Realizowana przez Wnioskodawcę budowa farmy fotowoltaicznej stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, dlatego koszty finansowania dłużnego związane z tą inwestycją, zarówno w fazie budowy jak i w przypadku refinansowania, nie są uwzględniane przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego zgodnie z art. 15c ust. 8 ustawy o CIT.

Koszty finansowania dłużnego związane z budową farmy wiatrowej, jako długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej, nie podlegają uwzględnieniu przy ustalaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT.

Opłaty ponoszone na podstawie umów leasingu operacyjnego lub innych umów najmu nie są kwalifikowane jako koszty finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 ustawy o CIT, a zatem nie podlegają limitom z art. 15c ust. 1 ustawy o CIT.

Przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, w ramach długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej, wykonawca, spełniający kryteria art. 15c ust. 8 ustawy o CIT, uprawniony jest do nieuwzględniania kosztów pożyczek i kredytów, w tym kontraktów SWAP, pod warunkiem zgodności z przesłankami autonomiczności prawa podatkowego.

Inwestycja w postaci budowy farmy wiatrowej przez Spółkę stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, co zgodnie z art. 15c ust. 8 ustawy o CIT uprawnia ją do nieuwzględniania kosztów finansowania dłużnego przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego.

Budowa Farmy Wiatrowej jako długoterminowy projekt infrastrukturalny z zakresu ogólnodostępnej energii odnawialnej, spełniający warunki art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT, uprawnia do wyłączenia kosztów finansowania dłużnego w kalkulacji podatkowej nadwyżki kosztów finansowania.

Farma Wiatrowa, jako projekt z zakresu infrastruktury publicznej, uprawnia Wnioskodawcę do wyłączenia z kalkulacji nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nakładów związanych z finansowaniem pochodzącym z kredytów i kontraktów SWAP zgodnie z art. 15c ust. 8-10 ustawy o CIT.

Projekt farmy fotowoltaicznej realizowany przez Spółkę stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, zgodnie z art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, umożliwiając wyłączenie kosztów finansowania dłużnego z nadwyżki kosztów finansowania dłużnego na mocy art. 15c ust. 8 ustawy o CIT.

Dla celów ustalenia limitu finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ustawy o CIT, podatnik winien uwzględniać zarówno bieżące, jak i poprzednio wyłączone koszty finansowania, stosując zasadę FIFO przy rozliczaniu tych kosztów. Brak regulacji szczególnej pozwala na swobodne rozpoznawanie najstarszych kosztów zgodnie z kolejnością ich powstawania.

Realizacja Farmy Wiatrowej spełnia normy długoterminowego projektu z infrastruktury publicznej, co uprawnia do nieuwzględniania kosztów finansowania dłużnego w kalkulacji nadwyżki tych kosztów, zgodnie z art. 15c ust. 8 ustawy CIT.

Projekt z zakresu infrastruktury publicznej realizowany przez Spółkę w Polsce uznaje się za długoterminowy, zgodnie z art. 15c ust. 10 Ustawy CIT, co umożliwia wyłączenie kosztów finansowania dłużnego z limitacji zawartej w art. 15c ust. 1 Ustawy CIT.

Projekt budowy farmy wiatrowej kwalifikuje się jako długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej zgodnie z art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, co uprawnia do wyłączenia kosztów finansowania dłużnego przy obliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o których mowa w art. 15c ust. 1 ustawy CIT.

Inwestycja w bloki gazowo-parowe, jako długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, spełnia warunki art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, co skutkuje wyłączeniem z liczenia nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, wobec jej strategicznego znaczenia dla bezpieczeństwa energetycznego.

Koszty finansowania dłużnego na inwestycję w infrastrukturę publiczną, spełniającą kryteria art. 15c ust. 8 ustawy o CIT, są wyłączone z limitowania przy obliczaniu nadwyżki kosztów finansowania. Inwestycje takie muszą być realizowane w ogólnym interesie publicznym, co obejmuje infrastruktury związane z ochroną zdrowia publicznego.

Przy kalkulacji limitu odliczenia nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, zgodnie z art. 15c Ustawy o CIT, przychody z dywidend podlegające zwolnieniu z opodatkowania na mocy art. 22 ust. 4 muszą być uwzględnione na równi z innymi przychodami, przy określaniu wartości wskaźnika EBITDA.

W procesie obliczania limitu kosztów finansowania dłużnego na podstawie art. 15c ustawy o CIT, podatnik jest zobowiązany uwzględniać przychody z tytułu otrzymanych dywidend, również tych, które na mocy art. 22 ust. 4 CIT korzystają ze zwolnienia z opodatkowania.

Przy ustalaniu limitu odliczenia nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, stosuje się wartość EBITDA obejmującą wszystkie źródła przychodów, w tym dywidendy zwolnione podatkowo. Przychody uzyskane z tytułu instrumentów finansowych FIZ i OFI nie stanowią przychodów odsetkowych w rozumieniu art. 15c ust. 13 Ustawy o CIT.

Koszty finansowania dłużnego związane z nabyciem udziałów w spółkach, realizowane w ramach strategii ekspansji w systemie podatkowej grupy kapitałowej, należy uznać za pośrednie koszty uzyskania przychodów. Podlegają one alokacji do źródeł przychodów – zysków kapitałowych i operacyjnych – zgodnie z kluczem przychodowym z art. 15 ust. 2b ustawy o CIT.

W odniesieniu do art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, proporcjonalny udział finansowy w kosztach inwestycji drogowej nie stanowi darowizny ani innego nieopodatkowanego przysporzenia majątkowego. Brak nabycia nowego składnika majątku eliminuje obowiązek podatkowy w kontekście współfinansowania przebudowy drogi przez osoby trzecie.

Wpłaty patronów nieprzekraczające 35 zł nie stanowią odpłatnej dostawy towarów lub świadczenia usług i nie podlegają VAT, natomiast wpłaty 65 zł i 100 zł, skutkujące uzyskaniem materialnych bonusów, są opodatkowane VAT jako odpłatna dostawa towarów.

Inwestowanie przez spółkę będącą podatnikiem ryczałtu od dochodów spółek w instrumenty finansowe, które skutkują objęciem tytułów uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych, narusza warunek art. 28j ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT, prowadząc do utraty możliwości opodatkowania w formie ryczałtu.

Koszty wynagrodzenia za faktoring pełny (bez regresu), dotyczące wierzytelności finansowanych, stanowią koszty finansowania dłużnego podlegające ograniczeniom art. 15c ustawy o CIT, ponieważ faktoring pełni funkcję finansowania działalności gospodarczej.

Opłaty za niewykorzystane kredyty związane z inwestycjami mogą zwiększać wartość początkową środków trwałych, podczas gdy odsetki naliczane po ich przyjęciu są pośrednimi kosztami uzyskania przychodów potrącanymi w dacie ich zapłaty.