Umorzone przez bank zadłużenie z tytułu kredytu hipotecznego stanowi przychód podatkowy zwolniony z opodatkowania na mocy zaniechania poboru podatku, podczas gdy otrzymana kwota dodatkowa stanowi zwrot poniesionych kosztów, pozostając bez wpływu na obowiązki podatkowe.

Kwota zwolnienia z długu z tytułu umorzenia zadłużenia kredytowego stanowi przychód z nieodpłatnych świadczeń, który jest objęty zaniechaniem poboru podatku na podstawie rozporządzenia; zwrot nienależnych płatności do banku nie jest przychodem i nie rodzi obowiązku opodatkowania.

Kwota wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2009 r., umorzona w 2024 r., stanowi przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym. Jednak zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów, zaniechano poboru tego podatku, jeśli kredyt służył jednej inwestycji mieszkaniowej i wnioskujący nie korzystali wcześniej z tego zwolnienia.

Kwota otrzymana w wyniku ugody bankowej, będąca zwrotem nienależnie wpłaconych świadczeń, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie z art. 11 ust. 1 oraz art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zaniechanie poboru podatku dochodowego w przypadkach umorzenia kredytów konsolidacyjnych, które zastąpiły kredyty mieszkaniowe, obejmuje kwotę całkowitą równą kwocie kredytu mieszkaniowego, niezależnie od długów refinansowych oraz dokonanych spłat. Stanowisko to wynika bezpośrednio z celowej rezygnacji ze stosowania proporcji przy interpretacji §1 ust. 4 Rozporządzenia.

Zasądzone odsetki ustawowe za opóźnienie w wypłacie nienależne pobranych świadczeń z tytułu unieważnionej umowy kredytu hipotecznego są wolne od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Kwota otrzymana na podstawie ugody z bankiem, będąca zwrotem środków z tytułu nadmiernej spłaty kredytu hipotecznego z uwagi na klauzule abuzywne, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i zatem nie podlega opodatkowaniu ani zwolnieniu z art. 21 ust. 1 pkt 3b.

Umorzenie wierzytelności z kredytu hipotecznego zaciągniętego na refinansowanie kosztów nie stanowi dochodu zwolnionego z podatku dochodowego. Zwrot nadpłaty po przewalutowaniu kredytu nie podlega opodatkowaniu jako przychód, gdyż nie powoduje przysporzenia majątkowego.

Nie przyznaje się prawa do zaniechania poboru podatku dochodowego związanego z umorzeniem części pożyczki hipotecznej zaciągniętej na nabycie miejsca postojowego, które nie stanowi celu mieszkaniowego, mimo że pożyczka była udzielona na lokal mieszkalny, co uprawnia do zwolnienia z podatku dochodowego od kwoty umorzonej w tym zakresie.

Zasada zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu umorzenia wierzytelności kredytu mieszkaniowego znajdzie zastosowanie, jeżeli kredyt zaciągnięto na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a brak uprzedniego korzystania z tego zaniechania od umorzonej wierzytelności innego kredytu na inną inwestycję mieszkaniową.

Podatnik, który na dzień umorzenia wierzytelności nie miał miejsca zamieszkania w Polsce, nie jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od umorzonego zadłużenia w Polsce. Dochód z tytułu umorzenia podlega opodatkowaniu jedynie w państwie rezydencji podatnika, zgodnie z odpowiednią umową międzynarodową.

Podatnik, który spełnia warunki wskazane w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r., może skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, zabezpieczonego hipotecznie, jeśli kredyt został zaciągnięty na jedną inwestycję mieszkaniową.

Umorzenie kapitału kredytu podlega zaniechaniu poboru podatku, nie obejmuje to jednak kosztów związanych z ubezpieczeniem niskiego wkładu własnego i podwyżką marży; te podlegają opodatkowaniu.

Umorzenie zadłużenia z tytułu pożyczki hipotecznej nie wchodzi w zakres zaniechania poboru podatku dochodowego określonego dla kredytów mieszkaniowych w Rozporządzeniu Ministra Finansów z 2022 r., w brzmieniu do 31 grudnia 2024 r. Pożyczka hipoteczna nie jest tożsama z kredytem mieszkaniowym dla celów podatkowych.

Wartość umorzonych kwot wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego na refinansowanie zakupu nieruchomości nie kwalifikuje się do zaniechania poboru podatku dochodowego, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. Właściciel jest zobowiązany do zapłaty podatku od uzyskanego przysporzenia majątkowego, gdyż kredyt nie spełnia wymogów przeznaczenia określonych w przepisach

Umorzenie przez bank części zadłużenia wynikającego z kredytu hipotecznego zaciągniętego na jedną inwestycję mieszkaniową podlega zaniechaniu poboru podatku dochodowego, o ile dłużnik nie korzystał uprzednio z takich zaniechań dla innych inwestycji, mimo czasowego wynajmu nieruchomości i prowadzenia działalności pod jej adresem.

Przychód uzyskany z umorzenia wierzytelności z kredytu hipotecznego jest opodatkowany, gdy umorzenie dotyczy kredytu związanego z wieloma inwestycjami mieszkaniowymi, mimo fizycznego połączenia lokali. Zaniechanie poboru podatku następuje wyłącznie w zakresie zgodnym z art. 21 ust. 25 pkt 1 PIT i dotyczącego jednej inwestycji.

Zaniechanie poboru podatku dochodowego od umorzonej wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego możliwe jest, jeśli spełnione są warunki określone w rozporządzeniu Ministra Finansów, z wyłączeniem umorzenia kosztów ubezpieczenia. Zwrot nadpłaconej kwoty kredytu nie stanowi podatkowego przychodu z tytułu zwolnienia z długu.

Wypłacona przez bank na podstawie ugody sądowej kwota, będąca zwrotem zapłaty ponad kapitał kredytowy, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu, gdyż nie powoduje ona definitywnego przysporzenia w majątku kredytobiorcy zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego na cele mieszkaniowe, zaciągniętego przed 15 stycznia 2015 r. i zabezpieczonego hipoteką, spełnia przesłanki do zaniechania poboru podatku dochodowego w myśl Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.

Umorzenie zadłużenia z tytułu kredytu hipotecznego na cele mieszkaniowe oraz zwroty środków i pokrycie kosztów procesowych nie rodzą obowiązku podatkowego, jako że nie stanowią przychodu; zaniechano poboru podatku na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów, co zwalnia z obowiązku opodatkowania dochodów z tych tytułów.

Zwrot środków z tytułu rat kapitałowo-odsetkowych i innych związanych z kredytem hipotecznym, dokonany na mocy ugody z bankiem, jest zwrotem obojętnym podatkowo, a wypłacone z tego tytułu odsetki za opóźnienie oraz zwrot kosztów procesowych do wysokości poniesionych wydatków są wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, podlegające przepisom rozporządzenia Ministra Finansów, jest zwolnione z obowiązku opodatkowania, pod warunkiem spełnienia określonych w nim kryteriów. Zwrot nadpłaty kapitału nie stanowi przychodu podatkowego, tym samym nie podlega opodatkowaniu.

Zwolnienie kredytobiorcy z kredytu mieszkaniowego, w wyniku ugody, nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o ile spełnione są warunki określone w Rozporządzeniu Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku z 2022 roku.