Kara umowna zapłacona za nieterminowe wykonanie usług, które zostały następnie odebrane bez zastrzeżeń jakościowych, nie jest karą z tytułu wad wykonanych usług ani zwłoki w usunięciu wad w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT. Jeżeli jej poniesienie pozostaje racjonalnie związane z działalnością podatnika oraz służy wykonaniu zobowiązań i zachowaniu relacji gospodarczych, może stanowić koszt

Świadczenie pieniężne oraz świadczenie niepieniężne otrzymane od dewelopera na podstawie ugody sądowej w celu zaspokojenia roszczeń z tytułu kary umownej za opóźnienie w przeniesieniu własności lokalu nie stanowią odszkodowania ani zadośćuczynienia w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o PIT. Stanowią one opodatkowany przychód z innych źródeł.

Opłata pobierana przez spółdzielnię mieszkaniową od osoby nieuprawnionej za nieregulaminowe korzystanie z miejsca postojowego, mimo jej sankcyjnego nazwania i braku formalnej umowy, stanowi wynagrodzenie za faktycznie wykonaną usługę parkingową, jeżeli pozostaje z nią w bezpośrednim związku. Podlega zatem VAT oraz, przy sprzedaży na rzecz konsumentów lub rolników ryczałtowych, obowiązkowi ewidencjonowania

Wydatek na nabycie certyfikatów CBAM, jako koszt bezpośrednio związany z przychodem ze sprzedaży importowanych towarów, jest potrącalny dopiero z chwilą jego definitywnego rozliczenia przez umorzenie, na zasadach art. 15 ust. 4–4c ustawy o CIT. Anulowanie nadwyżkowych certyfikatów nie kreuje kosztu podatkowego, odkup generuje przychód, a kara za niedopełnienie obowiązku umorzenia podlega bezwzględnemu

Zapłata kary umownej za nieterminową realizację umowy, niezależna od wad dostarczonych towarów lub usług, może stanowić koszt uzyskania przychodu, o ile nie podlega wyłączeniu według art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT. Zwrot części kary nieduplikowany z kosztami uzyskania, nie stanowi przychodu podatkowego.

Kara umowna nałożona za nieterminowe wykonanie usług, poniesiona w formie potrącenia, stanowi koszt uzyskania przychodów dla podatnika, jeżeli spełnia ogólne przesłanki z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i nie jest objęta wyłączeniem określonym w art. 16 ust. 1 pkt 22 tejże ustawy.

Kary umowne zapłacone za nieterminową realizację umowy, które nie wiążą się z wadliwością towarów, stanowią koszty uzyskania przychodu, natomiast zwrot z tytułu kar od podwykonawcy należy uznać za przychód podatkowy.

Kary pieniężne nałożone na matkę dziecka za utrudnianie kontaktów z dzieckiem nie stanowią odszkodowania lub zadośćuczynienia. Stanowią przychód opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż mają charakter sankcyjny, nie przysługuje im zwolnienie z definicji przychodów w kontekście ustawy o podatku dochodowym.

Składki ubezpieczeniowe z tytułu Polisy OC stanowią wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą i podlegają Estońskiemu CIT. Natomiast kary umowne wynikające z wad towarów/usług związane są z działalnością gospodarczą i nie podlegają opodatkowaniu Estońskim CIT, w przeciwieństwie do kar za nietrzeźwość pracowników, które są związane z dyscypliną pracowniczą.

Kara umowna za nieterminowe wykonanie umowy, o ile nie dotyczy wad lub zwłoki w usuwaniu wad, może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, a dniem jej poniesienia jest dzień zatwierdzenia ugody mediacyjnej przez sąd.

Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur na usługi prawne związane z dochodzeniem odszkodowań od kontrahentów, o ile usługi te mają pośredni związek z działalnością opodatkowaną VAT, w zgodzie z art. 86 ust. 1 ustawy oraz zasadą neutralności VAT.

Kara umowna poniesiona z tytułu odstąpienia od umowy nie stanowi kosztu uzyskania przychodów, gdy jej poniesienie wynika z działań i zawinienia podatnika, co nie pozwala na uznanie tego wydatku za celowy w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Kara umowna zapłacona przez podatnika w wyniku własnej decyzji gospodarczej nie może być uznana za koszt uzyskania przychodów, jeśli wynika z braku odpowiedniej analizy prawidłowej realizacji warunków umowy oraz stanowi obszar ryzyka przedsiębiorcy.

Kara umowna za nieterminowe wykonanie usług, nieobjęta katalogiem wyłączeń art. 23 ust. 1 PIT, może stanowić koszt uzyskania przychodu, jeżeli służy zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów, szczególnie gdy opóźnienie wynika z siły wyższej.

Świadczenia mające charakter kara umownej nie są zwolnione z podatku, gdyż nie mają waloru odszkodowawczego i podlegają opodatkowaniu jako przychód z innych źródeł, podobnie jak odsetki, podczas gdy zwrot kosztów sądowych jest zwolniony tylko w części odpowiadającej kosztom poniesionym.

Kary umowne za opóźnienie w odbiorze budynków i przeniesieniu własności, nie wynikające z wadliwości, stanowią koszty uzyskania przychodów, podlegająco zaliczeniu w dacie ujęcia księgowego, jako koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami.

Kary umowne i odszkodowania poniesione z tytułu niezawinionej utraty, uszkodzenia przesyłki i nieterminowego dostarczenia towarów mogą być zaliczone jako koszty uzyskania przychodu. Wyłączenie z kosztów podatkowych przewidziane w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT nie dotyczy takich odszkodowań, jeżeli ich poniesienie ma na celu zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Kary umowne za opóźnienie w wykonaniu obowiązków gwarancyjnych, odsetki ustawowe od tych kar oraz koszty sądowe związane z działalnością gospodarczą, o ile nie dotyczą wadliwości towarów bądź usług, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Kary umowne za opóźnienie w wykonaniu obowiązków gwarancyjnych oraz związane z nimi odsetki, a także koszty procesu sądowego, nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, jako wynikające z nienależytego wykonania zobowiązań, nawet jeśli nie dotyczą wadliwości głównego świadczenia.

Transfer pieniężny między stronami umowy zakupu energii a Kontrahentem stanowi wynagrodzenie za usługi i podlega opodatkowaniu VAT. Zarówno płatność od Spółki na rzecz Kontrahenta, jak i odwrotnie, wymaga wystawienia faktury VAT, a Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Transfery te nie są traktowane jako kary umowne w rozumieniu art. 471 i 483 Kodeksu cywilnego.

Kara umowna z tytułu opóźnienia w wykonaniu umowy, niezależnie od przyczyn opóźnienia, nie może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT. Każde opóźnienie, nawet niezależne od dłużnika, uznawane jest za wadę wykonanej usługi.

Kwota uregulowana na rzecz zamawiającego w ramach ugody mediacyjnej może być uznana za koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdy nie podlega wyłączeniom wskazanym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT związanym z wadami towarów, robót i usług.

Kara umowna w postaci opłaty jednorazowej i manipulacyjnej dochodzona w związku z wcześniejszym zakończeniem umowy lub uniemożliwieniem świadczenia usługi jest wynagrodzeniem za świadczenie usług i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, dokumentowana fakturą, nie zaś notą obciążeniową.

Kara umowna z tytułu nieterminowego wykonania zobowiązań, jako wada wykonanych usług, nie może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, niezależnie od zawinienia podatnika.