Podatnik zagraniczny, który w Polsce jedynie przechowuje własne towary u niezależnego operatora logistycznego, nie dysponując własnym ani pozostającym pod kontrolą porównywalną do własnej zapleczem personalnym i technicznym, nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. W braku siedziby i takiego miejsca w Polsce nie jest on objęty obowiązkiem wystawiania faktur ustrukturyzowanych

Zagraniczny podatnik realizujący w Polsce jeden projekt przy wykorzystaniu jednego pracownika, własnego sprzętu oraz pomocniczego pomieszczenia udostępnionego przez kontrahenta nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli lokalne zasoby nie pozostają organizacyjnie i funkcjonalnie samodzielne względem siedziby, a zasadnicze decyzje gospodarcze są podejmowane za granicą.

Przemieszczenie przez podatnika własnych towarów z Polski do magazynu w innym państwie członkowskim, stanowiące WDT na podstawie art. 13 ust. 3 ustawy o VAT, podlega obowiązkowi fakturowania na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, gdyż podatnik działa jednocześnie jako dostawca krajowy i nabywca zidentyfikowany dla VAT w państwie przeznaczenia. Jeżeli podatnik posiada siedzibę w Polsce, fakturę

Podatnik niemający w Polsce siedziby, własnego zaplecza personalnego ani technicznego, który korzysta jedynie z usług magazynowania i przerobu świadczonych przez podmiot grupowy, bez władztwa nad jego infrastrukturą i personelem oraz bez lokalnej niezależności decyzyjnej, nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Jest zatem wyłączony z obowiązku wystawiania i odbioru faktur

Podmiot zagraniczny nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli krajowy oddział, biuro i magazyn służą wyłącznie czynnościom pomocniczym, brak jest własnego lub pozostającego pod porównywalną kontrolą zaplecza personalnego i technicznego, a kluczowe funkcje gospodarcze oraz decyzje realizowane są w państwie siedziby. W takim przypadku podatnik nieobjęty jest obowiązkiem

Odbiór przez finalnego nabywcę węglowego faktury ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF, następujący w dniu przydzielenia jej numeru identyfikującego w tym systemie, stanowi — przy sprzedaży nierealizowanej w ramach umów z art. 31a ust. 3e ustawy akcyzowej — realizację warunku z art. 31a ust. 3 pkt 1 lit. b tiret drugie w zw. z art. 31a ust. 3i tej ustawy; nie wymaga to dodatkowego potwierdzenia odbioru

Zagraniczny właściciel komercyjnych nieruchomości wynajmowanych w Polsce nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli nie dysponuje na terytorium kraju własnym ani pozostającym pod jego kontrolą zapleczem personalnym i technicznym, a czynności obsługowe wykonują niezależni usługodawcy. W takim przypadku podatnik nieobjęty siedzibą ani stałym miejscem działalności w Polsce

Podatnik zagraniczny, niemający w Polsce siedziby oraz niekontrolujący w sposób porównywalny z własnym zapleczem zasobów niezależnego operatora logistycznego i kontrahenta B2B wykonującego czynności pomocnicze, nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Korzysta zatem z wyłączenia z obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych na podstawie art. 106ga ust. 2 pkt 1 ustawy o

W przypadku sprzedaży usług zwolnionych od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37–41 ustawy o VAT podatnik nie ma obowiązku wystawienia faktury, także ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF, jeżeli nabywca nie zgłosi żądania jej wystawienia w terminie określonym w art. 106b ust. 3 tej ustawy. Obowiązek korzystania z KSeF ma charakter wtórny wobec ustawowego obowiązku fakturowania.

