Obowiązek przekazania ksiąg rachunkowych na podstawie art. 9 ust. 1c ustawy o CIT nie obejmuje ksiąg prowadzonych samodzielnie przez zagraniczne oddziały samobilansujące się polskiego podatnika według regulacji państwa ich działalności. Skoro księgi te nie są objęte obowiązkiem przekazania w strukturze JPK, nie podlegają również uzupełnieniu o dodatkowe dane określone w rozporządzeniu, bez uszczerbku
Jeżeli rezydent Republiki Czeskiej prowadzi zarejestrowaną w Polsce praktykę lekarską w przedsiębiorstwie polskich podmiotów leczniczych, a usługi zdalne realizowane z Czech są funkcjonalnie związane z polską infrastrukturą medyczną i placówkami tych podmiotów, dochód z tych usług jest przypisany zakładowi w Polsce. Samo wykonywanie pracy z mieszkania w Czechach nie powoduje powstania tam zakładu.
Obowiązek przesyłania ksiąg rachunkowych na podstawie art. 9 ust. 1c ustawy o CIT obejmuje wyłącznie księgi prowadzone przez podatnika zgodnie z właściwymi przepisami rachunkowości, a nie samodzielne księgi samobilansujących oddziałów zagranicznych prowadzone według prawa państwa ich położenia. Z tego względu do tych ksiąg nie stosuje się również obowiązku ich uzupełnienia o dodatkowe dane określone
Obowiązek elektronicznego przekazania ksiąg rachunkowych na podstawie art. 9 ust. 1c ustawy o CIT nie obejmuje ksiąg prowadzonych samodzielnie przez zagraniczne oddziały samobilansujące się według lokalnych przepisów rachunkowości; zapisów tych nie należy również włączać do przekazywanych ksiąg działalności krajowej, z zachowaniem obowiązku ewidencyjnego w zakresie danych istotnych dla polskiego rozliczenia
Podatnik mający w Polsce ośrodek interesów życiowych pozostaje polskim rezydentem podatkowym, mimo wykonywania działalności przez zakład w Finlandii. Podatek dochodowy zapłacony w Finlandii od przychodów przypisanych temu zakładowi za 2024 r., także gdy został uregulowany w 2025 r., podlega odliczeniu metodą proporcjonalnego zaliczenia w drodze korekty zeznania PIT-28 za 2024 r., w granicach ustawowego
Przychody polskiego rezydenta podatkowego z najmu nieruchomości i działalności w formie zakładu na terytorium Ukrainy mogą podlegać opodatkowaniu zarówno na Ukrainie, jak i w Polsce zgodnie z metodą unikania podwójnego opodatkowania przewidzianą w Konwencji polsko-ukraińskiej. W przypadku przychodów z działalności krajowej wybór ryczałtu jest skuteczny, jeżeli dopełniono formalności przed pierwszym
Działalność gospodarcza prowadzona w części z Polski przez ukraińskiego przedsiębiorcę będącego polskim rezydentem podatkowym, może być opodatkowana w Polsce po przypisaniu proporcji dochodów niepodlegającej zwolnieniu z tytułu zakładu na Ukrainie, ale nie uprawnia do wyboru ryczałtu w trakcie trwania danego roku podatkowego.
Nieruchomość z domkiem demonstracyjnym stanowi zagraniczny zakład podatnika na terytorium Polski; zatem dochody uzyskane za pośrednictwem tego zakładu podlegają opodatkowaniu w Polsce. Wydatki poniesione w fazie pilotażowej mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów odpowiednio poprzez odpisy amortyzacyjne oraz jako koszty potrącalne na bieżąco.
Obywatel Ukrainy, przebywający w Polsce powyżej 183 dni z powodu wojny, nie jest uznawany za polskiego rezydenta podatkowego, jeżeli jego centrum interesów życiowych znajduje się na Ukrainie. Dochody nie są opodatkowane w Polsce, jeśli realizowane są poprzez placówkę na Ukrainie.
Stała placówka w Polsce, z której pracownik austriackiej spółki prowadzi działalność wspierającą sieć dystrybutorów, stanowi zagraniczny zakład w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 UPO, gdyż działalność ta nie jest charakteru pomocniczego, lecz zasadnicza dla działalności gospodarczej spółki.
Dla przypisania dochodów zagranicznemu zakładowi w Polsce o wartości przekraczającej 2 000 000 zł istnieje obowiązek sporządzenia dokumentacji cen transferowych oraz złożenia TPR-C, zgodnie z przepisami ustawy o CIT, z możliwością zwolnienia dla transakcji zakładu z podmiotem polskim, przy spełnieniu określonych warunków formalnych.
