Podatnik wykonuje władzę rodzicielską w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 153 ustawy o PIT również wtedy, gdy małoletnie dzieci mieszkają za granicą z drugim rodzicem, któremu powierzono bieżące wykonywanie tej władzy, jeżeli podatnik aktywnie realizuje pozostawione mu prawa i obowiązki rodzicielskie. W konsekwencji może zastosować ulgę dla rodzin 4+ do przychodów z działalności opodatkowanej na podstawie
Renta inwalidzka wypłacana polskiemu rezydentowi przez zagraniczny zakład ubezpieczeń na podstawie dobrowolnej umowy ubezpieczenia osobowego, w związku z zajściem przewidzianego w niej zdarzenia ubezpieczeniowego, korzysta ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, jeżeli nie zachodzą ustawowe wyłączenia. Nie jest natomiast odszkodowaniem w postaci renty przyznanym na podstawie przepisów prawa
W przypadku wypłaty należności z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT za pośrednictwem podmiotu transparentnego podatkowo, przychód przypisany w całości zagranicznemu programowi emerytalnemu będącemu rzeczywistym właścicielem może korzystać ze zwolnienia z art. 6 ust. 1 pkt 11a w trybie art. 26 ust. 1g. Po przekroczeniu progu 2 mln zł niepobranie podatku od nadwyżki wymaga jednak skutecznego oświadczenia płatnika
Wypłata należności dywidendowych za pośrednictwem podmiotu transparentnego podatkowo nie wyklucza zastosowania zwolnienia z art. 6 ust. 1 pkt 11a ustawy o CIT wobec podmiotu, któremu przychód jest w całości przypisywany i który jest jego rzeczywistym właścicielem, jeżeli płatnik dysponuje dokumentami z art. 26 ust. 1g. Po przekroczeniu progu z art. 26 ust. 2e zwolnienie wymaga jednak skutecznego oświadczenia
Podatnik, który przed deklarowanym powrotem do Polski zachował na jej terytorium ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze, w szczególności z uwagi na miejsce zamieszkania małżonki i małoletnich dzieci, nieruchomość, kredyt oraz finansowanie potrzeb rodziny, nie spełnia warunku uprzedniego braku miejsca zamieszkania w Polsce. W konsekwencji nie przysługuje mu zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 152
Jeżeli należności wypłacane formalnie na rzecz transparentnego podatkowo podmiotu zagranicznego są w całości przypisywane zagranicznemu programowi emerytalnemu będącemu ich rzeczywistym właścicielem, płatnik może zastosować zwolnienie z art. 6 ust. 1 pkt 11a ustawy o CIT po spełnieniu wymogów dokumentacyjnych z art. 26 ust. 1g. Przekroczenie progu z art. 26 ust. 2e wyłącza jednak automatyczne stosowanie
Jeżeli należności z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT są wypłacane formalnie na rzecz podmiotu transparentnego podatkowo, lecz w całości przypisywane zagranicznemu programowi emerytalnemu będącemu ich rzeczywistym właścicielem, płatnik może zastosować zwolnienie z art. 6 ust. 1 pkt 11a w trybie art. 26 ust. 1g po uzyskaniu dokumentów tego programu; po przekroczeniu progu z art. 26 ust. 2e konieczne jest
Podatnik, który po 31 grudnia 2021 r. przeniósł miejsce zamieszkania z Niemiec do Polski i wykazał, że w wymaganym okresie poprzedzającym powrót nie posiadał polskiej rezydencji podatkowej, spełnia warunki z art. 21 ust. 43 ustawy o PIT. Może zatem objąć ulgą na powrót przychody ze stosunku pracy za lata 2023–2026, w granicach rocznego limitu 85 528 zł.
