Płatnik jest zobowiązany do weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend, a stosowanie zwolnień podatkowych wymaga uwzględnienia rzeczywistych właścicieli dywidend. Zwolnienia i obniżone stawki podatku wymagają dochowania należytej staranności zgodnie z weryfikacją rezydencji i statusem rzeczywistego właściciela.

Dobrowolne umorzenie udziałów, za zgodą wspólnika, i wypłata wynagrodzenia z tego tytułu nie stanowią czynności objętej zryczałtowanym podatkiem źródłowym, zgodnie z art. 21 ust. 1 ani art. 22 ust. 1 ustawy o CIT.

Organ podatkowy przyjął, że weryfikacja statusu rzeczywistego właściciela dywidend oraz stosowanie zasady "look-through" są obowiązkowe, aby skutecznie unikać praktyk zmierzających do oszustwa podatkowego i zastosować zwolnienia podatkowe zgodne z zasadami unikania podwójnego opodatkowania.

W przypadku podziału przez wyodrębnienie, Bank Przejmujący wstępuje w prawa i obowiązki podatkowe związane z przejmowaną działalnością pozostające w stanach otwartych, natomiast Bank Dzielony ponosi odpowiedzialność za zobowiązania zamknięte sprzed podziału. Korekty deklaracji sprzed podziału obciążają Bank Dzielony.

Płatności z tytułu umowy międzynarodowej, które nie stanowią należności licencyjnych ani know-how, nie rodzą obowiązku pobrania podatku u źródła, jeżeli przekazywane w ramach umowy informacje są łatwo dostępne i niepoufne.

Obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend (art. 22-26 CIT) przez Wnioskodawcę istnieje niezależnie od praktyk oszustwa/nadużycia. Koncepcja „look-through” może być stosowana przy rozliczeniu podatku u źródła; zwolnienia i stawki wynikające z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zależą od bezpośredniego statusu posiadacza udziałów.

W kontekście art. 22 ust. 4-6 CIT, płatnik dywidendy zobowiązany jest do weryfikacji rzeczywistego właściciela odbiorcy. Dopuszczalne jest zastosowanie zasady "look-through" przy określaniu skutków podatkowych, jednakże wymaga to spełnienia rygorów należności rzeczywistych właścicieli z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania dla zachowania preferencji podatkowych.

Wynagrodzenie z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów przez A. GmbH w B. sp. z o.o., gdzie wartość nieruchomości przekracza 50% aktywów, podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie art. 13 ust. 2 UPO z Austrią oraz Konwencji MLI, mimo austriackiej rezydencji podatkowej wnioskodawcy.

Wnioskodawca ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela odbiorcy dywidendy, mimo braku nadużycia, przy stosowaniu zwolnienia z podatku CIT. Zasada 'look-through' jest dopuszczalna dla określania skutków podatkowych dywidend rzeczywistych właścicieli zgodnie z umowami międzynarodowymi. Niepobieranie podatku dla funduszu emerytalnego jest prawidłowe, ale preferencyjna stawka 5% dla dywidendy

Wypłaty wynagrodzenia za zakup oprogramowania od podmiotu zagranicznego bez nabycia licencji lub przeniesienia praw autorskich nie podlegają obowiązkowi poboru podatku u źródła ani wystawienia IFT-2R przez polskiego płatnika na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 i art. 26 Updop.

Dochody Spółki z tytułu opłat licencyjnych za gry komputerowe stanowią dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i mogą być opodatkowane preferencyjną stawką 5% w ramach ulgi IP Box, przy spełnieniu wymogów związanych z prowadzeniem działalności B+R oraz zgodnych z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Kwoty spłat wierzytelności przekazywane na rzecz Kupującego w ramach cesji nie stanowią przychodów podlegających zryczałtowanemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Polski, w związku z czym Spółka nie jest płatnikiem podatku zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy CIT.

Środki transportu wynajmowane przez spółkę od kontrahentów duńskich uznaje się za "urządzenia przemysłowe" w myśl art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Tym samym spółka jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego u źródła od należności z tytułu najmu tych urządzeń.

Podatnik ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend, stosując przepisy art. 22 ust. 4-6 CITu. Zasadę "look-through" można stosować dla ustalenia skutków podatkowych dywidend, a zaniechanie pobrania podatku u źródła jest uzasadnione dla funduszy emerytalnych, które są rzeczywistymi właścicielami dywidend oraz spełniają odpowiednie przesłanki konwencyjne.

Weryfikacja statusu rzeczywistego właściciela dywidend jest kluczowa dla zastosowania art. 22 ust. 4-6 CITu oraz międzynarodowych umów podatkowych. Aplikacja zasady "look-through" jest prawidłowa przy określaniu zobowiązań podatkowych rzeczywistego właściciela dywidend.

Płatnik zobowiązany jest do weryfikacji rzeczywistego właściciela dywidend; stosowanie zasady "look-through" jest uznawane, kiedy rzeczywisty właściciel jest znany, a stawki podatków u źródła zależą od odpowiednich umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Płatnik podatku jest zobowiązany do weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidend przy zastosowaniu zasady "look-through", uwzględniając przepisy umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, co skutkuje zastosowaniem zróżnicowanych stawek podatku u źródła w zależności od statusu niewinnego właściciela.

Na płatniku ciąży obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela odbiorcy dywidend przy wypłatach, nawet w przypadku braku oszustwa lub nadużycia. Podatnik może stosować zasadę "look-through", uwzględniając faktycznych właścicieli dla określenia obowiązków płatnika, lecz musi stosować odpowiednie stawki podatkowe zgodnie z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Wnioskodawca ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidendy. Przy stosowaniu zasady „look-through” Wnioskodawca może określać skutki podatkowe i stawki podatku u źródła w odniesieniu do rzeczywistych właścicieli dywidend zgodnie z UPO. Obowiązki płatnika w zakresie podatku u źródła determinują status rzeczywistego właściciela i należyta staranność.

Stosowanie stawki 5% podatku u źródła na podstawie art. 10 ust. 2 lit. a UPO z Francją wymaga, aby rzeczywisty beneficjent dywidendy rozporządzał bezpośrednio co najmniej 10% kapitału w spółce wypłacającej dywidendę.

Podmiot wypłacający dywidendę może zastosować zwolnienie zryczałtowanego podatku u źródła od osób prawnych, przy uwzględnieniu rzeczywistego właściciela należności w ramach koncepcji look-through approach, jeśli dywidenda jest przekazywana zgodnie z formalnym mechanizmem prawnym i spełnia wymogi art. 22 ust. 4-6 ustawy o CIT.

Wynagrodzenie wypłacane za licencję użytkownika końcowego oprogramowania komputerowego nie mieści się w katalogu należności licencyjnych wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przez co nie podlega zryczałtowanemu podatkowi u źródła w Polsce.

Wynagrodzenie z tytułu transakcji sekurytyzacji syntetycznej, jako świadczenie za przeniesienie ryzyka kredytowego, nie stanowi płatności kwalifikowanej w art. 21 ust. 1 UPDOP, nie obciążając wnioskodawcy obowiązkiem poboru zryczałtowanego podatku u źródła.

Wynagrodzenie wypłacane w ramach transakcji sekurytyzacji syntetycznej nie stanowi płatności wymienionej w art. 21 ust. 1 UPDOP, co zwalnia Wnioskodawcę z obowiązku poboru podatku u źródła oraz weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela Kontrahenta.