Franczyzobiorca, który nabywa towary od franczyzodawcy na podstawie faktur, ponosi ryzyko ich utraty i niedoborów, ewidencjonuje sprzedaż na własnej kasie rejestrującej oraz dokonuje rozliczenia ceny przez kompensatę z przekazywanym utargiem, wykonuje samodzielną działalność gospodarczą i dokonuje dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, mimo kontraktowego ograniczenia jego swobody
Punkty programu lojalnościowego, uprawniające do nabycia świadczeń opodatkowanych według różnych stawek VAT, stanowią bony różnego przeznaczenia, których transfer nie podlega VAT. Nieodpłatne przyznanie klientowi prawa do sfinansowania przez franczyzodawcę ceny świadczenia realizuje cele jego działalności gospodarczej i nie podlega opodatkowaniu, natomiast przekazana franczyzobiorcy dopłata jako zapłata
Opłaty marketingowe ponoszone przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej mogą stanowić koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, o ile nie stanowią składek członkowskich oraz spełniają wymogi: definitywności, związku z działalnością gospodarczą i uzyskaniem przychodów, właściwej dokumentacji i nie są wyłączone przez art. 23 ust. 1 ustawy o PIT.
Sprzedaż Towarów CL przez wnioskodawcę w imieniu i na rzecz franczyzodawcy, prowadzi do obowiązku rozpoznania VAT należnego, gdyż wnioskodawca miał ekonomiczne władztwo nad towarami.
Sprzedaż towarów w sklepie prowadzonym przez franczyzobiorcę, z uwagi na prawo do rozporządzania towarem jak właściciel, stanowi dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT według art. 7 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT.
Wnioskodawczyni prowadząc działalność z umowy franczyzowej, pełni funkcję podatnika dokonującego odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, zobowiązana do rozliczenia VAT z tych transakcji, mimo kontroli nad asortymentem narzuconej przez Franczyzodawcę.
Wzajemne rozliczenia salda pomiędzy franczyzodawcą a franczyzobiorcą związane z programem lojalnościowym nie stanowią odpłatnej dostawy towarów ani świadczenia usług i pozostają poza zakresem opodatkowania VAT. Podstawa opodatkowania VAT przy sprzedaży z rabatem wynosi 1 gr i odpowiada faktycznej zapłacie dokonanej przez Klienta.
Opłaty marketingowe poniesione przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej z tytułu kontraktu na usługi reklamowo-marketingowe, świadczone przez Związek, spełniają kryteria kosztów uzyskania przychodów określone w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, pod warunkiem właściwego udokumentowania oraz wykazania adekwatnego związku przyczynowego z przychodami z działalności.
Franczyzobiorca prowadzi działalność na własny rachunek z nabytym prawem do dysponowania towarami jak właściciel, co obliguje go do wykazywania sprzedaży opodatkowanej VAT oraz uwzględnienia rabatów w rejestrach podatkowych.
Opłaty marketingowe ponoszone przez podatnika na usługi marketingowe świadczone przez Związek są kosztami uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, jeśli spełniają przesłanki takich kosztów, i nie są równoznaczne ze składkami członkowskimi wyłączonymi z kosztów uzyskania przychodów.
Opłaty marketingowe ponoszone przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli są związane z celowym działaniem mającym promować działalność i zwiększać przychody. Warunkiem jest ich prawidłowe udokumentowanie oraz brak wyłączenia z kosztów podatkowych na podstawie art. 23 ust. 1 ustawy PIT.
Franczyzobiorca, prowadzący działalność gospodarczą we własnym imieniu i na własny rachunek, nabywa prawo do rozporządzania towarami jak właściciel. Jest zatem zobowiązany do wykazywania podatku VAT należnego oraz uwzględniania faktur korygujących rabaty zakupowe zgodnie z ewidencją i deklaracjami podatkowymi.
Franczyzobiorca, działając na własny rachunek i imię w oparciu o umowę franczyzy, nabywa prawa i odpowiedzialność za towary, co skutkuje obowiązkiem wykazania sprzedaży podlegającej VAT oraz koniecznością uwzględnienia korekt związanych z rabatami zakupowymi w rejestrach podatkowych.
Opłata SUP pobierana przez przedsiębiorcę od konsumenta za jednorazowe opakowania nie stanowi dla niego przychodu podatkowego ani kosztu uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ze względu na brak definitywnego przysporzenia majątkowego z tytułu tej opłaty oraz obowiązek jej przekazania orgom publicznym.
Opłata SUP pobierana przez przedsiębiorcę od użytkowników za jednorazowe opakowania nie stanowi przychodu ani kosztu uzyskania przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych, ze względu na swój charakter incydentalnego i zwrotnego obciążenia publicznoprawnego.
Obowiązk odprowadzenia podatku należnego z tytułu sprzedaży towarów w imieniu Franczyzodawcy oraz obowiązku dokonania korekty JPK_VAT i JPK_V7 za lata 2018-2023 z tytułu nieuwzględnienia faktur korygujących dotyczących rabatów zakupowych.
Skutki podatkowe prowadzenia działalności usługowej zarejestrowanej w Niemczech przez rezydenta polskiego.
Skutki podatkowe prowadzenia działalności usługowej zarejestrowanej w Niemczech przez rezydenta polskiego.
W zakresie skutków podatkowych umów franczyzowych zawieranych z podmiotami trzecimi.