Zbycie kryptowalut na PLN za pośrednictwem giełdy kryptowalut stanowi przychód podatkowy w momencie transakcji zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 11 ustawy PIT, niezależnie od faktycznej wypłaty środków.

Koszty przewalutowania ponoszone przy działalności arbitrażowej kryptowalutami nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, podczas gdy inne bezpośrednio związane opłaty transakcyjne i przelewy mogą być uznane za takie koszty, o ile są prawidłowo udokumentowane.

Wydatki poniesione na zakup walut wirtualnych w czasie rezydencji podatkowej w innym kraju mogą zostać zaliczone jako koszty uzyskania przychodów w Polsce po zmianie rezydencji podatkowej, jeżeli nie zostały uprzednio odliczone oraz spełniają wymogi dokumentacyjne i przeliczenia na walutę krajową zgodnie z polskimi przepisami.

Przychód z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej powstaje w momencie wymiany na prawny środek płatniczy, niezależnie od fizycznego otrzymania środków przez podatnika (art. 17 ust. 1 pkt 11 ustawy o PIT).

Rynkowa wartość kryptowaluty otrzymanej w drodze darowizny nie stanowi kosztu uzyskania przychodu przy jej odpłatnym zbyciu, a pozostawanie we wspólności majątkowej małżeńskiej nie wpływa na ustalenie dochodu ze sprzedaży kryptowaluty; uzyskany dochód należy do przychodów z kapitałów pieniężnych podlegających opodatkowaniu.

Nabycie przez spółkę certyfikatów uczestnictwa typu ETF skutkuje utratą prawa do opodatkowania estońskim CIT. Natomiast inwestycje w waluty wirtualne i CFD nie naruszają przesłanek uprawniających do opodatkowania ryczałtowego, o ile przychody z tych działań nie przekraczają określonych progów.

W przypadku transakcji kryptowalutowych, będących formą transferu kapitału, polski rezydent podatkowy jest zobowiązany do wykazania takich transakcji w zeznaniu PIT-38 i może uwzględnić wydatki na zakup kryptowaluty jako koszty uzyskania przychodów, co prowadzi do rozliczenia straty i eliminuje obowiązek podatkowy z tytułu zbycia kryptowaluty.

Przychód z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej powstaje w momencie zbycia bez względu na fizyczną wypłatę środków, natomiast udokumentowane wydatki na nabycie kryptowalut można uznać za koszty uzyskania przychodu, mimo utraty środków z powodu oszustwa, w roku zgłoszenia przestępstwa.

Koszty nabycia walut wirtualnych należy wykazywać w roku ich poniesienia. Niezłożenie deklaracji rocznej uniemożliwia rozliczenie tych kosztów w kolejnych latach, niezależnie od późniejszego osiągnięcia przychodów z ich zbycia.

Transakcje związane z nagrodami stakingowymi oraz rebazowaniem tokenów skutkują powstaniem przychodu w osobnym momencie otrzymania nagród lub akumulacji wartości; natomiast wymiana waluty wirtualnej na inną walutę wirtualną nie powoduje powstania przychodu podatkowego.

Otrzymanie tokenów HBD za usługi programistyczne skutkuje powstaniem przychodu z działalności operacyjnej z dniem wpływu na wallet podatnika, a wymiana tokenów na walutę fiducjarną stanowi odrębne zdarzenie podatkowe, zaliczane do zysków kapitałowych.

Zmiana rezydencji podatkowej z Niemiec do Polski nie przerywa możliwości rozliczenia nierozliczonych kosztów związanych z nabyciem walut wirtualnych poniesionych w Niemczech, jeśli spełniają one przesłanki dokumentacyjne zgodnie z art. 22 ust. 14-16 ustawy o PIT.

Straty poniesione z tytułu oszustwa inwestycyjnego nie mogą być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodu z kapitałów pieniężnych w kontekście rozliczenia podatkowego ze zbycia papierów wartościowych, z uwagi na brak bezpośredniego związku z nabyciem tych papierów.

Koszty uzyskania przychodu przy zbyciu walut wirtualnych, nabytych w modelu zakupowym lub wynagrodzeniowym przed zmianą rezydencji, przeliczane są według kursu NBP z dnia poprzedzającego zakup; wykazane muszą być w pierwszym polskim zeznaniu PIT-38 po zmianie rezydencji.

Wydatki poniesione na zakup kryptowalut przez rezydenta Wielkiej Brytanii, które są udokumentowane i bezpośrednio związane z nabyciem walut wirtualnych, mogą zostać uwzględnione jako koszty uzyskania przychodów w Polsce, po zmianie rezydencji podatkowej na Polskę.

Wydatki poniesione na zakup walut wirtualnych po uzyskaniu polskiej rezydencji podatkowej, finansowane z dochodów uzyskanych w okresie rezydencji maltańskiej, mogą być w pełni zaliczone do kosztów uzyskania przychodów przy ich późniejszym zbyciu w Polsce.

Odszkodowanie za utratę kryptowalut na japońskiej giełdzie, otrzymane w wyniku postępowania rehabilitacyjnego zatwierdzonego przez sąd, korzysta ze zwolnienia podatkowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o PIT jako dochód inny niż z odpłatnego zbycia kryptowalut.

Świadczenia otrzymane przez podatnika jako rekompensata na podstawie prawomocnego Planu Rehabilitacyjnego zatwierdzonego przez sąd, dotycząca utraty mienia na giełdzie, podlegają zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeżeli nie są związane z działalnością gospodarczą ani nie dotyczą utraconych korzyści (§ art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o PIT).

Wydatki na subskrypcję „portfela tradera”, choćby związane z decyzjami inwestycyjnymi, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów ze sprzedaży walut wirtualnych ze względu na brak bezpośredniego związku przyczynowego z osiąganymi przychodami, jak wymaga art. 22 ust. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przychody z wirtualnej symulacji na rzecz firmy prop tradingowej, choć nie stanowią świadczenia usług według VAT, powinny być klasyfikowane jako przychody z działalności wykonywanej osobiście na gruncie PIT, za względu na cechy umowy zbliżone do zlecenia.

Wnioskodawca uzyskał status rezydenta podatkowego w Polsce od 20 stycznia 2025 r., co skutkuje pełnym obowiązkiem podatkowym. Rozliczenie w Polsce obejmuje jedynie podatek federalny zapłacony w USA; nie ma możliwości odliczenia podatku stanowego ani podatku zapłaconego od wymiany walut wirtualnych w USA.

Osoby fizyczne objęte są w Polsce nieograniczonym obowiązkiem podatkowym od daty, gdy ich centrum interesów życiowych przenosi się do Polski; odliczenie w Polsce podlega wyłącznie podatek federalny zapłacony w USA, a wymiana waluty wirtualnej na walutę wirtualną jest neutralna podatkowo.

Blokada kryptoaktywów jako zabezpieczenie pożyczki nie stanowi odpłatnego zbycia waluty wirtualnej, jednakże transakcje płatnicze kartą w trybie 'Borrow Mode' skutkują odpłatnym zbyciem waluty wirtualnej, generując przychód podlegający opodatkowaniu według ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Transakcje nabycia NFT, mimo ich zawarcia na zagranicznych platformach handlowych, podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, jeśli miejsce zamieszkania nabywcy znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.