Brak spłaty długu przy likwidacji i wykreśleniu spółki z rejestru przedsiębiorców nie generuje przychodu podatkowego, gdyż nie dochodzi do faktycznego przysporzenia majątkowego ani umorzenia zobowiązań (art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT).

W sytuacji, gdy przystępujący do długu spłaci pozostałą część zadłużenia, a bank dokona umorzenia odsetek, nie ciąży na banku obowiązek wystawienia informacji PIT-8C, gdyż takie zwolnienie nie generuje przysporzenia majątkowego dla przystępującego w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 89a ust. 1 u.p.t.u., podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny w przypadku nieściągalnych wierzytelności, które nie zostały uregulowane w ciągu 90 dni od upływu terminu płatności, nawet gdy dłużnik nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym na terytorium Polski.

Dłużnik będący jednostką samorządu terytorialnego, której dochody podlegają zwolnieniu podatkowemu, nie spełnia warunku opodatkowania transakcji, co wyklucza możliwość zastosowania ulgi na złe długi przez wierzyciela, zgodnie z art. 18f ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT.

W przypadku otrzymania faktury korygującej „in minus”, korektę podstawy opodatkowania dla ulgi na złe długi należy rozliczać przy użyciu ogólnych zasad korygowania zobowiązań podatkowych, poprzez korektę złożonego zeznania – art. 81 Ordynacji podatkowej. Bieżące rozliczenie powinno uwzględniać efekt w okresie otrzymania faktury korygującej.

Podatnik prowadzący działalność i zarejestrowany jako czynny podatnik VAT ma prawo do obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego na podstawie art. 89a ustawy o VAT, w sytuacji, gdy wierzytelności nie zostały uregulowane w ciągu 90 dni od terminu płatności. Korekta możliwa jest pod warunkiem, że podatnik spełnia ustawowe wymogi, w tym brak zbycia wierzytelności i fakt, że korekta dotyczy

Niemożliwe jest dokonanie korekty VAT z tytułu nieściągalnych wierzytelności wystawionych w 2018 roku w 2025 roku z pominięciem trzyletniego terminu określonego w art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o VAT, jeśli nie występują proceduralne przeszkody, takie jak te opisane w wyroku TSUE C-335/19.

Nieuiszczona na dzień zakończenia likwidacji wartość długu nie stanowi przychodu podatkowego, o ile nie zaistniało faktyczne przysporzenie majątkowe wskutek umorzenia bądź zwolnienia z długu.

Wartość niespłaconego długu Spółki, nieprzejętego przez nią na dzień likwidacji i wykreślenia, nie stanowi przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu według ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, na podstawie braku faktycznego przysporzenia majątkowego dla Spółki.

W przypadku zbycia wierzytelności uprzednio objętej ulgą na złe długi, wierzyciel jest zobowiązany do skorygowania podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku VAT w proporcji do uzyskanej kwoty sprzedaży, zgodnie z interpretacją art. 89a ust. 4 ustawy o VAT, uwzględniając zasady proporcjonalności i neutralności podatku.

Darowizna środków pieniężnych przekazana bezpośrednio na rachunek wierzyciela obdarowanego nie spełnia warunków zwolnienia z podatku od spadków i darowizn, ponieważ nie dokumentuje przekazania na rachunek płatniczy obdarowanego, zgodnie z art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Zwolnienie z długu, zgodnie z art. 508 Kodeksu cywilnego, przez EB i FB wobec CB i DB skutkuje powstaniem przychodu podatkowego, który podlega opodatkowaniu PIT jako przychód z innych źródeł na mocy art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, niezależnie od rzekomego ekwiwalentu w postaci cofnięcia pozwu o zachowek.

Dla skorzystania ze zwolnienia podatkowego z art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, środki pieniężne muszą być przekazane na rachunek bankowy nabywcy. Przelewy na konta wierzycieli obdarowanego nie spełniają warunków tego zwolnienia.

Połączenie przez przejęcie spółek nie spowoduje powstania podatkowego przychodu, jeśli wartość rynkowa majątku odpowiada wartości emisyjnej przydzielonych udziałów, a umorzenie wierzytelności nie stanowi umorzenia długów, lecz efekt konfuzji, bez skutków podatkowych w rozumieniu ustawy o CIT.

Wierzyciel ma prawo do korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego na podstawie ulgi na złe długi, jeśli nie może rozporządzać środkami objętymi zabezpieczeniem karnym, mimo formalnej płatności przez dłużnika. Nieściągalność wierzytelności uznana jest za uprawdopodobnioną w przypadku braku faktycznego otrzymania zapłaty.

Zawarcie Ugody pomiędzy stronami, skutkującej kompensatą wzajemnych wierzytelności, nie prowadzi do powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu, zaś zwrot kosztów zastępstwa procesowego nie generuje przysporzenia majątkowego.

Obowiązek uwzględnienia przychodu z tytułu przedawnionego roszczenia w zeznaniu podatkowym.

Brak możliwości korekty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego w odniesieniu do należności zabezpieczonych i przekazanych do depozytu sądowego na podstawie art. 89a ustawy o VAT.

Po dokonaniu Cesji zwrotnej Wnioskodawca może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność wierzytelności została uprawdopodobniona, zarówno w odniesieniu do Wierzytelności I, jak i Wierzytelności II (w drodze korekty rozliczeń VAT).

Powstanie przychodu z tytułu zwolnienia z długu.

Czy Wnioskodawca ma prawo skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny wynikający z Faktur (na podstawie art. 89a ustawy o VAT)?

Ustalenia, czy Wnioskodawcy przysługuje na podstawie art. 18f ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „Ustawa CIT”) prawo do dokonania zmniejszenia podstawy opodatkowania określonej zgodnie z art. 18 Ustawy CIT o wartość przychodów z tytułu Wierzytelności w zeznaniu za rok podatkowy 2022

Przychód z tytułu odpłatnej cesji umowy deweloperskiej stanowi dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z praw majątkowych, z możliwym pomniejszeniem o koszty uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Skutki podatkowe dokonania odpłatnej cesji umowy deweloperskiej