Czynności polegające na montażu instalacji fotowoltaicznych wraz z magazynami energii na Stacjach Uzdatniania Wody przez Gminę nie stanowią czynności podlegających opodatkowaniu VAT na podstawie przepisów ustawy, a Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tym związane.
Przekazywanie przez gminę dofinansowania jako refundacji kosztów poniesionych przez grantobiorców nie stanowi czynności opodatkowanej VAT, a gmina nie nabywa prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu, gdyż wydatki te nie dotyczą czynności opodatkowanych.
Szpital, jako czynny podatnik VAT, przywołując art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT, może uznać współczynnik odliczeń VAT za równy 0%, pozbawiając się prawa do częściowego odliczenia podatku naliczonego dla budynku 2 z mieszaną działalnością. Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego dla budynku 1 wynika z prowadzenia tam działalności jedynie zwolnionej z VAT.
Gmina jest uprawniona do częściowego odliczenia VAT z faktur związanych z montażem instalacji fotowoltaicznej, będąc zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT i prosumentem energii odnawialnej, jako że energia wprowadzana do sieci stanowi dostawę opodatkowaną. Natomiast wydatki niezwiązane z czynnościami opodatkowanymi nie pozwalają na odliczenie VAT.
Gmina jako prosument zarejestrowany jako czynny podatnik VAT, wprowadzając energię do sieci, dokonuje odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, co obliguje ją do rozliczeń proporcji kosztów instalacji fotowoltaicznej w zakresie działalności gospodarczej.
Wprowadzenie energii elektrycznej do sieci przez jednostkę samorządową z instalacji OZE stanowi działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów, której podstawa opodatkowania opiera się na iloczynie ilości energii a rynkowej ceny, a obowiązek podatkowy rodzi się przy wystawieniu faktury lub upływie terminu płatności.
Rekompensata przyznana spółce za ograniczenie produkcji energii na podstawie wydanego polecenia operatora systemu dystrybucji stanowi przychód podatkowy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, który powinien być rozpoznany w momencie faktycznego otrzymania środków pieniężnych.
Podmiot będący czynnym podatnikiem VAT, dokonując inwestycji niezwiązanych z działalnością opodatkowaną, nie ma prawa do pełnego odliczenia podatku VAT od tych nakładów, chyba że możliwe jest wyraźne przyporządkowanie konkretnych wydatków do czynności opodatkowanych. Brak możliwości takiej alokacji skutkuje zastosowaniem proporcji odliczenia zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o VAT.
Gmina, jako czynny podatnik VAT, ma prawo do częściowego odliczenia VAT naliczonego za panele fotowoltaiczne oraz zakup energii, przy wykorzystaniu prewspółczynnika, i jest zobowiązana do 5-letniej korekty tego odliczenia, uznając instalację jako odrębny środek trwały.
Jednostka samorządu terytorialnego, wykonując czynności jako prosument energii odnawialnej, prowadzi działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT. Gmina ma prawo do odliczenia VAT z wydatków związanych z opodatkowaną częścią działalności, przy spełnieniu warunków proporcjonalności rozliczenia, nie przysługuje jednak w zakresie czynności zwolnionych.
Gmina posiada prawo do częściowego odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia instalacji fotowoltaicznej oraz zakupu energii elektrycznej, z wykorzystaniem prewspółczynnika i proporcji, na zasadach określonych w art. 86 i 90 ustawy o VAT oraz rozporządzenia Ministra Finansów.
W przypadku montażu instalacji OZE przez jednostki samorządu terytorialnego i wykonujących instalacje głównie na potrzeby własne budynków publicznych, brak prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z inwestycją, jeżeli proporcja czynności opodatkowanych VAT jest znikoma i zgodnie z prawem ustalona na poziomie 0%.
Zgodnie z §5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, zużycie energii elektrycznej produkowanej przez jednostki samorządu terytorialnego z generatorów o mocy nieprzekraczającej 1 MW podlega zwolnieniu z akcyzy.
Gmina X nie ma prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z zadaniem inwestycyjnym, poza instalacjami fotowoltaicznymi, gdyż te wydatki nie są związane z czynnościami opodatkowanymi.
Gmina, wdrażając instalację fotowoltaiczną i działając jako prosument energii odnawialnej, może być uznana za podatnika VAT, uprawnionego do odliczenia podatku naliczonego, jeśli instalacja służy dostawie towarów opodatkowanych - energii elektrycznej. Natomiast alokacja kosztów między działalność opodatkowaną a nieopodatkowaną wymaga szczegółowego przypisania wydatków.
Gmina ma prawo do częściowego odliczenia VAT w odniesieniu do wydatków na instalację fotowoltaiczną, z uwzględnieniem prewspółczynnika, podczas gdy wydatki niezwiązane z tą instalacją pozostają poza zakresem odliczenia z uwagi na ich niepodzielność dla działalności opodatkowanej VAT.
Czynności realizowane przez Gminę A w zakresie montażu instalacji fotowoltaicznej na budynku Ochotniczej Straży Pożarnej należy traktować jako działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT. Gminie przysługuje prawo do odliczenia VAT jedynie w zakresie faktycznie realizowanej sprzedaży energii elektrycznej.
Wpłacona kaucja na poczet przystąpienia do systemu aukcyjnego, której przepadek nastąpił z powodu rezygnacji ze systemu, stanowi koszt uzyskania przychodu jako pośredni wydatek związany z prowadzoną działalnością gospodarczą, potrącany podatkowo w momencie jego definitywności, zgodnie z art. 15 ustawy o CIT.
Miasto, realizując zadania własne w ramach projektu, nie działa jako czynny podatnik VAT, gdyż nie wykonuje czynności opodatkowanych ani komercyjnych. W związku z tym, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, Miastu nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na realizację tego projektu.
Kaucja przepadła w wyniku nieprzystąpienia do systemu aukcyjnego, jednak z uwagi na racjonalność wydatku i jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
Nadwyżka energii elektrycznej wyrażona depozytem nie stanowi przychodu na gruncie CIT, natomiast wprowadzona nadwyżka energii podlega opodatkowaniu jako przychód podatkowy, zaś jej wartość nie może być zaliczana w koszty uzyskania przychodu w ramach depozytu prosumenckiego.
Podstawą opodatkowania VAT z tytułu wprowadzenia energii elektrycznej do sieci przez prosumenta OZE w systemie net-billingu jest iloczyn ilości energii i rynkowej ceny, wyrażony w kwocie brutto, z wliczonym podatkiem VAT. Metoda "w stu" jest prawidłowa do obliczenia należnego podatku.
Gmina X, jako zarejestrowany czynny podatnik VAT, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z instalacją fotowoltaiczną tylko w zakresie, w jakim służą one czynnościom opodatkowanym VAT; konieczne jest ustalenie sposobu określenia proporcji dla alokacji wydatków między działalności gospodarczą a publiczną.
Gmina nie ma prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków inwestycyjnych związanych z modernizacją świetlicy, gdyż projekt nie służy bezpośrednio czynnościom opodatkowanym. Wydatki nie mogą być jednoznacznie przypisane do działalności gospodarczej, a obliczona proporcja w ujęciu art. 86 ust. 2a ustawy o VAT wynosi 0%.