartości transakcji.

Saldo Dodatnie stanowi koszt uzyskania przychodów w momencie jego definitywnego poniesienia w księgach rachunkowych po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zabezpieczając źródło przychodów z działalności w zakresie energii odnawialnej.

Saldo Dodatnie, jako koszt uzyskania przychodu, powinno być rozpoznane po zakończeniu okresu rozliczeniowego na bazie ostatecznych danych. Stanowi to koszt pośredni w rozumieniu ustawy o CIT.

Saldo Dodatnie z systemu wsparcia OZE w formie aukcji energii elektrycznej stanowi koszt uzyskania przychodów w CIT jako koszt pośredni, uznawany po zakończeniu okresu rozliczeniowego przez sporządzenie stosownych dokumentów księgowych po potwierdzeniu danych dotyczących tego salda przez operatora.

Saldo Dodatnie, jako koszt pośredni uzyskania przychodu, może zostać rozpoznane jako koszt w dacie jego ostatecznego potwierdzenia przez zarządcę rozliczeń po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego, a nie w trakcie prowadzenia bieżących raportów do operatora.

Saldo Dodatnie, powstające w wyniku aukcji OZE i wynikające z wyższej rynkowej ceny energii w stosunku do ceny aukcyjnej, kwalifikuje się jako pośredni koszt uzyskania przychodów, ponoszony w celu zabezpieczenia działalności gospodarczej; jego rozpoznanie jako koszt podatkowy winno nastąpić dopiero po jego ostatecznym ustaleniu po zakończeniu okresu rozliczeniowego.

Saldo Dodatnie powstałe w systemie aukcyjnym OZE podlega uznaniu za koszt uzyskania przychodu w momencie jego ostatecznego ujawienia po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zgodnie z przepisami ustawy o CIT.

Kwota Salda Dodatniego, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, stanowi dla wnioskodawcy koszt uzyskania przychodów, ujmowany w księgach po ostatecznym rozliczeniu trzyletnim okresie, jako koszt pośredni, nie bezpośredni. Organ zaakceptował tę interpretację, uznając stanowisko za prawidłowe.

W zakresie kosztów uzyskania przychodu, Saldo Dodatnie użytkowane przez Wytwórcę energii z OZE powinno być uznane za koszt pośredni ponoszony w momencie jego księgowego ujęcia jako zobowiązanie wobec ZR, na podstawie ostatecznego potwierdzenia wysokości przez ZR po zakończeniu każdego 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Kwota Salda Dodatniego, ustalona na podstawie ostatecznego rozliczenia sprzedaży energii w trzyletnim okresie rozliczeniowym, stanowi koszt uzyskania przychodów rozpoznawany po zakończeniu okresu, co wynika z zasady, iż takie rozliczenie jest ostateczne i wiarygodne.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie, ujmująca różnicę pomiędzy ceną rynkową a ceną aukcyjną, stanowi dla wytwórcy energii odnawialnej koszt uzyskania przychodów, koszt ten należy rozpoznać po ostatecznym zamknięciu 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie w aukcyjnym systemie wsparcia OZE powinna zostać uznana za koszt uzyskania przychodu dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego i otrzymaniu ostatecznego potwierdzenia jej wysokości od operatora.