Zbycie wierzytelności własnych, uprzednio zarachowanych jako przychód, pozwala na uznanie kosztów uzyskania przychodów w wysokości nominalnej wartości zbywanych wierzytelności, zapewniając neutralność podatkową transakcji. Różnice kursowe od takich wierzytelności ujawniane są w momencie faktycznego rozliczenia kompensaty, a nie w dacie cesji.

Przeniesienie praw i obowiązków z umów przedwstępnych sprzedaży nieruchomości, kwalifikowane jako świadczenie usług, podlega opodatkowaniu VAT bez zwolnienia, a obowiązek podatkowy w przypadku podwyższania ceny cesji występuje w momencie ziszczenia się warunków umownych zwiększających podstawę opodatkowania.

Transfery wierzytelności między A B.V. a SPV, członkami holenderskiej grupy VAT, podlegają opodatkowaniu PCC w Polsce, jeśli nie są objęte VAT w Holandii, a grupa VAT nie spełnia wymogów ustawy o VAT stosowanej w Polsce.

Transfery wierzytelności do spółki C nie podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych w Polsce, gdyż są opodatkowane podatkiem od wartości dodanej w Holandii, co spełnia warunki wyłączenia na mocy art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o PCC oraz braku siedziby spółki C w Polsce uniemożliwiającego opodatkowanie umowy spółki.

Cena nabycia wierzytelności przez Wnioskodawcę nie jest objęta obowiązkiem oznaczania płatności w KSeF na podstawie art. 108g ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ nie stanowi zapłaty za towary lub usługi, lecz dotyczy nabycia prawa majątkowego.

Transakcja cesji wierzytelności, w ramach której cesjonariusz na własne ryzyko nabywa wierzytelności po cenie niższej od wartości nominalnej, nie stanowi świadczenia odpłatnej usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy VAT, o ile różnica ta odzwierciedla rzeczywistą ekonomiczną wartość cedowanych wierzytelności. Cedent ani cesjonariusz nie mają obowiązku podatkowego z tytułu VAT.

Przychód uzyskany z odpłatnego zbycia wierzytelności nabytej na podstawie wyroku sądu stanowi przychód z praw majątkowych, podlegający opodatkowaniu według zasad ogólnych, nie zaś na podstawie wartości nominalnej wierzytelności jako kosztu uzyskania przychodu.

Faktura korygująca obniżająca podstawę opodatkowania i VAT w przypadku ugody lub wyroku sądowego z TU ustalających niższe odszkodowanie niż pierwotna faktura uprawnia do obniżenia w okresie jej wystawienia, pod warunkiem uzgodnienia tego z nabywcą; po wejściu KSeF, korekta ta musi być dokonana w okresie wystawienia faktury korygującej.

Nabycie Wierzytelności Leasingowych przez podmiot niemiecki od polskiego podatnika VAT stanowi import usług podlegający opodatkowaniu VAT w Polsce; transakcja ta nie korzysta ze zwolnienia z VAT jako usługa w zakresie długów, lecz podlega opodatkowaniu właściwą stawką jako związana z odzyskiwaniem długów.

Za odpłatne zbycie wierzytelności w ramach faktoringu niepełnego powstaje przychód podatkowy na moment przeniesienia wierzytelności, z uwagi na jej uznanie za odrębne zdarzenie gospodarcze od pierwotnej transakcji sprzedaży towarów lub usług.

Zbycie wierzytelności w faktoringu niepełnym stanowi odrębne zdarzenie gospodarcze, powodując powstanie przychodu w wysokości wartości nominalnej brutto wierzytelności. Przychód jest rozpoznawany zgodnie z art. 12 ustawy o CIT w momencie cesji wierzytelności, nie później niż w dniu wystawienia faktury.

Rozpoznanie kosztów nabycia wierzytelności możliwe jest proporcjonalnie w momencie uzyskania przychodu ze spłat wierzytelności. Koszty te nie mogą przekroczyć wartości przychodu ani wyczerpać ceny nabycia wierzytelności.

Otrzymane odszkodowanie z polis komunikacyjnych, mimo cesji praw na rzecz Kontrahenta, stanowi przychód podatkowy Spółki jako właściciela pojazdów objętych ubezpieczeniem. Natomiast koszty usług zarządzania likwidacją szkód powypadkowych nie podlegają limitowaniu na mocy art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT i mogą być w całości uznane za koszt uzyskania przychodów.

Przychód fundacji wynikający ze spłaty wierzytelności pożyczkowej nabytej w drodze darowizny nie podlega zwolnieniu od podatku dochodowego od osób prawnych, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 25 w zw. z art. 6 ust. 7 ustawy o CIT, jako że wykracza poza dozwolony zakres działalności gospodarczej fundacji rodzinnej określony w art. 5 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej.

Nieodpłatna cesja roszczenia o odszkodowanie za bezprawne przejęcie nieruchomości, uzależniona od warunku prawomocnego wyroku, podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, z powstaniem obowiązku podatkowego w momencie ziszczenia się warunku, według wartości rynkowej nabytego prawa.

Na zbywcy wierzytelności, dokonującym nieodpłatnej cesji, nie ciąży obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 4 ustawy o tym podatku, obowiązek ten spoczywa na nabywcy.

Sprzedaż wierzytelności nabytej od banku, polegająca na przeniesieniu prawa majątkowego bez dodatkowej usługi, nie stanowi odpłatnego świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu VAT.

Nabycie wierzytelności od banku zagranicznego przez podmiot krajowy w ramach umowy cesji, opodatkowane podatkiem VAT lub zwolnione z podatku VAT, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o PCC.

Umorzenie kredytu hipotecznego stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jednak podlega zaniechaniu poboru podatku tylko w odniesieniu do finansowania prac wykończeniowych. Zwrot nadpłaconych środków w wyniku ugody z bankiem jest neutralny podatkowo i nie stanowi opodatkowanego przychodu.

Nabycie udziału w nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu jest neutralne podatkowo z punktu widzenia podatku dochodowego od osób fizycznych jako odpłatne świadczenie, a nieodpłatne świadczenia podlegają opodatkowaniu wyłącznie w przypadkach przewidzianych przez ustawę.

Umowa cesji praw i obowiązków z umowy deweloperskiej, jeżeli nie przyjmuje formy umowy sprzedaży lub innej czynności wymienionej w przepisach ustawy o PCC, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Nieodpłatna cesja roszczenia podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn jako darowizna. Obowiązek podatkowy powstaje w momencie zawarcia umowy cesji, a podstawa opodatkowania to wartość rynkowa roszczenia, nie wartość wywłaszczonej nieruchomości.