Umorzenie części kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe, na mocy Rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r., stanowi przychód, od którego możliwe jest zaniechanie poboru podatku dochodowego, pod warunkiem pełnego przeznaczenia na cele wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PDOF.

Prawidłowe jest stosowanie art. 8 ust. 2a ustawy VAT do refakturowania usług obcych wykonywanych przez bank działający jako pośrednik na rzecz klienta. Przysługuje również pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dotyczących tych usług, gdyż są one wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT. Wyrok NSA potwierdza zasadność tego podejścia.

Zasadą jest, że zwrot środków poniesionych na koszty procesu sądowego oraz zwrot części spłaconych rat kredytowych jest neutralny podatkowo, niemniej jednak kredytobiorcy dokonywali odliczeń ulg odsetkowych, które przy zwrocie środków wymagają korekty poprzez doliczenie uprzednio odliczonych odsetek do dochodu w zeznaniu podatkowym za rok zwrotu.

Zaniechanie poboru podatku dochodowego od umorzonych kwot kredytu mieszkaniowego nie obejmuje części kredytu wydatkowanego na refinansowanie zadatku. Umorzenie tej części podlega opodatkowaniu jako przychód z nieodpłatnych świadczeń, zgodnie z art. 11 ust. 1 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Umorzenie kredytu hipotecznego zaciągniętego na refinansowanie kilku inwestycji mieszkaniowych, gdzie przynajmniej jedna inwestycja nie spełnia warunku zaspokojenia potrzeb jednego gospodarstwa domowego, nie kwalifikuje się do zaniechania poboru podatku dochodowego.

Umorzone kwoty wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego mogą korzystać z zaniechania poboru podatku jedynie w części odpowiadającej pierwotnym celom mieszkaniowym. Kredyt refinansowy zastępujący kredyt konsolidacyjny jest objęty zaniechaniem jedynie w zakresie, jaki dotyczy pierwotnych głównych wydatków na cele mieszkaniowe.

Świadczenie wyrównawcze, wypłacone Agencji z tytułu zakończenia umowy agencyjnej przez Bank, stanowi koszt uzyskania przychodu, jeśli spełnia wymogi art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, tj. związane jest z działalnością gospodarczą banku i służy zabezpieczeniu przychodów.

Umorzenie przez bank wierzytelności związanych z kredytem mieszkaniowym, w zakresie kosztów ubezpieczeń innych niż wskazane w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu. Zwrot nadpłaconego kapitału nie jest przychodem podatnika i jest neutralny podatkowo.

Zwrot przez bank kwoty nadpłaty niesłusznie pobranych rat kredytu w wyniku ugody sądowej nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie reprezentuje realnego przysporzenia majątkowego, zgodnie z art. 11 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym.

Rekompensata wypłacona przez bank za różnicę kursową nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o PIT, gdyż nie powoduje ona przysporzenia majątkowego. Bank nie ma obowiązku wystawienia PIT-11, ponieważ transakcja ta nie prowadzi do trwałego wzrostu majątku podatnika.

Umorzenie części kredytu konsolidacyjnego, o ile nie spełnia warunków kredytu mieszkaniowego, stanowi podlegający opodatkowaniu przychód. Zwroty nadpłat i koszty procesowe, jako nieprzynoszące przysporzenia, nie są uznawane za przychód podatkowy.

Zwrot nienależnie pobranych środków z tytułu nieważności umowy kredytowej nie generuje przychodu podatkowego, lecz prawo do ulgi odsetkowej wymaga korekty o zwrócone odsetki. Koszty procesu przy braku faktycznego poniesienia wydatków przez podatnika rodzą obowiązek podatkowy.

Przychody uzyskane z programu fundacji inwestującej zyski banku nie stanowią przychodu z kapitałów pieniężnych, lecz należy je kwalifikować jako przychody z innych źródeł, podlegające opodatkowaniu według skali podatkowej.

Przychody uzyskane przez podatnika z programu udziału w zyskach nie mogą być uznawane za kapitały pieniężne i podlegają opodatkowaniu jako przychody z innych źródeł, opodatkowane według skali. Program nie kwalifikuje się jako inwestycja osobista w kapitał, lecz stanowi formę gratyfikacji o charakterze świadczenia zewnętrznego.

Zawarcie ugody dokonującej potrącenia wzajemnych roszczeń oraz wypłaty przez bank określonych kwot na rzecz kredytobiorcy nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego po stronie kredytobiorcy, jeśli środki te stanowią zwrot własnych uprzednio przekazanych środków lub zwrot kosztów procesowych, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zwrot nadpłaconych rat i kosztów kredytu frankowego w wyniku ugody z bankiem nie stanowi przychodu podatkowego podlegającego PIT, lecz zwrot należności nienależnie pobranych. Natomiast odsetki ustawowe są przychodem zwolnionym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT.

Otrzymana z banku tytułem ugody kwota wraz ze zwrotem kosztów zastępstwa procesowego nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie prowadzi do realnego przysporzenia majątkowego i jest neutralna podatkowo.

Umorzenie kredytu hipotecznego przeznaczonego na zakup lokalu mieszkalnego korzysta z zaniechania poboru podatku dochodowego, jednakże umorzenie kredytu na refinansowanie wydatków mieszkaniowych nie podlega temu zaniechaniu, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.

Zawarcie ugody, prowadzące do wzajemnego potrącenia wierzytelności z tytułu umowy kredytowej, nie rodzi obowiązku podatkowego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych dla żadnej ze stron, gdyż nie generuje realnego przysporzenia majątkowego ani przychodu podatkowego.

Pokrycie przez spółkę kosztów udziału członków rady nadzorczej w obowiązkowych szkoleniach dotyczących ich funkcji, wynikających z przepisów prawa, nie skutkuje powstaniem przychodu na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie generuje obowiązków płatnika podatku.

Kwota zwrotu środków pieniężnych otrzymana na podstawie pozasądowej ugody, rozliczająca zwrot nienależnych wpłat dokonanych na rzecz nieważnej umowy kredytowej, nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

Umorzenie długu z tytułu kredytu hipotecznego udzielonego na cele mieszkaniowe, zaciągniętego przed 15 stycznia 2015 r., może korzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego, pod warunkiem spełnienia odpowiednich przesłanek z rozporządzenia Ministra Finansów. Zwroty kosztów procesu nie stanowią przychodu, gdyż nie prowadzą do realnego wzbogacenia się podatnika.

Kwoty umorzonego zadłużenia z tytułu kredytu hipotecznego stanowią przychód podatkowy, jednak wobec części przeznaczonej na cele mieszkaniowe znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku. Zwrot środków przez bank jest neutralny podatkowo, gdyż nie stanowi przysporzenia majątkowego.

Zwrot nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych na podstawie ugody z bankiem z tytułu kredytu denominowanego w CHF nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako że nie prowadzi do rzeczywistego i definitywnego przysporzenia majątkowego.