Środki uzyskane z pożyczki zwrotnej nie są przychodem podatkowym. Spłata kapitału pożyczki nie stanowi kosztu uzyskania przychodów. Natomiast zapłacone odsetki mogą być kosztami uzyskania przychodów, jeśli są związane z działalnością operacyjną i zostały faktycznie zapłacone, co kwalifikuje je jako koszty z innych źródeł przychodów, a nie z zysków kapitałowych.

Brak spłaty długu przy likwidacji i wykreśleniu spółki z rejestru przedsiębiorców nie generuje przychodu podatkowego, gdyż nie dochodzi do faktycznego przysporzenia majątkowego ani umorzenia zobowiązań (art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT).

Umorzenie pożyczki stanowi przychód z działalności gospodarczej podlegający opodatkowaniu, a nie korzysta ze zwolnień określonych w art. 21 ust. 1 pkt 136 i 137 ustawy o PIT; przychód ten powstaje w dniu umorzenia zobowiązania.

Spłata pożyczki z przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości jest wydatkiem na własne cele mieszkaniowe, jeśli pożyczka dotyczy nabycia gruntu z przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową. Wydatki na spłatę gruntów przeznaczonych na cele inne niż mieszkaniowe nie spełniają wymogów ulgi z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

Przychody uzyskiwane przez podatnika podczas zawieszenia działalności gospodarczej z umów zawartych przed zawieszeniem są przychodami z pozarolniczej działalności gospodarczej, podlegającymi opodatkowaniu zgodnie z zasadami działalności gospodarczej.

Udzielenie pożyczki przed wyborem CIT estońskiego i następne wykreślenie dłużnika z rejestru przedsiębiorców bez odzyskania wierzytelności nie powoduje powstania dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtem, gdyż brak jest elementu przysporzenia majątkowego z pozycji art. 28m ust. 1 ustawy o CIT. Nie powstaje dochód z tytułu ukrytych zysków ani wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Za dzień przekazania do używania środków trwałych, dla potrzeb podatku CIT, uznaje się dzień, w którym zakończono wszystkie formalności dotyczące procedury budowlanej, co potwierdza spełnienie wymogów formalnych do uznania środków za zdatne do użytku.

Spłata kredytu hipotecznego przez współkredytobiorców, z których jeden pokrywa większą część zobowiązania, nie powoduje powstania obowiązku podatkowego z tytułu darowizny na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn, ani nie wymaga zgłoszenia na formularzu SD-Z2.

Powiernik, jako formalny wspólnik działający na rzecz Powierzającego, nie jest zobowiązany jako płatnik do poboru 19% zryczałtowanego podatku PIT od dywidend i odsetek, które ekonomicznie należą się Powierzającemu, osobie fizycznej, w ramach umowy powierniczej.

Podatnik, który zawarł porozumienie o poniesieniu ekonomicznego ciężaru podatku u źródła od konwertowanych na kapitał wierzytelności, może zaliczyć ten podatek od polskiego CIT, o ile odpowiada on proporcjonalnie uzyskanemu dochodowi z tego źródła w Polsce; odliczenie nie obejmuje strat ani zerowego dochodu.

Umorzenie kapitału pożyczki uzyskanej w ramach pożyczkowego wsparcia w programach unijnych stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, mimo powiązania z finansowaniem z Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, gdyż nie obejmuje ono umorzonych zobowiązań.

Konwersja wierzytelności z pożyczki lub praw z umowy SAFE na udziały stanowi wniesienie wkładu niepieniężnego, a przychód powstaje z chwilą wpisu podwyższenia kapitału do rejestru. Różnice kursowe związane z tą konwersją nie są klasyfikowane jako przychody z zysków kapitałowych.

Zwolnienie z długu przez rodziców, posiadające cechy darowizny i dokonane w ramach grupy zerowej, korzysta ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ustawy, przy spełnieniu warunku terminowego zgłoszenia na formularzu SD-Z2 i braku konieczności dokumentowania przekazania środków, gdy przedmiotem darowizny jest prawo majątkowe, a nie środki pieniężne.

Umorzenie części kapitału pożyczki udzielonej w ramach funduszy europejskich stanowi przychód z działalności gospodarczej podlegający opodatkowaniu, a nie dochód zwolniony z podatku, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 6 w związku z art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Umorzenie długu z tytułu pożyczki i naliczonych odsetek stanowi przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.p. Limit 5.000.000 zł dotyczy straty każdego roku podatkowego z osobna. Umorzenie długu nie powoduje obowiązku potrącenia podatku "u źródła".

Nieuiszczona na dzień zakończenia likwidacji wartość długu nie stanowi przychodu podatkowego, o ile nie zaistniało faktyczne przysporzenie majątkowe wskutek umorzenia bądź zwolnienia z długu.

Niespłacona wartość długu na dzień likwidacji spółki A Sp. z o.o. nie tworzy przychodu podatkowego opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób prawnych, ze względu na brak umorzenia zobowiązań oraz braku przysporzenia majątkowego.

Wartość niespłaconego długu Spółki, nieprzejętego przez nią na dzień likwidacji i wykreślenia, nie stanowi przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu według ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, na podstawie braku faktycznego przysporzenia majątkowego dla Spółki.

Koszty odsetek od pożyczek zaciągniętych na refinansowanie środków trwałych mogą być alokowane stosując klucz przychodowy, gdy niemożliwe jest przypisanie ich do konkretnego rodzaju działalności (opodatkowanej lub zwolnionej z CIT). Natomiast koszty rat leasingu zwrotnego powinny być alokowane w zależności od przeznaczenia środków trwałych objętych leasingiem.

Nieodzyskane pożyczki prywatne, które nie były zarachowane na podstawie art. 14 ustawy o PIT jako przychody należne, nie mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów związanych z działalnością gospodarczą podatnika.

Udzielanie pożyczek, jako czynność w ramach działalności gospodarczej, korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT. Dokumentowanie odsetek fakturą jest wymagane jedynie na żądanie odbiorcy zgodnie z art. 106b ust. 2 i 3 ustawy.

Przeniesienie udziałów w spółce z o.o. na Pożyczkodawcę w zamian za zwolnienie z długu stanowi odpłatne zbycie, generujące przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 i art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o PIT.

Spłata długu Wnioskodawcy przez osobę trzecią, bez świadczenia wzajemnego i przyznania regresu, skutkuje powstaniem przychodu podatkowego z tytułu nieodpłatnego świadczenia jako trwałego przysporzenia majątkowego, podlegającego opodatkowaniu na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Spłata pożyczki bankowej zaciągniętej na cele mieszkaniowe umożliwia skorzystanie z ulgi podatkowej na mocy art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, natomiast spłata pożyczki od osób fizycznych nie spełnia wymogów zwolnienia podatkowego.