Przy ustalaniu limitu odliczenia nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, stosuje się wartość EBITDA obejmującą wszystkie źródła przychodów, w tym dywidendy zwolnione podatkowo. Przychody uzyskane z tytułu instrumentów finansowych FIZ i OFI nie stanowią przychodów odsetkowych w rozumieniu art. 15c ust. 13 Ustawy o CIT.

Koszty finansowania dłużnego związane z nabyciem udziałów w spółkach, realizowane w ramach strategii ekspansji w systemie podatkowej grupy kapitałowej, należy uznać za pośrednie koszty uzyskania przychodów. Podlegają one alokacji do źródeł przychodów – zysków kapitałowych i operacyjnych – zgodnie z kluczem przychodowym z art. 15 ust. 2b ustawy o CIT.

W odniesieniu do art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, proporcjonalny udział finansowy w kosztach inwestycji drogowej nie stanowi darowizny ani innego nieopodatkowanego przysporzenia majątkowego. Brak nabycia nowego składnika majątku eliminuje obowiązek podatkowy w kontekście współfinansowania przebudowy drogi przez osoby trzecie.

Wpłaty patronów nieprzekraczające 35 zł nie stanowią odpłatnej dostawy towarów lub świadczenia usług i nie podlegają VAT, natomiast wpłaty 65 zł i 100 zł, skutkujące uzyskaniem materialnych bonusów, są opodatkowane VAT jako odpłatna dostawa towarów.

Inwestowanie przez spółkę będącą podatnikiem ryczałtu od dochodów spółek w instrumenty finansowe, które skutkują objęciem tytułów uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych, narusza warunek art. 28j ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT, prowadząc do utraty możliwości opodatkowania w formie ryczałtu.

Koszty wynagrodzenia za faktoring pełny (bez regresu), dotyczące wierzytelności finansowanych, stanowią koszty finansowania dłużnego podlegające ograniczeniom art. 15c ustawy o CIT, ponieważ faktoring pełni funkcję finansowania działalności gospodarczej.

Opłaty za niewykorzystane kredyty związane z inwestycjami mogą zwiększać wartość początkową środków trwałych, podczas gdy odsetki naliczane po ich przyjęciu są pośrednimi kosztami uzyskania przychodów potrącanymi w dacie ich zapłaty.

Pokrycie przez bank kosztów szkoleń dla członków Rady Nadzorczej, wynikających z ustawowych obowiązków banku, nie stanowi dla nich przychodu podatkowego, tym samym nie nakłada na bank obowiązku płatniczego w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Budowa farmy wiatrowej jako długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej spełnia warunki wyłączające limitowanie kosztów finansowania dłużnego na podstawie art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT. Projekt ten kwalifikuje się jako infrastruktura publiczna w interesie ogólnospołecznym, co umożliwia nieuwzględnianie związanych z nim kosztów kredytów i pożyczek przy wyliczaniu nadwyżki kosztów

Budowa Farmy Fotowoltaicznej przez spółkę stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, uprawniając do wyłączenia kosztów finansowania dłużnego związanych z projektem z nadwyżek, zgodnie z art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT, z uwagi na spełnienie wymogów strukturalnych oraz znaczenie w ogólnym interesie publicznym.

Realizacja Farmy Fotowoltaicznej stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT, co uprawnia do wyłączenia kosztów finansowania dłużnego przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania, w świetle zapewnienia ogólnego interesu publicznego oraz formy i struktury inwestycyjnej.

Realizowana inwestycja w postaci budowy Farmy Fotowoltaicznej stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT, co umożliwia nieuwzględnianie kosztów finansowania dłużnego przy obliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego.

W świetle art. 15c ustawy o CIT, koszty finansowania dłużnego obejmują odsetki od kredytu inwestycyjnego skorygowane o wyniki transakcji IRS, wpływając na rzeczywistą wysokość kosztu finansowego ponoszonego przez podatnika.

Realizacja Farmy Wiatrowej stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, umożliwiający zastosowanie wyłączenia z art. 15c ust. 8 ustawy o CIT, co pozwala na nieuwzględnianie kosztów finansowania dłużnego w nadwyżce kosztów.

Przychody z dywidend, w tym zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, winny być uwzględniane w całkowitych przychodach do limitów kosztów finansowania dłużnego w zgodzie z art. 15c ust. 1 i 4 CIT.

Wskaźnik EBITDA podlega zwiększeniu o koszty finansowania dłużnego zawarte w wartości początkowej nieruchomości, jeśli te nie zostały rozliczone odpisami amortyzacyjnymi do momentu ich zakwalifikowania jako koszty uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości.

W obliczaniu wskaźnika EBITDA dla celów limitu z art. 15c ust. 1 ustawy o CIT, spółka powinna powiększyć EBITDA o niezamortyzowane koszty finansowania dłużnego związane z nieruchomością, które zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodu przy jej sprzedaży.

Podatnik obliczając wskaźnik EBITDA w zakresie limitu kosztów finansowania dłużnego, powinien powiększyć ten wskaźnik o niezamortyzowane koszty finansowania dłużnego zaliczone do wartości początkowej nieruchomości, które zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodu przy jej sprzedaży.

Wynik z realizacji kontraktów IRS, zabezpieczających ryzyko stóp procentowych dla finansowania inwestycyjnego, w zakresie transakcji związanych z wytworzeniem środka trwałego, może zwiększać lub zmniejszać jego wartość początkową zgodnie z art. 16g ust. 4 updop, jako integralna część kosztów wytworzenia.

Kwoty rozliczenia kontraktów swap nie spełniają definicji odsetek według art. 21 ust. 1 PDOP i nie powinny być uwzględniane w podstawie opodatkowania podatku u źródła.

Usługi kształcenia zawodowego kupowane przez A. sp. z o.o., finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, mogą korzystać ze zwolnienia z podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT, co obniża koszty zakupu i poprawia konkurencyjność oferty. Warunkiem jest dokumentowanie finansowania z publicznych środków.

Zapewnienie zleceniobiorcom nieodpłatnych noclegów przez zleceniodawcę, skutkując uniknięciem wydatków na zakwaterowanie, stanowi dla zleceniobiorców przychód z innych nieodpłatnych świadczeń, obligując płatnika do obliczenia i pobrania zaliczek na podatek dochodowy.

Opłaty z tytułu leasingu operacyjnego nie stanowią kosztów finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 ustawy o CIT, przez co nie podlegają ograniczeniom wyznaczonym przez art. 15c ustawy, gdyż są wynagrodzeniem za korzystanie z rzeczy, a nie ze środków finansowych.