Projekt 1, dotyczący wdrożenia i rozwoju nowej technologii, stanowi działalność badawczo-rozwojową, uprawniającą do ulgi B+R, gdyż ma twórczy, systematyczny charakter i prowadzi do nowych zastosowań. Projekty 2 i 3 jedynie implementują istniejące rozwiązania, nie spełniając kryterium twórczości dla uznania ich za działalność B+R.

Wydatki poniesione na szkolenie oraz naprawę pojazdów podczas zawieszenia działalności gospodarczej mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeśli mają na celu zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Artykuł 86 ust. 10b pkt 1 ustawy o VAT wymaga, aby odliczenie podatku naliczonego nastąpiło wyłącznie w okresie, kiedy podatnik otrzymał fakturę, co wyklucza wcześniejsze odliczenie, nawet jeśli faktura została doręczona przed upływem terminu złożenia deklaracji za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy.

Wydatki na modernizację infrastruktury publicznej, realizowanej dla celów inwestycyjnych, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami, jeżeli nie prowadzą do powstania składnika majątku podatnika oraz są potrącalne w dniu ich formalnego ujęcia w księgach rachunkowych.

Obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych powstaje w momencie, gdy środki pieniężne są postawione do dyspozycji podatnika, a nie w momencie faktycznej wypłaty środków.

Wydatki inwestycyjne mogą być uznane za kwalifikowane do zwolnienia podatkowego, gdy łącznie z faktycznym poniesieniem dochodzi do zaliczenia środków trwałych do majątku oraz ewidencji, zgodnie z literą prawa podatkowego.

Przychód podatkowy z tytułu sprzedaży nieruchomości przez dewelopera powstaje w momencie przeniesienia własności na nabywcę poprzez podpisanie aktu notarialnego, a nie w chwili uwolnienia środków z rachunku powierniczego.

Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przez podatników powstaje w momencie spełnienia przesłanek związanych z obowiązkiem podatkowym oraz posiadaniem faktury, a jego przyznanie musi być zgodne z obowiązującymi krajowymi przepisami o VAT, niezależnie od orzeczeń sądowych znajdujących się w procedurze kontrolnej.

Moment uzyskania dochodu z nowej inwestycji jako warunek do skorzystania ze zwolnienia podatkowego musi odnosić się do dochodu wygenerowanego przy wsparciu składowych inwestycji, a nie wyłącznie do momentu poniesienia kosztów kwalifikowanych.

Podatnik nie ma prawa odliczenia VAT naliczonego w okresie powstania obowiązku podatkowego, jeśli faktury są otrzymywane później; skuteczność wyroku SUE T-689/24 została zawieszona do czasu zakończenia procedury kontroli TSUE.

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT oraz dywersyfikacji produkcji nowa inwestycja uprawnia do zwolnienia z podatku wyłącznie dochody z produktów uprzednio nieprodukowanych, powstałych w wyniku inwestycji objętej decyzją o wsparciu.

Nabycie nieruchomości przez spadkobiercę w formie aktu notarialnego, jako wykonanie wyroku zobowiązującego, stanowi datę nabycia, od której liczy się pięcioletni okres na potrzeby wyłączenia opodatkowania PIT przy odpłatnym zbyciu tej nieruchomości.

Podatnik uzyskuje prawo do korzystania ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT od miesiąca, w którym zrealizowana inwestycja zacznie generować przychód, niezależnie od wcześniejszego ponoszenia kosztów kwalifikowanych.

Otrzymana dotacja z budżetu państwa stanowi przychód w momencie otrzymania i korzysta ze zwolnienia podatkowego. Koszty sfinansowane z dotacji nie są kosztami uzyskania przychodów, a przy późniejszym otrzymaniu dotacji należy dokonać korekty kosztów uzyskania przychodów stosownie do art. 15 ust. 4i ustawy o CIT.

Spółka jest zobowiązana rozpocząć korzystanie ze zwolnienia podatkowego począwszy od miesiąca, w którym upłynął termin zakończenia inwestycji określony w decyzji o wsparciu, tj. od lutego 2025 roku, jak stanowi § 9 ust. 1 Rozporządzenia o WNI.

Reżim pomocy publicznej dopuszcza zaliczanie do kosztów kwalifikowanych wydatków na elementy inwestycji, takie jak zaplecze socjalne, jedynie po spełnieniu warunku ich wpisania do ewidencji środków trwałych. Ponadto, dla dochodów niekorzystających ze zwolnień istnieje obowiązek regularnej kalkulacji zaliczek na podatek w trakcie roku podatkowego.

Podatnik jest uprawniony do korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a UPDOP od miesiąca poniesienia kosztów kwalifikowanych w ramach inwestycji realizowanej w oparciu o decyzję o wsparciu, niezależnie od momentu uzyskania dochodu z tej inwestycji.

Moment poniesienia wydatku inwestycyjnego kwalifikowanego do obliczania pomocy publicznej, zgodnie z § 10 Rozporządzenia o WNI, wymaga zarówno rzeczywistej zapłaty, jak i ujęcia środka trwałego w ewidencji. Zatem koszt uznaje się za poniesiony tylko po spełnieniu tych dwóch warunków.

Uznaje się za prawidłowe uznanie przychodów z usług wykonanych na przełomie roku na podstawie daty wystawienia faktury. Natomiast wydatki ponoszone podczas zawieszenia działalności można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów pod warunkiem ich bieżącego ujęcia. Amortyzacja środków trwałych ulega zawieszeniu na czas nieprowadzenia działalności.

Koszty kwalifikowane nowej inwestycji w kontekście zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych mogą być uwzględniane wyłącznie, jeśli zostały poniesione faktycznie i w okresie ważności decyzji o wsparciu. Wydatki poniesione przed wydaniem decyzji nie mogą stanowić podstawy do zwolnienia, ponieważ przepisy o zwolnieniach podatkowych wymagają ścisłej interpretacji.

Podatnik jest uprawniony do skorzystania ze zwolnienia z CIT zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy CIT, począwszy od miesiąca osiągnięcia przychodu z nowej inwestycji, spełniając warunki Decyzji o wsparciu, niezależnie od wskazanej w niej formalnej daty zakończenia inwestycji.

Przychód zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy CIT powstaje w momencie wpływu dotacji na dedykowany rachunek bankowy dotacyjny, niezależnie od późniejszego transferu środków na rachunek bieżący podmiotu wnioskodawcy.

Momentem poniesienia wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną jest faktyczna zapłata, określona według metody kasowej, z wyjątkiem zaliczek, które uznaje się za poniesione w momencie, gdy staną się należne dostawcy.

Momentem poniesienia wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP jest moment faktycznej zapłaty zgodnie z zasadą kasową. Płatności częściowe są uznane za poniesione z chwilą ich faktycznej realizacji, zaś zaliczki w momencie uiszczenia pełnej należności.