Zagraniczny podatnik nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli jego oddział, mimo trwałego zaplecza rzeczowego i osobowego, wykonuje wyłącznie czynności pomocnicze lub informacyjne, nie jest uprawniony do zawierania umów ani podejmowania kluczowych decyzji, które zapadają w państwie siedziby. Podatnik taki nie jest obowiązany do wystawiania ani odbierania faktur

Zatrudnienie w Polsce pracownika wykonującego czynności badania rynku, prezentacji ofert i wstępnego kontaktu z klientami, wyposażonego jedynie w laptop, telefon i samochód służbowy, nie kreuje stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej zagranicznego podatnika, jeżeli podatnik nie dysponuje w kraju odpowiednim zapleczem technicznym, a pracownik nie ma kompetencji do samodzielnego podejmowania

Zatrudnienie w Polsce pracowników wykonujących czynności ofertowe, doradcze, monitoringowe i wspierające, przy braku uprawnień do zawierania lub negocjowania umów, braku udziału w realizacji dostaw oraz braku odpowiedniego zaplecza lokalowego i technicznego, nie kreuje stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 11 rozporządzenia nr 282/2011. Podatnik niemający w Polsce

Spółka A. GmbH, pomimo działalności gospodarczej w Polsce, nie posiada zaplecza personalnego ani technicznego wystarczającego do uznania jej istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, w związku z czym nie jest zobowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych w KSeF.

Umowa licencyjna na korzystanie z praw własności intelektualnej zawarta przez osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej w rozumieniu CEIDG stanowi odpłatne świadczenie usług opodatkowane VAT, z możliwością zwolnienia podmiotowego zgodnie z art. 113 ustawy VAT, pod warunkiem nieprzekroczenia limitu sprzedaży oraz niewykonywania usług doradczych.

Podmiot, nieposiadający w Polsce siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, nie jest zobowiązany do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przez Krajowy System e-Faktur. Ocena istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności wymaga posiadania odpowiedniego zaplecza personalnego i technicznego, co nie zostało spełnione w analizowanym przypadku.

Podatnik świadczący usługi zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ustawy o VAT nie jest zobowiązany do wystawiania faktur, w tym faktur ustrukturyzowanych w KSeF, jeżeli nabywca nie żąda ich wystawienia w terminie 3 miesięcy od końca miesiąca wykonania usługi.

Podatnik nie jest zobowiązany do wystawienia faktury, w tym faktury ustrukturyzowanej przez KSeF, przy świadczeniu usług zwolnionych od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37-41 ustawy o VAT, o ile nabywca usług nie zgłosi żądania jej wystawienia zgodnie z art. 106b ust. 3 pkt 2 ustawy o VAT.

Spółka nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce w rozumieniu ustawy o VAT, co zwalnia ją z obowiązku korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur.

Dostawa towarów i świadczenie usług przez spółkę z siedzibą we Francji na rzecz polskiego podmiotu nie skutkuje powstaniem stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce dla celów VAT. W związku z tym, zobowiązanym do rozliczenia podatku VAT jest zamawiający, który stosuje mechanizm odwrotnego obciążenia.

W przypadku otrzymania przedpłaty przed dostawą towaru, podatnik ma obowiązek wystawić fakturę VAT zgodnie z art. 106i ust. 2 ustawy o VAT, niezależnie od późniejszych losów zamówienia. Ponadto, obniżenie podstawy opodatkowania powinno mieć miejsce w rozliczeniu za okres, w którym wystawiono fakturę korygującą.

Holenderska spółka nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 11 Rozporządzenia 282/2011 ani art. 28b ustawy o VAT. W konsekwencji nie jest zobowiązana do wystawiania i odbierania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF.

Brak użycia KSeF do wystawienia faktur zakupowych przez dostawcę, mimo obowiązku, nie pozbawia nabywcy prawa do odliczenia VAT naliczonego, jeśli faktura odzwierciedla rzeczywiste zdarzenie gospodarcze. Faktury takie mogą być ewidencjonowane w JPK_V7M z oznaczeniem „BFK”.

Brak stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej zagranicznego podatnika na terytorium RP w przypadku braku kontroli nad zasobami technicznymi i personalnymi podmiotu trzeciego eliminuje obowiązek stosowania KSeF oraz ustala miejsce opodatkowania według siedziby podatnika.