Dwuletni okres posiadania akcji, o którym mowa w art. 22 ust. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, obejmuje czas posiadania akcji w spółce przejmowanej, co w zakresie zwolnienia zryczałtowanego podatku dochodowego jest wspierane zasadą sukcesji uniwersalnej.
Transgraniczne połączenie spółki A. z siedzibą w Polsce ze spółką B. z Luksemburga, przy uzasadnionych przyczynach ekonomicznych oraz braku przesłanek unikania opodatkowania, nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego po stronie spółki przejmującej na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 8c i 8d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeśli wartość majątku jest zgodna z wyceną podatkową.
Planowane połączenie spółek bez podwyższenia kapitału zakładowego i emisji nowych udziałów nie skutkuje powstaniem przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych po stronie wspólników i nie obliguje spółki przejmującej do poboru podatku PIT.
Transgraniczne połączenie spółek, przeprowadzone między duńską a polską spółką, nie stanowi podstawy do powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce ani do ustalenia podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków zgodnie z art. 12 oraz art. 24f ustawy o CIT.
Przyznanie akcji spółki przejmującej w ramach transgranicznego połączenia nie powoduje powstania przychodu podatkowego po stronie wspólnika spółki przejmowanej, jeżeli nabyte udziały nie wynikają z wymiany lub wcześniejszego łączenia, a ich wartość nie przewyższa wartości udziałów w spółce przejmowanej. Warunki neutralności podatkowej przepisane w art. 12 ust. 4 pkt 12 CIT zostały spełnione.
Transgraniczne połączenie spółek przeprowadzane zgodnie z KSH i ustawą o CIT, przy spełnieniu przesłanek art. 12 ust. 4 pkt 12 ustawy o CIT, nie powoduje powstania przychodu podatkowego po stronie wspólnika spółki przejmowanej.
W przypadku połączeń, wartości majątku poszczególnych spółek, przypadające na dotychczasowe udziały spółki przejmującej, nie stanowią przychodu podatkowego w świetle art. 12 ust. 1 pkt 8c oraz art. 12 ust. 4 pkt 3e ustawy o CIT, a także wyłączają z opodatkowania część majątku przypadającą na własne udziały w spółkach zależnych, na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 3f ustawy o CIT.
Planowane połączenie spółek poprzez przejęcie nie przerywa okresu posiadania udziałów wymaganego przez art. 10 ust. 2 lit a) PL-LUX UPO, gdyż sukcesja uniwersalna praw i obowiązków podatkowych między spółkami zachowuje ciągłość prawną udziałów, co umożliwia zastosowanie preferencyjnej stawki podatkowej na wypłaty dywidend.
Połączenie spółki z o.o. z inną spółką z o.o. przez przejęcie, jeżeli składniki majątku są przyjęte według wartości wynikających z ksiąg podatkowych oraz przypisane do działalności krajowej, nie powoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu, o którego mowa w art. 12 ust. 1 pkt 8c oraz 8d ustawy o CIT.
Połączenie transgraniczne, skutkujące przejęciem majątku Spółki Przejmowanej, stanowi zbycie przedsiębiorstwa, które zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT jest wyłączone z jej zakresu, co skutkuje brakiem opodatkowania VAT w Polsce.
Połączenie spółek prawa szwedzkiego, w którym polski akcjonariusz jest właścicielem spółki przejmowanej, skutkuje powstaniem przychodu opodatkowanego w Polsce, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 8ba ustawy o CIT, bez możliwości wyłączenia z opodatkowania na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 12 tejże ustawy, z uwagi na brak spełnienia przesłanek terytorialnych wskazanych w art. 12 ust. 15 ustawy o CIT.
W przypadku transgranicznego połączenia przez przejęcie, w którym spółka przejmująca posiada 100% udziałów w spółce przejmowanej, nie powstaje przychód podlegający opodatkowaniu CIT, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 8f oraz art. 12 ust. 4 pkt 3f ustawy o CIT, przy jednoczesnym braku emisji nowych udziałów.