Dochody wnioskodawcy z ukraińskiej umowy cywilnoprawnej gig-kontraktu nie stanowią dochodów z wolnego zawodu ani nie podlegają wyłączeniu z opodatkowania w Polsce na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Ukrainą, lecz są kwalifikowane jako dochody z działalności gospodarczej prowadzonej w Polsce.
Zagraniczny podmiot, prowadzący w Polsce działalność bez stałej placówki ani personelu upoważnionego do zawierania umów, nie tworzy zakładu podatkowego. Działalność ograniczająca się do zadań pomocniczych nie powoduje obowiązku podatkowego w Polsce, a zyski z takiej działalności są opodatkowane wyłącznie w kraju macierzystym, zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Dochody uzyskiwane z działalności gospodarczej prowadzonej przez polskiego rezydenta w Białorusi za pośrednictwem stałej placówki podlegają opodatkowaniu w Białorusi, a w Polsce stosuje się metodę wyłączenia z progresją, co zwalnia z obowiązku złożenia zeznania podatkowego w Polsce.
Zagraniczny przedsiębiorca prowadzący działalność w Polsce poprzez zakład podatkowy, niemający oddziału ani przedstawicielstwa, nie jest zobowiązany do składania JPK_KR, JPK_KR_PD oraz JPK_ST_KR, ponieważ ustawa o CIT oraz ustawa o rachunkowości nie przewidują dla niego obowiązku prowadzenia pełnych ksiąg rachunkowych, co wyklucza obowiązek generowania tych struktur elektronicznych.
Przepisy ustawy o CIT, w kontekście art. 9 ust. 1c, nie nakładają obowiązku przesyłania ksiąg rachunkowych prowadzonych przez zagraniczne oddziały w postaci JPK_CIT, jeżeli te prowadzone są zgodnie z przepisami obowiązującymi w miejscu ich działalności. Obowiązek ten dotyczy jedynie ksiąg rachunkowych prowadzonych na podstawie polskiej ustawy o rachunkowości.
Dochody uzyskane przez wnioskodawcę z udziału w zyskach zagranicznej spółki LLC, jako przypisane do zakładu w USA, wymagają wykazania w polskich zeznaniach z zastosowaniem metody proporcjonalnego odliczenia, lecz podlegają odliczeniu tylko podatki federalne. Kredyt podatkowy obejmuje jedynie podatki federalne, a przychody podlegają także obliczeniu daniny solidarnościowej.
Dochody osiągane z działalności gospodarczej prowadzonej w Hiszpanii przez polskiego rezydenta, poprzez stałą placówkę w formie kontenera biurowego, stanowią zakład i podlegają opodatkowaniu zarówno w Hiszpanii, jak i Polsce, z odliczeniem podatku zapłaconego w Hiszpanii.
Zagraniczne oddziały samobilansujące się polskiej spółki kapitałowej, będące jej integralną częścią, podlegają obowiązkowi przesyłania ksiąg rachunkowych w polskiej strukturze logicznej, uwzględniając zasady przewidziane w ustawie o CIT oraz zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów, co nie zwalnia z obowiązku prowadzenia ustrukturyzowanych zapisów dla celów rozliczeń podatkowych.
Nie powstaje dla spółki A. USA, Inc. zakład w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT lub zakład w rozumieniu art. 6 PL-US UPO na terytorium Polski wskutek działalności składowo-magazynowej prowadzonej przez niezależnego dostawcę usług logistycznych, co wyłącza obowiązek rozliczania CIT w Polsce.
Wnioskodawca, realizując kontrakt montażowy w Danii, posiada tam zakład podatkowy zgodnie z art. 5 ust. 3 umowy polsko-duńskiej o unikaniu podwójnego opodatkowania. Do tego zakładu przypisane będą wyłącznie zyski z działalności montażowej.
Spółka, wypłacając dywidendę niemieckiemu podmiotowi posiadającemu oddział w Polsce, może skorzystać ze zwolnienia na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, jednak jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku na nadwyżkę ponad 2 mln zł na podstawie art. 26 ust. 2e ustawy.
Dochody z tytułu usług administrowania nieruchomościami świadczone przez polskiego rezydenta bez fizycznej obecności w Niemczech podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce, gdyż nie tworzą zakładu w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Obowiązek prowadzenia i przesyłania ksiąg rachunkowych w formie elektronicznej dotyczy wyłącznie przychodów uzyskanych przez polski oddział zagranicznej spółki, a nie całości przychodów przedsiębiorstwa.