Podatnik może zaliczyć wydatki dokumentowane Fakturami i Dokumentami Zakupowymi, przechowywane wyłącznie w formie elektronicznej, do kosztów uzyskania przychodów. Warunkiem jest spełnienie wymogów dotyczących rzetelności, czytelności i dostępności tych dokumentów zgodnie z przepisami ustawy o CIT i rachunkowości.
Archiwizowanie dokumentów księgowych w formie elektronicznej, bez ich papierowych odpowiedników, jest dopuszczalne przy zachowaniu autentyczności i integralności dokumentów, co umożliwia ich uwzględnienie w kosztach uzyskania przychodów na podstawie ustawy o CIT.
Stosowanie elektronicznego archiwizowania dokumentów księgowych jest zgodne z przepisami ustawy o VAT, pod warunkiem zapewnienia ich integralności, autentyczności i czytelności. Jednakże uprawnienie do odliczenia podatku VAT z dokumentów księgowych wymaga spełnienia dodatkowych pozytywnych i negatywnych przesłanek przewidzianych w ustawie o VAT, co nie zawsze miało miejsce w analizowanym przypadku.
Dopuszczalne jest archiwizowanie i przechowywanie dokumentów księgowych wyłącznie w formie elektronicznej, pod warunkiem zapewnienia ich autentyczności, integralności oraz czytelności, co pozwala na zaliczenie wydatków do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
Archiwizacja i przechowywanie dokumentów księgowych wyłącznie w formie elektronicznej jest zgodne z ustawą o CIT, pod warunkiem spełnienia wymogów zapewniających autentyczność, integralność i czytelność dokumentów. Tak przechowywane dokumenty mogą stanowić podstawę zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów.
Archiwizowanie dokumentów księgowych w formie elektronicznej, zgodne z ustawowymi wymogami, umożliwia rozpoznanie wydatków jako kosztów uzyskania przychodów w zakresie przewidzianym przez ustawę o podatku dochodowym od osób prawnych.
Archiwizowanie dokumentów księgowych, w tym faktur, wyłącznie w formie elektronicznej jest dozwolone pod warunkiem zapewnienia autentyczności, integralności i czytelności. Uprawnienie do odliczenia VAT jest ograniczone do elektronicznie przechowywanych faktur, które spełniają wymogi ustawy i nie obejmuje innych dokumentów nieuznawanych za faktury zgodnie z ustawą o VAT.
Przechowywanie dokumentów księgowych w formie elektronicznej, z zachowaniem zasad integralności, autentyczności i czytelności, jest dopuszczalne bez papierowych kopii. Prawo do odliczenia VAT uzależnione jest od spełnienia warunków zarówno przez dokumenty, jak i przez transakcje, których dotyczą.
Przechowywanie dokumentów fiskalnych generowanych przez kasy rejestrujące wyłącznie w formie elektronicznej jest zgodne z prawem podatkowym, pod warunkiem zapewnienia ich autentyczności, integralności i czytelności, bez konieczności ich drukowania.
Wydatki ponoszone przez pracowników, dokumentowane m.in. przez rachunki, potwierdzenia płatności lub oświadczenia, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, pod warunkiem dowodowego wykazania ich związku z działalnością gospodarczą oraz właściwej dokumentacji rachunkowej.
Wydatki ponoszone przez pracowników w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych, udokumentowane zgodnie z polityką wewnętrzną wnioskodawcy, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile umożliwiają identyfikację transakcji oraz jej związek z działalnością gospodarczą spółki, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
Podatnik zachowuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych poza systemem KSeF, o ile spełnione są przesłanki z art. 86 ustawy o VAT, a brak wystawienia faktury strukturyzowanej nie jest przesłanką negatywną określoną w art. 88 ustawy.
Brak wystawienia faktur w KSeF przez dostawcę nie eliminuje wydatku z kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem udokumentowania rzeczywistej transakcji i spełnienia ogólnych warunków z art. 15 ust. 1 ustawy CIT.
Wpłaty leasingowe dokonane przez podatnika z jego majątku mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, nawet bez faktur, natomiast wpłaty z konta osoby trzeciej nie spełniają warunku poniesienia kosztu przez podatnika.
Faktury zakupowe wystawione poza Krajowym Systemem e-Faktur od 1 lutego 2026 r., przy spełnieniu wszystkich ustawowych przesłanek, mogą stanowić podstawę do uznania wydatków za koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
Zwolnienie podatkowe określone jako "ulga na powrót" przysługuje podatnikowi, który dokumentuje certyfikatem rezydencji lub innym dowodem miejsce zamieszkania dla celów podatkowych za granicą przez wymagany okres w przepisach prawa.
Przechowywanie faktur zakupowych w formie elektronicznej, w szczególności jako komunikaty EDI, zgodnie z wymogami art. 112a ustawy o VAT oraz zasadami rachunkowości, uprawnia podatnika do zaliczenia całości wydatków udokumentowanych w ten sposób do kosztów uzyskania przychodów na gruncie ustawy o CIT.
Spółka jest uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych przez pracowników i współpracowników, dokumentowanych nie bezpośrednio na dane spółki, lecz na pracowników, jeśli wydatki te spełniają przesłanki z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz są właściwie udokumentowane według przepisów ustawy o rachunkowości i Ordynacji podatkowej.
Faktury wystawione poza Krajowym Systemem e-Faktur, które spełniają wymagania ustawy o VAT, mogą być podstawą do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodu na mocy art. 15 ustawy o CIT, niezależnie od wymogu ich wystawienia w systemie KSeF, o ile spełniają pozostałe warunki ustawowe.
Archiwizowanie dokumentów księgowych wyłącznie w formie elektronicznej, przy spełnieniu warunków autentyczności, integralności i czytelności, nie wyklucza możliwości uznania wydatków za koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ustawy o CIT.
Podatnik CIT, nieprzekraczający równowartości 50 mln euro przychodów w poprzednim roku podatkowym i będący jednocześnie podatnikiem VAT przesyłającym JPK_VAT, obowiązany jest do przesłania plików JPK_CIT za rok podatkowy rozpoczynający się po 31 grudnia 2025 r.
Podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek nie przekracza limitu przychodu 50 mln euro, ustalonego zgodnie z przepisami rachunkowymi, w konsekwencji nie podlega obowiązkowi przesyłania ksiąg rachunkowych za rok obrotowy 2025 właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego.
Przejście na kwartalne rozliczanie VAT pozwala podatnikowi na przesunięcie obowiązku wysyłki elektronicznych ksiąg rachunkowych do organu podatkowego po raz pierwszy za rok podatkowy rozpoczynający się po 31 grudnia 2026 r., zgodnie z przepisami przejściowymi ustawy o CIT oraz ustawy o VAT.