Połączenie spółki przejmowanej z przejmującą przez inkorporację całości majątku spółki przejmowanej, nie stanowi czynności opodatkowanej VAT zgodnie z art. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, ze względu na wyłączenie transakcji zbycia przedsiębiorstwa z zakresu opodatkowania.
Przejście praw i obowiązków podatkowych w przypadku łączenia się spółek przez przejęcie metodą łączenia udziałów, bez zamykania ksiąg rachunkowych, nie rodzi zobowiązania do złożenia zeznania podatkowego oraz przekazania ksiąg rachunkowych przez spółkę przejmowaną.
Połączenie odwrotne, polegające na przejęciu spółki dominującej przez jej spółkę zależną, które odbywa się bez podwyższenia kapitału zakładowego i z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych, nie kreuje przychodu podatkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Połączenie spółek przez przejęcie, w warunkach gdy wspólnicy łączą się bezemisyjnie, nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego na gruncie ustawy o PIT, pod warunkiem niespełnienia przesłanek zwiększających wartość podatkową udziałów oraz spełnienia kryteriów rezydencji podatkowej. Interpretacja bazuje na braku ryzyka unikania opodatkowania.
W wyniku połączenia spółek bez emisji nowych udziałów po stronie przejmującego, brak jest możliwości uznania zaistnienia przychodu podatkowego na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 8d ustawy o CIT, gdyż nie dochodzi do spełnienia hipotezy tej normy prawnej.
Przy połączeniu spółek przeprowadzanym na podstawie art. 492 § 1 pkt 1 w zw. z art. 5151 § 1 KSH spółka przejmująca nie rozpoznaje przychodu podatkowego na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 8c i 8d Ustawy o CIT, z uwagi na brak emisji nowych akcji oraz zastosowanie wyłączenia z art. 12 ust. 4 pkt 3e, pod warunkiem prawidłowego przypisania wartości majątku.
Połączenie spółki zależnej z jedynym udziałowcem nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego po stronie spółki przejmującej, jeżeli przejęty majątek przyjmuje dla celów podatkowych wartość wynikającą z ksiąg podatkowych spółki przejmowanej i zostaje przypisany do działalności w Polsce.
Wartość podatkowa nabycia udziałów w spółce przejmującej nie może być dowolnie kształtowana przez podatnika. Art. 24 ust. 8 ustawy o PIT nie znajduje zastosowania, gdy wartość podatkowa przydzielonych udziałów jest wyższa niż wartość udziałów w spółce przejmowanej, wykluczając odroczenie opodatkowania połączenia spółek.
Przepis art. 7 ust. 3 pkt 7 lit. a ustawy o CIT nie ma zastosowania, gdy połączenie spółek ma uzasadnione przyczyny ekonomiczne i nie zmienia faktycznie prowadzonej działalności gospodarczej, umożliwiając zachowanie uprawnienia do rozliczenia strat podatkowych sprzed połączenia.
Spółka przejmująca w ramach sukcesji uniwersalnej nabywa prawo do odliczenia kosztów kwalifikowanych poniesionych na działalność badawczo-rozwojową przez spółkę przejmowaną przed połączeniem, które nie zostały jeszcze odliczone od podstawy opodatkowania.
Połączenie spółek na zasadach określonych w art. 492 § 1 pkt 1 KSH, dokonane bez emisji nowych udziałów, przy zachowaniu wartości podatkowej aktywów spółki przejmowanej z jej ksiąg, oraz przypisaniu tych aktywów do działalności w Polsce, nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o CIT.
Połączenie dwóch spółek kapitałowych, w których spółka przejmująca posiada 100% udziałów w spółce przejmowanej, nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych, o ile nie dochodzi do podwyższenia kapitału zakładowego spółki przejmującej, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o PCC.