Wynagrodzenie za najem mobilnych instalacji technologicznych wykorzystywanych do oczyszczania ścieków oraz uzdatniania wody stanowi należność za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Należność ta może korzystać ze zwolnienia z art. 21 ust. 3 ustawy o CIT, gdy warunek powiązania spełnia wspólna spółka dominująca z UE, zgodnie z
Stała placówka niemieckiego przedsiębiorstwa w Polsce, obejmująca wynajęte biuro i personel zatrudniony na czas nieokreślony, nie stanowi zakładu w rozumieniu art. 5 UPO PL-DE, jeżeli wykonywane przez ten personel czynności mają wyłącznie techniczny, przygotowawczy lub pomocniczy charakter względem działalności przedsiębiorstwa jako całości, a pracownicy nie uczestniczą w sprzedaży, relacjach z klientami
Podatnik, który nie posiada obywatelstwa polskiego, obywatelstwa państwa UE, EOG lub Szwajcarii ani Karty Polaka, nie nabywa prawa do ulgi na powrót, jeżeli w okresie określonym w art. 21 ust. 43 pkt 2 ustawy o PIT nie mieszkał nieprzerwanie w państwie wymienionym w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. b tiret pierwszego. Cel preferencji nie uzasadnia odstąpienia od jednoznacznego brzmienia tego warunku.
Wnioskodawca, przenosząc miejsce zamieszkania z Niemiec do Polski po 31 grudnia 2021 r., spełnia warunki uprawniające do skorzystania z ulgi podatkowej na powrót, przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmującej przychody do wysokości 85 528 zł w latach 2026-2029.
Przepisy art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dopuszczają ulgi na powrót podatnikom, którzy z Niemiec przenieśli stałe miejsce zamieszkania do Polski, pod warunkiem przeniesienia centrum interesów osobistych i gospodarczych, spełnienia wymogów formalnych oraz braku polskiej rezydencji podatkowej w wymaganym okresie.
Podatnik, który spełnia wymogi art. 21 ust. 1 pkt 152 i ust. 43 ustawy o PIT, w tym przeniósł miejsce zamieszkania do Polski i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, może skorzystać z ulgi na powrót, zwalniając dochody do 85 528 zł rocznie przez cztery lata podatkowe, po powrocie z zagranicy.
Emerytura otrzymywana z niemieckiego pracowniczego programu emerytalnego jest zwolniona z opodatkowania w Polsce na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mimo że dochód podlega opodatkowaniu w Polsce zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Diety i zwroty kosztów z tytułu podróży, związane z realizacją umowy zlecenia, mogą być zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych, jeśli mieszczą się w ustawowych limitach, zaś podróż odbywana jest w celu uzyskania przychodów (art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT).
Podatnik, który wyjeżdża na stałe za granicę, ale pozostawia rodzinę i część majątku w Polsce, może nie utracić polskiej rezydencji podatkowej, co determinuje jego nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, eliminując możliwość skorzystania z ulgi na powrót.
Wnioskodawcy przysługuje prawo do korzystania z ulgi na powrót od momentu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, przy czym ulga ta może być zastosowana od początku roku podatkowego 2025 lub 2026, a nie 2027, jak początkowo wskazywał wnioskodawca.
Zatrudnienie pracownika w Polsce, wykonującego czynności niepomocnicze, przez niemiecką spółkę komandytową, może skutkować powstaniem zagranicznego zakładu podatkowego w Polsce, zgodnie z art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 UPO Polska-Niemcy.
Podatnik, który przenosi miejsce zamieszkania z Niemiec do Polski, może skorzystać z "ulgi na powrót" o ile przez trzy lata poprzedzające powrót nie miał rezydencji podatkowej w Polsce i posiada dokumentację potwierdzającą miejsce zamieszkania w innym państwie.
Zaliczki na podatek dochodowy odprowadzane przez płatnika z tytułu wynagrodzeń opiekunów nie obejmują równowartości zwiększonych kosztów utrzymania za granicą, jeśli koszty te spełniają warunki zwolnienia określone w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT oraz odpowiednim rozporządzeniu, a ich suma nie przekracza limitów ustawowych.
W przypadku, gdy podatnik po dłuższym pobycie zagranicznym przenosi miejsce zamieszkania i centrum swoich interesów życiowych do Polski, spełniając warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje mu prawo do skorzystania z "ulgi na powrót".
Otrzymane przez Wnioskodawczynię stypendium naukowe i środki na koszty podróży stanowią przychód z innych źródeł podlegający opodatkowaniu w momencie otrzymania w 2025 r., nie zaś zwolnienie od podatku, ponieważ nie spełniają przesłanek zwolnień w art. 21 ustawy o PIT, w tym bezzwrotnej pomocy lub zwolnień z tytułu podróży służbowej.
Dochody z umorzenia nieruchomościowego kredytu hipotecznego, uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Niemczech, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w państwie rezydencji na podstawie polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, wykluczając zastosowanie polskiego zaniechania poboru podatku.