Rekompensata wypłacana spółce komunalnej na podstawie umowy wykonawczej, służąca pokryciu niedoboru finansowego działalności powierzonej i nieprzypisana do konkretnych wydatków, nie stanowi dotacji z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT. Jest ona opodatkowanym przychodem powstającym w dniu otrzymania środków, a wydatki związane z działalnością mogą stanowić koszty uzyskania przychodów na zasadach ogólnych

Dobrowolna zapłata przez spółkę przejmującą na rzecz spółki dzielonej rekompensaty odpowiadającej historycznie poniesionym przez tę drugą spółkę odsetkom od kredytu, z którego sfinansowano nabycie składnika przejętego w ramach podziału przez wydzielenie, nie stanowi kosztu uzyskania przychodów, jeżeli spółka przejmująca nie jest kredytobiorcą ani następcą jego zobowiązań wobec banku, a wydatek ma wyłącznie

Przekazanie środków pieniężnych przez wskazaną osobę uprawnioną do rekompensaty za nieruchomość poza granicami Polski, odpowiadające udziałowi zmarłego spadkodawcy wnioskodawcy, nie stanowi nabycia tytułem darowizny i nie podlega podatkowi od spadków i darowizn; środki te są rozliczeniem wspólnego prawa do rekompensaty.

Wynagrodzenie z tytułu Rekompensaty stanowi pośredni koszt uzyskania przychodów, potrącalny jednorazowo w dacie jego poniesienia, tj. dzień ujęcia w księgach rachunkowych na podstawie faktury. Nie stanowi korekty cen transferowych w rozumieniu art. 11e Ustawy o CIT.

Obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu świadczenia usług polegających na ograniczeniu produkcji energii powstaje w momencie otrzymania Informacji Rozliczeniowej, a nie w dacie złożenia Oświadczenia akceptującego wysokość przyznanej rekompensaty.

Obowiązek podatkowy w VAT z tytułu rekompensaty za ograniczenie produkcji energii elektrycznej farm fotowoltaicznych na skutek polecenia administracyjnego powstaje w momencie otrzymania Informacji Rozliczeniowej określającej wysokość tej rekompensaty.

Obowiązek podatkowy w VAT z tytułu rekompensaty za ograniczenie produkcji energii elektrycznej powstaje w momencie otrzymania informacji rozliczeniowej. Moment wykonania usługi, w rozumieniu art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, zachodzi dopiero z chwilą znanym jest wysokość rekompensaty, co następuje poprzez uzyskanie informacji rozliczeniowej.

Obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług związany z przyznaną rekompensatą powstaje w momencie otrzymania przez podmiot informacji rozliczeniowej, a nie w momencie złożenia oświadczenia o akceptacji wysokości rekompensaty.

Dla celów podatkowych obowiązek podatkowy z tytułu rekompensaty za ograniczenie produkcji energii elektrycznej powstaje z chwilą otrzymania informacji rozliczeniowej, co określa moment wykonania usługi w rozumieniu art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.

Obowiązek podatkowy z tytułu rekompensaty finansowej za ograniczenie produkcji energii elektrycznej powstaje w momencie otrzymania przez podatnika informacji rozliczeniowej od operatora systemu elektroenergetycznego, a nie w momencie złożenia oświadczenia o akceptacji tej rekompensaty.

Obowiązek podatkowy w VAT związany z otrzymaniem rekompensaty za ograniczenie produkcji energii elektrycznej powstaje z chwilą otrzymania informacji rozliczeniowej od operatora energetycznego określającej wysokość rekompensaty, gdyż wówczas znana jest podstawa opodatkowania, zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.

Obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług związany z przyznaną rekompensatą za redukcję produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł powstaje w momencie otrzymania informacji rozliczeniowej, jako że dopiero wtedy jest możliwe ustalenie podstawy opodatkowania, co zgodne jest z ogólną zasadą określoną w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.

Obowiązek podatkowy w związku z przyznaną rekompensatą powstaje z chwilą otrzymania informacji rozliczeniowej, a nie z datą złożenia oświadczenia potwierdzającego wysokość rekompensaty, zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.

Moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu otrzymanej rekompensaty za ograniczenie produkcji energii elektrycznej w rozumieniu ustawy o VAT występuje w dniu otrzymania informacji rozliczeniowej dotyczącej rekompensaty. Jest to moment uznawany za wykonanie usługi, gdzie staje się znana podstawa opodatkowania.

Obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu otrzymania rekompensaty za zaniżenie produkcji energii elektrycznej powstaje z dniem otrzymania informacji rozliczeniowej od operatora systemu elektroenergetycznego, jako że dopiero wtedy znana jest wysokość należnej rekompensaty, stanowiąca podstawę opodatkowania.

Podwyższenie kapitału zakładowego przez wspólnika na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT nie stanowi przychodu podatkowego dla spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, gwarantując tym samym neutralność podatkową dla tej operacji.

Rekompensata za niewytworzenie energii, z tytułu redysponowania nierynkowego, stanowi opodatkowany przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, niekorzystający z dotacyjnych zwolnień podatkowych, powstający z chwilą jej otrzymania.

Przychód podatkowy z tytułu wyrównania rekompensaty powstaje w momencie faktycznego uzyskania środków, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, jako przychód z otrzymanych pieniędzy, a nie w dacie związanej z wykonaniem usługi przewozowej.

Rekompensata otrzymana przez spółkę za usługi przewozowe od organu samorządowego, mająca na celu pokrycie strat i niewpływająca bezpośrednio na cenę usług, nie stanowi obrotu w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT i nie jest objęta obowiązkiem podatkowym w VAT.

Rekompensata przyznana spółce za ograniczenie produkcji energii na podstawie wydanego polecenia operatora systemu dystrybucji stanowi przychód podatkowy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, który powinien być rozpoznany w momencie faktycznego otrzymania środków pieniężnych.

Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, kompensacja straty majątkowej powstałej z tytułu sądowego wyroku unieważniającego własność nieruchomości, z dochodem ze sprzedaży innej nieruchomości, jest niedopuszczalna. Koszty sądowe związane z utraconym mieszkaniem nie mogą zostać ujęte jako koszty sprzedaży innego mieszkania.

Usługi świadczone na rzecz podmiotu zagranicznego bez stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce podlegają opodatkowaniu w miejscu siedziby usługobiorcy, a rekompensata za utracone korzyści nie jest opodatkowana VAT w Polsce zgodnie z art. 28b ustawy o VAT.

Straty banku, wynikające z nieautoryzowanych transakcji płatniczych, stanowią koszty uzyskania przychodu, o ile zachowano należyte staranności w działalności. Środki odzyskane od sprawców są przychodem podatkowym, gdy wcześniejsza rekompensata była kosztem podatkowym, co wyklucza sytuacje, w których ta strata nie została zaliczona jako koszt uzyskania przychodu.

Wypłaty rekompensat dokonywane przez bank w celu zwrotu klientom środków utraconych w wyniku nieautoryzowanych transakcji płatniczych mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, w zakresie w jakim służą zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów banku. Środki odzyskane od sprawców, które wcześniej zostały uznane za koszt, stanowią przychód podatkowy